Altaar, Zuiderkruis, Maggelhaan



ALTAAR:

Op het Noordelijk halfrond kan men de sterren en de Melkweg onder het altaar niet meer waarnemen. Dit vormde dus een duidelijke grens. De oude Kreeftskeerkring lijn loopt hier onderlangs. Zie ook het sterrenbeeld Zuiderkroon.

Deze ligt onder schorpioen. Het Ahaggar of Hoggar gebergte (vulkanisch) in de Sahara en of het Tassili gebergte (met de beroemde rotstekeningen uit 6000vChr en ook nog een speciale mythe over een koningin/ moeder van de Tuaregs met haar 3 dochters, (zie de drie jaargetijden). Mythe: Lang geleden kwam er een zwangere vrouw uit het oosten door de woestijn bij de Tuaregs. Haar naam was Daia; "opwellende bron", omdat er uit de grot waar ze haar kind geboren liet worden een bron ontspringt. Dit is nog steeds zo bij Q'ar Daia (Khardaia). Het moderne Ghardaïa is een plaats die midden in de Sahara ligt langs de weg naar het Ahaggar gebergte. De berbergodin wordt "kar" genoemd wat "maan" betekent.

Rond 200.000  jaar geleden diverse bewoning in noord Afrika.

Op het altaar werd geofferd en hier kwam ook het oude heilige offerkruid vandaan en hierdoor ontstond rook in de vorm van de Melkweg erboven (Het noordelijk halfrond kan de Melkweg onder het altaar niet meer waarnemen). De Melkweg staat voor de vogeltrekroutes vanuit Afrika (met name de ooievaar en de oostelijke trekroute van de kraanvogel).

De prehistorische vorm is rond en werd ook schildpad genoemd. Dit kan ook slaan op het sterrenbeeld "de Zuiderkroon". De grote Indiase god Vishnoe zou als schildpad de wereld op zijn rug draaien.

Tegenwoordig behoort dit gebied toe aan de Toearegs (het nomadenvolk van de woestijn. Op het Hoogland van Aïr zijn concessies gedaan voor het winnen van Uranium (bij Uranium zit ook koper). Het is te hopen dat dit oude gebied niet helemaal wordt verwoest (inclusief de rotsschilderingen/ graveringen) ten behoeve van de mijnbouw.

---------------

Altaar/ Latijn: Ara: Deze ligt onder Schorpioen. Soms staat het op zijn kop met rook die richting de Melkweg drijft. Het ligt ook grotendeels in de zuidelijke Melkweg. De Melkweg splitst zich op bij Zwaan en komt weer samen bij het Altaar. Door de precessie kon men de zuidelijke sterrenbeelden vroeger wel goed zien in Griekenland.

Grieks: Melkweg: Zeus liet een altaar maken door de Cyclopen (helpers van de smid Hephaistos) en daarop legde men een brandoffer. Zeus en zijn broers en zussen verstopten zich in de rook ( de Melkweg) en vielen daarna de oudere goden, de Titanen aan en wonnen zo de strijd en herstelden de orde. Of het altaar waarop de Griekse goden een eed aflegden voordat ze het gevecht met de Titanen aangingen. Of het altaar waarop Centaurus de wolf Lupus offerde. De rook van het altaar werd de Melkweg (deze rook ging langs de boogschutter, op het noordelijk halfrond is de Melkweg onder het altaar niet te zien).

Arabisch: De groep gevormd door de sterren: γ gamma, δ delta, ε epsilon en η èta van Boogschutter vormen een struisvogel, die naar de drenkplaats gaat. De Melkweg stelt dan de rivier voor. De groep; σ sigma, φ phi, tau, en ς sigma/6(stigma?), stelt de struisvogel voor die van de drenkplaats terugkeert. In een volledig landschap getekend, met het zand waarin de struisvogel zijn eieren legt.

Volgens sommigen schijnt het sterrenbeeld van Boogschutter getekend te zijn door Cleostratus van Tenedos, in de zesde eeuw voor Christus, gelijk met Ram.

ZUIDERKRUIS: Wellicht Zuid Libië, Regio van Garamanten cultuur (verzonnen naam) en de oudere rotstekeningen in de omgeving inclusief die van de Fezzane over de grens in Tsjaad. Precieze ouderdom is onbekend. De Garamanten bezaten ook rijtuigen en dit zien we terug op de rotskunst. Het kruis wijst naar de onzichtbare Zuidpoolster; dit kan wijzen op Tsjaad (zie, Melkweg, Maggelhaanse Wolk). In Afrika zagen de Bushmen in dit sterrenbeeld zes giraffen. In het Aïr gebergte zijn ook grote petroglieven van giraffen te vinden van 2000 vChr (Dabous Rock). Maar dit is een sterrenbeeld vanuit de Europese/ Oosterse zienswijze en het sterrenbeeld ligt niet op de plaats van de Afrikaanse sterrenbeelden (vanuit het gezichtspunt van de Afrikanen). Vanuit Europa gezien kan dit sterrenbeeld zijn oorsprong hebben in de kruis van handelswegen (het bevat geen mijnen). Wellicht ontstaan rond 1200 vChr toen de Garamanten met paard en wagen door de woestijn trokken via het Ahaggar/ Hoggar gebergte naar Gao. De weg vanuit het kruis naar het zuiden gaat naar Niger en de weg naar het oosten voert naar Egypte.

De naam Garamanten is genomen uit het Berber: iɣerman, "kastelen, steden". De exacte naam is onbekend. Ze gebruikten ook ondergrondse kanalen: Berber: foggaras (bekend als qanat of karis).

Rond 200.000  jaar geleden diverse bewoning in noord Afrika.

De Garamanten (woonden in het zuiden van Libië (Bij Wadi Al Hayaa). Ze legden een uitgebreid kanalensysteem aan en hun hoofdstad Garama telde al 10.000 inwoners. Ze leefden van de landbouw en kweekten granen, druiven, katoen en vijgen. Deze cultuur begon al rond 1200 v Chr. maar kreeg zijn hoogtepunt rond 500vChr tot het jaar 0.

Ptolemaeus en Al-Sûfi beschouwden het Zuiderkruis als deel van Centaur. Dante noemt  vier sterren van de andere pool. Wellicht van de Arabieren of van Marco Polo. Amerigo Vespucci noemde de vier sterren in 1501 en zei dat ze een ruit vormden.

Het Zuiderkruis werd al vermeld in 1515 door de Florentijn Andrea Corsalis, daarna in 1520 door Pigafetta, die Magelhaen en Del Cano vergezeld had op hun wereldreis.

Door Petrus Plancius aangegeven in 1589 via de reis naar Australië (Hij gebruikte oudere zeekaarten van o.a. Portugal). Opvallend is de overeenkomst met het sterrenbeeld Zuiderkruis van de Aboriginals van Australië (zie ook het sterrenbeeld Grus). Dit ligt namelijk precies op dezelfde plaats aan de hemel en is ook al erg oud. Opvallend is dat de nationale vlag van Australië ook het sterrenbeeld Zuiderkruis bevat. Zie het hoofdstuk over Australië en overige sterrenbeelden. Door Petrus Plancius aangegeven in 1589, op de sterrenglobe van Jacob en Arnold van Langren. Het kruis staat op de plaats van de latere toekan.Bij het kruis staat : Σιανρòσ: Grieks: Sianros. Van

Σιανός?: Sianos (Op Karpathos: Κατω Χορος: Kato Horos genoemd): een feestdans waarbij men de handen kruisgewijs houdt. Κατω: onder/beneden, χορός: dans. (Κατω χθονός onder de aarde (Aeschl. Eum. 1023).

Of anders geschreven: σανπιέρος:sanpieros: De zonnevis: Zeus faber. Engels: John Dory, St Pierre or Peter's Fish, genus: Zeus. Ook genoemd: spiegelvis, zeehaan, Sint Pietervis. Duits: Petersfisch, Heringskönig, Sonnen-, Christus-, Martinsfisch. Spaans: San Martiño. De vis is verbonden aan de apostel Petrus omdat hij belangrijk was voor de vissers. Zie Engels: dory/ Frans: dorée/. Zie Dorado. Opvallend is dat op de Globe van Jacob en Arnold nog geen Zuidervis is ingetekend.

Polophylax : Grieks: bewaker van de pool, als oude man met baard in een lang blauw gewaad, hij staat naast een groot geel kruis, gelegen onder Cetus en het einde van de Eridanusrivier, met zijn voet op een van de Magelhaense wolken op de plaats van de kleine Waterslang (die op zichzelf een driehoek vormt). Op de kaart van Petrus Plancius 1592 en 1594.

Het grote kruis is voorloper van het Zuiderkruis maar staat op een andere plaats dan bij de Centaur, namelijk op de plaats van de latere toekan (tucan) onder Feniks. Dit sterrenbeeld vormt op zichzelf ook een kruis. Wellicht is het ook verbonden aan de sterren van sterrenbeeld Pauw.

Bayer noemt het in het  Modernis Crux.

Het Zuiderkruis in Libië bevat veel rotstekeningen vanaf 12.000 vChr. In het centrum zijn de beroemde rotstekeningen van Mesak Settafet te vinden (Wadi Matkhendush, een uitgedroogde rivierbedding). Hier zijn honderden gravures van dieren zoals; vechtende katten, krokodillen, leeuwen, paard, neushoorn, giraffen, koeien en antilopen. 6000 jaar geleden is dit vochtige deel van Afrika uitgedroogd.

----------------

Zuiderkruis: Latijn; Crux. Kleinste sterrenbeeld aan de hemel maar wel goed te herkennen. Kruis van sterren waarmee je gemakkelijk het zuiden kan vinden (al wijst hij niet precies naar de zuidpool). Hier vlakbij ligt ook een donkere stofnevel (met het oog waarneembaar) die de naam "Kolenzak" heeft gekregen. Het ligt in de Melkweg en is het hele jaar te zien voor het grootste deel van het zuidelijk halfrond. Het lijkt alsof de Melkweg hier een leegte of opening vertoont. Er ligt ook een mooie sterrenhoop bij "de Juwelendoos" genoemd. Het sterrenbeeld van Crux werd waarschijnlijk opnieuw geïntroduceerd door Petrus Plancius en Langren op de globe van 1589. De positie van dit sterrenbeeld werd echter verplaatst. Vanaf de staart van Dorado (bij de kleine slang) legde men het tussen de poten van Centaurus. Dit is te zien op de Globe van Jodocus Hondius uit 1598 en op de globe van Hondius Junior en op deze positie is het gebleven. Vlak bij het Zuiderkruis vinden we het sterrenbeeld van de "Vlieg".

Grieks: Behorend bij Centaurus. Door de precessie kon men de zuidelijke sterrenbeelden vroeger wel goed zien in Griekenland.

Romeins: Troon van Caesar, ter ere van Augustus.

De Melkwegwolk; Magelhaense wolk heeft ook nog een speciale plaats in de Sahara in het vulkanengebied. Hier zijn ook meren, geisers en bronnen te vinden. Dit is het gebied tussen het Tibesti gebergte en het Ennedi gebergte met Borku in Tsjaad in Afrika. Tegenwoordig het gebied van de nomadische Toeboestam. Ze dreven al voor 500vChr handel met Carthago. In dit gebied zijn vele bijzondere rotsformaties te vinden in vormen van dieren (olifanten) en ook labyrinten. Tevens is hier een verzameling rotskunst te vinden vanaf 5000 vChr. Vroeger lag hier een goot meer die als overwinteringsplaats diende voor vogels ook het meer van Tsjaad strekte zich vroeger uit tot aan dit gebergte en was heel groot, wellicht het grootste meer van Afrika. Vroeger was dit gebied dus veel vruchtbaarder en heerste er een savanneklimaat.   Later is dit sterrenbeeld waarschijnlijk helemaal naar het zuiden van Afrika verplaatst naar Kaap de Goede Hoop.

----------------

De Grote Magelhaense Wolken (Latijn: Nubecula Major), dit ligt op een stukje Melkweg dat apart ligt. Daarom werd deze ook genoemd in oude mythen en legenden. Het bevat ook een Tarantulanevel en in werkelijkheid is het een apart sterrenstelsel. Door de Arabieren genoemd; Al Bakr, "de Witte Os". Er is ook een kleine wolk Latijn: Nubecula Minor.

Anghiera vermelde acht jaar voor de reis van Magehaen de twee sterrenwolken bij de Zuidpool.

Door Petrus Plancius aangegeven in 1589, op de sterrenglobe van Jacob en Arnold van Langren. Deze Kaapwolken lagen ieder naast de Zuiderdriehoek ( Latijn: Triangulus Antarcticus/ Australe) de grote (Nubecula Major) ligt vlak bij de Goudvis/ Dorado en de Zuidpoolster. En de kleine wolk (Nubecula Minor) ligt onder Centaurus bij het sterrenbeeld Toekan (Dorado en Toekan hebben hun oorsprong in Zuid-Amerika). Op een latere kaart van Carel Allard uit rond 1700 ligt de kleine wolk onder de kleine waterslang. Later zijn de kaapwolken vernoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan (Magehaes). Hij reisde voor Spanje in 1505 naar India. De naam "Kaap" doet denken aan een zee-kaap.

1519 De Portugese zeevaarder Ferdinand Magelaan (Fernao de Magelhaen/ Magalhaes) en Juan Sebastián de Elcano reisden per schip rond de wereld. Ze reisden onder Zuid Amerika langs. Hiernaar is de Zee Straat van Magellaan vernoemd ten Zuiden van Zuid-Amerika maar zelf noemde hij deze "Allerheiligenstraat". Magellaan stierf tijdens de reis op de Filipijnen. Deze reis had ook invloed op de benoeming van de sterrenbeelden. Zie: Magellaanse Wolken. Hij ontmoette onderweg ook vele volkeren zoals de Polynesiërs die al op zee vaarden en een grote astronomische kennis bezaten.  Ze kwamen op de Filipijnen en de Molukken. En op het eiland Guam (boven Nieuw Guinee). Het land in het Zuiden noemde hij Tierra del Fuego (Vuurland) en het land zou toebehoren aan het grote Zuidland (Terra Incognita ofwel Australië). Zie ook Australië.

Rond de Zuidkapen, zoals Kaap de Goede Hoop in Zuid-Afrika komt een natuurlijk verschijnsel voor. Door de botsing van koude en warme zeestromingen, van verschillende kanten ontstaan hier veel wolken. (zie ook het sterrenbeeld van de Tafelberg).

Sinds 1595 hebben de Italianen het een nieuwe naam gegeven en erkend. Waarschijnlijk bedacht door Nicolaus Venator (Niccolò Cacciatore) van de sterrenwacht te Palermo. Want de namen van de sterren zijn het omgekeerde van de namen: Rotanev en Sualocin.