1) Eerste periode is van 22 december tot 21 januari                 >>

(zomer, vroege moesson, soms zware regenval, behalve in de woestijn, daar kan het jaren niet regenen)

Gelijk aan de prehistorische periode van Stier (A zie hoofdstuk Zodiak)

Australië en omgeving heeft echter haar eigen sterrenbeelden.

(Sterrenbeelden: Boogschutter; boemerang of werpstok/ klauwen van Emoe?, Poten van Emoe, Wega )

Zie zodiak E Periode: 12, geel





Boorong Aboriginals (uit Victoria): Emoe (Klauwen in Boogschutter of in de haak van Schorpioen, kop vlak bij Zuiderkruis in de kolenzak. Of klauwen boven arend en kop bij Zuiderkruis ) Het lichaam is gevormd in de donkere vlek in de Melkweg. De grote loopvogel “Tchingal”, hij ligt zijwaarts met zijn voeten naar het westen. In de mythe van de Boorong is hij de gemene emoe die de mensen terroriseert. Hij werd bejaagd door de twee broers Bram en Weetkurrk. De strijd liet het landschap ontstaan en Weetkurrk dode hem uiteindelijk. (bron: Australische Constellaties, Stories in the Stars, the night sky of the Boorong people: museumvictoria.com.au) Meestal is de emoe echter een makkelijke prooi omdat hij erg nieuwsgierig is en bij vreemde geluiden blijft staan. Deze reuzenemoe loopt nog door in de volgende periodes. Op de kaart staat hij in Zuid-West Australië. Zijn lichaam valt “toevallig” gelijk met het nieuwe sterrenbeeld van Corona Australis. Schuin hieronder vindt men het nieuwe sterrenbeeld Triangulum Australe. Als het sterrenbeeld van de Emoe aan de hemel staat stond dit letterlijk voor de jacht op dit dier voor de Aboriginals. (Bron: Willie Stevens, Observatorium van Sydney). Zie ook de Emoe en periode om te vissen bij 11.

Dezelfde vergelijking kunnen we vinden bij de Inca's en indianen van zuid Amerika. Zij zagen in de donkere vlek van de Melkweg een guanaca (lama) met als oog Alpha Centauri van Centaurus. De Toba indianen die wonen in de Gran Chaco regio (centraal Zuid-Amerika; Bolivia, Argentinië en Paraguay) kennen andere sterrenbeelden. Voor hun begint de sterrenhemel ook met een Grote Nandoe ( grote loopvogel). Het sterrenbeeld Ophiuchus is zijn lichaam, de Melkweg vanaf Scorpius is zijn poot en zijn kop is de Kolenzak (zwarte vlek in de Melkweg). De Aboriginals zagen hier dus een Emoe in.

De emoes vechten om een partner (vooral de vrouwtjes), ze vormen paartjes en trekken de volgende maanden samen op om in mei-juni (winter) te gaan broeden. De westelijke emoes trekken naar het noorden en komen terug in de woestijn (via de Melkweg?). De grote rode kangoeroes en bustards (plains turkeys, kalkoen) gaan ook weer naar het noorden.

Van de emoe vond men bijzonder omdat hij stenen eet. In een mythe eet hij een maalsteen van Brolga de kraanvogel, de twee krijgen dan ook ruzie en Brolga kreeg de rode littekens op zijn/haar gezicht en de emoe een bochel op zijn rug. Sommige aboriginals van Victoria beschouwden de Emoe als heilige vooroudervogel (zoals de struisvogel van Afrika). Wanneer het dier was gedood mocht de huid, vlees of vet de grond niet raken.

In een andere mythe waarbij de emoe en Brolga ruzie kregen werd het ei van Brolga in de lucht gesmeten en veroorzaakte het neerkomen van het ei vuur.

Emoe mythe van Dalabon (North territory): Emoe was een grote schrokop en at al het voedsel op van de vogels. De Jabiru en Brolga ontdekten de Kangaroe (De Klauwierkraai kon niet mee vanwege een zere poot). De twee vogels doodden de kangaroe met een speer en roosterden hem bij een beek.
De emoe moest gras zoeken om de jus op te zuigen. De andere vogels sneden de kangaroe in stukken en vlogen ermee weg. Alleen de staart werd meegenomen door de grasduif. Emoe
zag de grasduif met de staart (zie sterrenbeeld Kangaroe). De vogels lachten en riepen dat het de straf van de emoe was (ze werd ook oude vrouw genoemd) dat ze niets te eten had. De emoe slikte een steen door en daarom leggen emoes nu eieren.

Scheppingsmythe uit Zuidoost Australië: Zie 8. Baime/ Baiame had 2 vrouwen: , Ganhanbili en Birrangulu. Birrangulu kwam voor in de vorm van een emoe (zie Sterrenbeeld Emoe). Volgens sommigen was Dharramalan/Daramulum ("één-been") hun zoon of hij was de broer van Baime/Baiame. Zijn stem kon gehoord worden via het snorre-hout. Dat gebruikt werd bij de initiatierites. Hij verstopt zich in de boom als warrelknoest, bolvormige vergroeiing. Hij kon zich in diverse dingen veranderen (trickster).

Volgens het Guringai volk was Dharramalan/Daramulum ("één-been"), het sterrenbeeld Zuiderkruis. Met in het kruis ook de Emoe hoofd (Van zijn moeder of vrouw).

Birrangulu/ Birrahgnooloo (vooral bekend bij het kamilaroi volk) was een vruchtbaarheidsgodin die men kon vragen om overstromingen.

Opvallend is dat de eerste Nederlandse schepen bij de Houtman Abrolhos eilanden aankwamen bij de poten van de Emoe in het landschap van Australië (mineraalrijk). Hier werden twee Nederlanders vanaf de Batavia gedropt. Zo hoefden ze deze weg maar te volgen tot ze bij het Zuiderkruis zouden komen in het landschap (zie volgende perioden) waar het goud was te vinden.

Dirk Hartog timmerde in 1616 zijn eerste inscriptie precies aan het begin (westkant) van de zonnelijn in Australië (Inscription point op Dirk Hartog Island). Zie de Geschiedenis van Australië.


21 december is de langste dag op het zuidelijk halfrond; De midzomerzonnewende


De Australische Aboriginals zagen in het sterrenbeeld van zwaan een Thermometervogel, als dit sterrenbeeld (wat in juli aan de hemel staat) rond oktober (op het zuidelijk halfrond is het dan lente) begint te verdwijnen is dat voor de Boorong mensen het teken om de eieren te verzamelen van een bepaalde vogel die in de Australische Mallee-regio voorkomt.Boorong Aboriginals: Wega (Europees sterrenbeeld Lier bij Zwaan) is de Thermometervogel (Leipoa Ocellata) “Neilloan”, een soort grootpoothoender die op zijn kop ligt. Tegenwoordig te zien in de herfst in de ochtend aan de hemel als deze vogel een nestheuvel maakt van bladeren. Het verdwijnt in de lente in de avond aan de hemel als ze begint met eieren leggen in de heuvel (die ze door de compostwarmte laat uitbroeden). Het eieren leggen begint in de lente na de eerste regens, zo rond eind december. Met haar snavel meet ze de temperatuur in de heuvel en soms legt ze wel 30 grote eieren per keer. Laat april is de meteoriet regen te zien bij dit sterrenbeeld. In Zuid-Amerika hoort het sterrenbeeld Wega bij de midzomerzonnewende (zie Zomerdriehoek). Dit sterrenbeeld was erg belangrijk voor de Aboriginals, dat kunnen we zien omdat in de klauw van de vogel op Dampier Islands/ Archipel (de grote ster Wega) de meeste rotstekeningen/ graveringen zijn gemaakt; meer dan een miljoen vanaf 18.000 vChr . De oudste zijn uit 48.000 vChr. toen het nog bergen waren (zie geschiedenis). Hier is bewijs gevonden dat diverse stammen zich hier verzamelden om feest te vieren. Vergelijkbaar met Stonehenge in Engeland (zelfde sterrenbeeld en zelfde betekenis zelfs met opgerichte stenen). Helaas zijn al 10.000 petroglieven door fabrieken vernietigd. Ook alle Aboriginals die hier woonden zijn door de Europeanen uitgeroeid.

Great Bariër Reef bij Queensland en Noordoostkust: In januari komt veel plankton in het water omdat de regens mineralen via de rivieren in zee brengen. Hier komt veel zeevis op af die weer aangetrokken worden door roofvissen zoals marlijnen en haaien. De zeevogels zoals de grote fregatvogels broeden in januari. Ze stelen vaak de vissen van andere vogels zoal de broedende jan-van-gent/ genten. In januari komt ook de witte haai helemaal vanuit de kust van Zuid-Afrika (juni )naar Australië gezwommen om te profiteren van dit vis festijn om hierna weer in zes maanden terug te zwemmen. (Zie ook het sterrenbeeld van de grote haai bij de Polynesiërs).

Rond deze tijd komt in sommige jaren "El Niño" ("De kleine jongen" in Peru genoemd, tegenwoordig gekoppeld aan het kerstkind). De Passaatwinden keren door dit verschijnsel om en waaien dan van oost naar west. In extreme jaren kan dit in Australië en Indonesië leiden tot grote droogte en bosbranden. Vandaar dat de komst van een eventuele El Niño werd gevreesd.


In de Australische Alpen vierden de Aboriginals in de zomer het feest van de Bogonmotten. Ze klommen hoog in de bergen waar de motten zich massaal verschuilen tussen de rotsen en in grotten en rookten ze uit. Hiervan maakten ze een soort eiwitrijke koek waar ze maanden mee konden doen. Hoog leven ook de rots-kangoeroes die werden bejaagd om hun huid. In de zomer vechten ze wild om hun rang (Rode kangoeroes paren wel hele jaar door). De Aboriginals in heel Nieuw-Zuid – Wales jaagden graag op motten.

Paringstijd Tasmaanse duivel? (jongen worden 1 jaar gezoogd tot kersttijd). Vroeger leefden ze in heel Australië, nu zijn ze bijna uitgestorven door o.a. een ziekte. Deze dieren jagen op de kleine kangoeroes of eten aas. Ze hebben een slechte reputatie gekregen door hun grote bek met tanden en hun angstaanjagende geluiden maar ze zijn eigenlijk heel sociaal.


Oogst van Passion Berry (Passiflora Herbertiana). De passiebes werd graag gegeten door de emoe en andere dieren.


Gemiddeld zijn moderne kersen en pruimen rijp in december en januari.


Creek Sandpaper Fig (Fiscus Coronata) soort vijg is rijp en wordt geoogst van januari tot juni. Ook de Lilly Pilly (Riberry) bessen zijn rijp van december tot februari.

*In december en januari is het wilde graszaad (graan) rijp. De Aboriginals staken kleine delen gras dan gecontroleerd in de brand om een soort landbouw te bedrijven (“fire stick farming”/ "Koel vuur" of aangestoken vuur) . Want hierbij maakte men het land vruchtbaarder en hierna kon men verschillende dingen na een aantal maanden oogsten, zie periode 5. Het graszaad werd verzameld en gemalen tot meel. Hiervan werd een soort deeg bereid en hiervan werd ongezuurd brood (damper) gebakken. Door de brand konden sommige zaden zich makkelijker verspreiden en ging er vers gras groeien. De Eucalyptuszaden hebben vuur nodig om te gaan ontkiemen. Hier kwamen dan weer veel dieren op af die bejaagd konden worden. Zoals de buidelrat, de Mala (buideldier), langoorbuideldassen, hagedissen (woestijnskink) en kangoeroes.

Vaak worden de branden ook door bliksem aangestoken als het gras erg droog is. (Wanneer hangt af van de regio: van winter/lente in Noord Australië verplaatst het zich gedurende het jaar naar het zuiden, waar het in midden Australië in lente/ zomer en in het zuiden vooral in de zomer en herfst voorkomt). Deze grote branden kunnen zich dan over een enorm gebied verspreiden. Juist door het aansteken van kleine branden werden de grotere natuurlijke branden voorkomen.


26 januari: Australia Day. Veel sport- en spelwedstrijden en festivals.


5/6 januari Feest van de 3 eenheid.


Nieuw-Guinea en Solomon eilanden. (zie ook Melanesië).

Ingevoerde Europeaanse feesten.

Nieuw-Guinea, vroeger in december in Mowat werden kleine jongens licht met de levensroede geslagen opdat ze sterk en hard groeiden.

In januari begon in Nieuw-Guinea de overstromingstijd. Rivieren traden uit hun oevers. Daarom bouwde men op die plaatsen de woningen op palen.

Ingevoerde Europeaanse feesten.

2>>