Maagd, Berenice


Maagd, zie ook Leeuw en Weegschaal.




MAAGD:

Het eiland Corsica vormt het hoofd en Sardinië vormt het lichaam. Belangrijkste grondstof is Obsidiaan dat gebruikt werd voor messen en snijwerktuigen maar tevens een belangrijk mijnengebied; vooral Sardinië. Corsica bestaat ook uit vulkanisch gesteente (rijk aan mineralen en bronnen) en er werd veel landbouw bedreven maar is tegenwoordig natuurgebied. Rond Corsica is veel bloedkoraal te vinden en de grote bomen werden vroeger gebruikt voor scheepsbouw. De Zuid en Oostkant van Corsica; Capo di Muro.

Grappig feit is dat de eilanden miljoenen jaren van een liggende positie naar een staande zijn gegaan.

Op Sardinië zijn stenen werktuigen gevonden in de buurt van Perfugas uit 180.000-120.000 v.Chr.


Op Corsica vinden we diverse stenen constructies (7000v chr) en menhirs (5000vChr). De menhirs hebben soms ook de vorm van een fallus (dit soort beelden vinden we ook in Malta, Japan en op Yucathan). Vroeger liepen de boeren rond de stenen om een goede oogst te krijgen. Ook vrouwen liepen rond de stenen om vruchtbaar te worden. Vroeger stonden er honderden menhirs op Corsica maar velen zijn door Paus Gregorius de 7e vernietigd (bron; archeoloog Dr. Paul Nebbia). Sommige menhirs zijn in de vorm van mensen met zwaarden zoals in Filitosa, deze zijn van rond 2500vChr en opnieuw opgegraven.

Op Corsica zijn erg veel religieuze bouwwerken te vinden. Hier vindt men ook de maagd met de weegschaal in de hand. In Casamaccioli bij het meer van Calacuccia vindt elk jaar een bijzondere Maria processie plaats waarbij men in een spiraalvorm loopt. Dit zou de jaarwisseling voorstellen en de ommekeer van leven naar dood. Het is een half voor-Christelijk gebruik.

Waarschijnlijk werden de benen van Maagd vroeger gevormd door de grote scharen van sterrenbeeld Schorpioen toen het naastgelegen sterrenbeeld weegschaal nog niet bestond. In de hand van de moderne maagd heeft ze een korenaar met de heldere ster: Latijn: Spica. De Mesopotamiërs gaven Venus achter de Leeuw die ze vasthield aan een touw of aan de staart. Spica zou ook goed het eilandje voor Italië kunnen zijn dat mijnen bevat. Dit is het eiland Elba, beroemd om zijn oude mijnen. Elba is het grootste eiland van de Toscaanse eilanden en men zegt letterlijk dat het "de ketting is die van de nek van Venus is gegleden". Volgens een andere legende viel eens de halsketting van Aphrodite in zee. De 7 parels bleven drijven en vormden de eilanden van de Toscaanse archipel met Elba als juweel. Op Elba zelf lag de grootste ijzermijn. Deze was de belangrijkste leverancier voor het Romeinse leger en werd vernoemd in diverse bronnen; het ijzer zou onuitputtelijk zijn. Het eiland heeft een vulkanische oorsprong.

Sardinië (Sardegna/Sardigna)

In de Bronstijd werden heel veel speciale hoge torens gebouwd (Nuraghe). Ook hier werden beeldjes gevonden met stieren-hoorns. Tijdens de zonnewende valt het zonlicht door een gat in het dak precies op een nis in de muur. Hier zou een beeldje gestaan kunnen hebben. Ook bronnen worden tijdens de zomerzonnewende precies door de zon verlicht en zijn speciaal zo gebouwd voor rituelen en feesten. Vooral in de droge bergen zijn de weinige bronnen in Sardinië heel kostbaar. De korenaren vormen een belangrijk symbool in de feesten van Sardinië.

Verder vinden we op Sardinië de bron van de Fonte Aretusa. Dit is een bron die enorm aanbeden werd door vele volkeren waaronder de Grieken in hun mythe over de nimf Arethusa die achtervolgd werd door de riviergod en vanuit Griekenland vluchtte. Godin Artemis zou haar veranderd hebben in een bron. Bij Amalfi gaat de mythe van Heracles dat hij verliefd was op de Nimf Amalfi. Ze overleed jong en hij begroef haar in op de kust bij Amalfi in Italië (op de uitstekende punt rechts van de Vesuvius). Bij de bron werden grote feesten gehouden, dit is te zien aan de vele trappen die als een theater zijn aangelegd. Nog steeds heeft Sardinië een heel eigen muziekstijl die terug gaat tot op de bronstijd.

Ook de mythische Odyseus zou met zijn schip gestrand zijn bij de witte rotswanden van Bonifacio.

Waarom de vrouw werd geassocieerd met het graan of gewas kwam ook door het feit dat vooral de vrouwen in de prehistorie en Afrika op het land werkten. Eerst verzamelden vooral vrouwen de wilde vruchten, wortels en zaden. De mannen hielden zich vooral bezig met jagen en vechten. Over het algemeen werd vaak gedacht dat een maagd tijdens het zaaifeest de rituelen moest uitvoeren omdat ze nog puur was en vrij van zonden of smet. Zo zou het graan beter groeien. Ze verpersoonlijkte als jonge vrouw het jonge graan en als oude vrouw het oude graan waarna de oude vrouw als het graan onthoofd, of onthaard werd en stierf om in het voorjaar weer opnieuw geboren te worden (zie de 3 jaargetijden). Later ging men twee of drie keer in het jaar zaaien. De mannen hielpen meestal wel mee om een nieuw stuk grond vrij te maken van bomen.

Later ging de man zich ook bezig houden met de landbouw.

Er is ook een aparte ster Epsilon binnen het sterrenbeeld Maagd die Latijn: Vindemiatrix: "wijnlezeres" wordt genoemd. Omdat deze in de ochtend opkwam wanneer de druiven rijp waren. Deze naam komt o.a. voor in het Perzisch, Arabisch, Grieks. De ster is de hoogstgelegen ster onder het haar van Berenice.

Ten tijde van Hipparchus stond de ster δ, delta. op de rechterschouder van Maagd, Ptolemaeus vertelt dat hij deze daar afgenomen heeft omdat op de oude tekening de schouder te groot was weegegeven.




----------

Augustus; Maagd (aarde)Virgo (± 22 augustus tot ± 21 september)

In maagd staat ook een heldere veranderlijke ster (Latijn: Spica: de aar, ofwel de ster alpha Virginis, de onderste ster). Op veel afbeeldingen markeert Spica de korenaar die Maagd in haar linkerhand houdt.

Prehistorisch: Venus of aardegodin (zie de 3 jaargetijden). Op het zuidelijk halfrond houdt ze de staart van de Leeuw/ kat-achtige vast. Deze hoek-vorm staat zowel voor de ploeg/ hak in het zuiden als het brengen van regen. Basis voor het Griekse schrift: (hoofdletter Γ, Grote Gamma) derde letter cijfer 3. De uitwerpselen van de Leeuw staan symbool voor de mest (zoals Guano). Zie ook de letter Gamma bij Leeuw.

Mesopotamië (spiegelbeeld, zie lange afbeelding boven): Op een steen uit Uruk 3000 vchr. staat een leeuw (of dubbele leeuw) op een grote draak/slang (wellicht sterrenbeeld Hydra). Voor Hydra staat een planeet of ster. Op de staart van de slang staat een vogel met zijn kop omlaag (wellicht Raaf). Daarachter staat een vrouw met een aar in haar handen (sterrenbeeld Maagd) Tussen hen in staat ook een planeet of ster. Het middendeel van de draak/slang met beker ontbreekt?

Uiterlijk ; ze heeft vleugels en staat op een getemde leeuw (aan riem). Ze draagt horens op haar hoofd en op haar rug pijlen. In haar hand houd zij een stok of staf. Godin met de leeuw en 8 punt ster

Maagd staat voor de kleur roodbruin: We vinden deze kleur terug als rode oker (hematiet: Grieks; haima; "bloed") op het eiland Elba (in het gebied van de veer/ blad/ staart of ketting tussen Maagd en Leeuw. Ook als Sienna (limoniet klei) gewonnen bij Siena in Italië, maar ook op Sardinië.
Deze pigmenten worden aangeduid als "rode aarde". De godin van de rode aarde is ook bekend in Peru.

In Sardinië is een tin mijn die al gebruikt werd in 2000 vChr. Sardinië stond voor godin Venus.

Grieks; de dochter van het morgenrood "Aurora". De hoofdster heet Vir of Spica (Latijn; "korenaar".). Een andere ster heet Porrima. Aratus, Hipparchus en Ptolemaeus noemden het sterrenbeeld Parthenos, de Maagd. Ceres, godin van de oogst. Ook Themis: Θέμις, de godin van het recht, in verband met de naastgelegen Weegschaal , orakelgodin (van Delphi, later overgenomen door Apollo). Ze weegt de zielen van de doden en geeft raad aan Hades. Dochter van Uranus en Gaea. Moeder van de 3 lotsgodinnen. Hierna komt Ἀστραίᾱ: Astrea, de dochter van Zeus en godin van gerechtigheid Themis, die op het einde der gouden eeuw door de slechtheid van de mensen gedwongen werd weder ten hemel te stijgen. Ze werd afgebeeld met een weegschaal en een palmboom in de ene hand en een korenaar in de andere.

Soms werd de Maagd ook beschouwd als Diana van Ephese. Hipparchus berekende met de ster Spica en Regulus van Leeuw de precessie en nachteveningen. Hij vergeleek die met die van de astronomen Aristillus en Tymocharis.

De Griekse schrijver Homerus zou rond 700 vChr. Hymne aan godin Demeter geschreven hebben waarin graangodin Demeter rouwt om haar dochter van het graan Persephone/ Kore die tijdelijk naar de andere wereld gaat. Rond 700 vChr. stond de bijbehorende periode nog in het sterrenbeeld Maagd. De dochter verving de moeder. Bij veel volkeren werd een plant die eetbare zaden gaf vergeleken met een moeder en haar kinderen. Demeter heeft als attributen de toorts en koe. Haar dochter heet Aphrodite, godin van de schoonheid. De schelp is attribuut van Aphrodite. Net als de schelp attribuut is van Venus. De naam Demeter zou afstammen van het woord "deai"; gerst van Kreta. En de naam zou dus letterlijk gerst-moeder of graan-moeder betekenen volgens James Georges Frazer.

Grieks; in de dierenriem van Palmyra draagt zij vleugels. Het verhaal van Proserpina. Zij was de dochter van Demeter (Ceres) en Zeus (Jupiter). De god van de onderwereld (Hades/ later Pluto) roofde haar als echtgenote naar de onderwereld. Ze veranderde van droefheid in een oude vrouw. Zeus kwam met zijn broer overeen dat ze 2/3 van het jaar in de bovenwereld verbleef (lente/zomer/herfst) en 1/3 in de onderwereld (winter).

Zij bestaat uit een 3 eenheid (triade) als 3 weergaven van dezelfde persoon (zie ook de 3 jaargetijden):

1: Korè; meisje/ groene koren/ lente ploeg

2: Persephone; nimf/ rijpe aar/ ploeg na zomeroogst (dochter van Demeter, Pluto liet haar stiekem 6 zaden van de granaatappel eten om in de onderwereld te blijven).

3: Hekate; oude vrouw of heks/ geoogste graan/ ploeg na offerfeest in de herfst voor het inzaaien.

Ook in Sicilië zag men Demeter als het graanzaad en Persephone als de rijpe oogst.

In het Grieks noemden ze een ster ook Vir, Latijn: Vindemiatrix, 'de aankondigster van de wijnoogst'. Later werd ze ook beschouwd als Astraea, de dochter van Zeus en Themis. Ze was de Griekse godin van de gerechtigheid (Dike) en hield de weegschaal in haar hand. Ze werd dus gecombineerd met het sterrenbeeld weegschaal.

De Griekse Hyginus vergeleek haar ook met Tyche, de godin van het lot, die de hoorn van overvloed vasthoudt (zie sterrenbeeld waterman).

Ook de Griekse oogstgodin Erigone, gekoppeld aan de mythes van Icarus zie de oogstfeesten (en de feesten van de draak).

Denderah: 1) Godin met de korenaar in haar hand. Ze staat naast planeetgod Saturnus hij staat ook voor het graan dorsen, land ploegen en het recht.

Germaans: "Graan moeder" was een algemene benaming voor het graan. Ze werd ook "rogge-, vlas- of erwtenmoeder genoemd" afhankelijk van het gewas. Dit is bekend in Duitsland, Noorwegen, het Slavische volk, bij de Polen en Tsjechen. De kinderen werden gewaarschuwd dat ze niet in het veld mochten komen anders zou ze de graanmoeder ze komen pakken.

Romeinen: De Griekse Godinnen Demeter en Persephone van het graan werden door de Romeinenen overgenomen en Ceres en Proserpine genoemd (zie het Engelse woord voor granen; "cereals"). Ook de bijbehorende mythe met Pluto. Verder Minerva, de moeder van Bacchus. Erigone, de dochter van de Ossenhoeder. De Sybille die bij Virgilius met een tak in de hand naar de onderwereld afdaalt. Soms legde men bij afbeeldingen een kind in haar armen.

Na 100 na Christus in de periode van vissen was dit de nieuwe herfst equinox (zie prehistorie). Zij verbeeldt nu de herfst (oppergodin). En staat nu tevens via de bijbel voor moeder van Jezus; Maria. Maria heeft al opvallende attributen ook te venussikkel aan haar voeten, haar ster is de poolster (sterre der zee).

Zie ook de 3 jaargetijden.

In de middeleeuwen is zij ook afgebeeld met vleugels, kroon, een staf met lelie en in haar andere hand een korenaar.

Perzisch: godin Anahita; "onbevlekt". Dus letterlijk maagd. Moeder godin van water en vruchtbaarheid. Vereerd vanaf 558 vChr en later ook naar Klein-Azie en westen.

Hindoe1: Nimph Anjani die door een vloek in een aap was veranderd. Haar zoon Hanoeman (aapgod en held ) redt godin Sita (gelijk aan lente Venus) van de demonengod Ravaney. Als zij de godenzoon opnieuw zou geboren laten worden zou de vloek opgeheven worden en krijgt zij dus weer haar normale vorm. Op de zodiak is de vrouw onthooft en heeft hij de vorm van een vogel met apenkop (Hanoeman kan namelijk ook vliegen).

Hindoe2: Kania/ Kanya

Sri Lanka: Kanya

Chinees: Slang

Birma: draagster van weegschaal

Dewi Sri: de rijstgodin, tevens de vrouw van de grote Hindoegod Vishnu. Dit is een godin uit Bali die gelijk is aan godin Lakshmi. Dewi Sri is tevens de godin van vruchtbaarheid, voorspoed, rijkdom en schoonheid. Afgebeeld als jonge vrouw met driehoekig gezicht met grote waaiervormige hoofdtooi en oorbellen. Vaak in muuraltaren bij boeren. Ze ontvangt dagelijkse offers en er wordt aan haar gevraagd om voor het welzijn van de familie te zorgen. zie verder oost-Azië

Maya's: voor hun was dit de maïsgodin. Eerst werd zij op beelden en in mythen afgebeeld als vrouw, later als man.


Berenice:

Boven Maagd zie je ook het sterrenbeeld: het haar van BERENICE. Dit wijst op een veel oudere oorsprong (Het haar van Maagd zelf). Zie ook sterrenbeeld Berenhoeder.

Het gebied van Noord Italië, Latijn: Liguria was bewoond door de Liguren/ Liguriërs. Dit volk zou ook in het gebied van de veer/blad/ketting wonen en op Corsica. Zie ook de term Apu-ani waarnaar de Apenijnen zijn vernoemd. Een oud mijnengebied.

Het snijden van het graan werd ook vergeleken met het afsnijden van haren (haarvlecht). Met name de gouden haren van de godin (zie de pruik en sterrenbeeld Berenice). Dit deed men ook symbolisch tijdens de oogstfeesten van de Griekse graangodin Demeter in de herfst. De Godin van het graan zien we terug als sterrenbeeld Maagd en als Cassiopeia (te herkennen aan de grote W in de lucht). Cassiopeia staat vlak bij Cepheus. Het doden van de god(in) was nodig om de levencyclus te herhalen.

Ook voor het wannen van het graan (de kaf scheidden van het koren) was het oproepen van de wind nodig. Hiervoor dacht men dat het beter was om de haarvlechten los te maken
en te kammen. Symbolisch zouden dan alle obstakels verwijderd worden en door het wapperen van de haren zou de wind aangelokt worden. Een andere algemene methode om de wind aan te roepen was door te fluiten (dit deden ook matrozen op een schip om wind te krijgen).

In Mesopotamië tussen de Eufraat en de Tigris was dit het oogstfeest van het graan (6 maanden na de overstromingstijd).

Dioriet-steen (quartz diorite). Gebruikt voor koningsbeelden, stèles en als onderste maalsteen van het graan. Dioriet is grijs en wordt gewonnen in Corsica!

Corsite is een speciale variant (Napoleonite), lijkt op graniet maar heeft bijzondere dubbele cirkels. Het grijze graniet hoort weer bij sterrenbeeld Leeuw.

Grieks: de naam Berenice zou afstammen van het Griekse: Βερενίκη, Bereníkē. In Attisch Grieks: Φερενίκη (Pherenikē). φέρω (pherō): dragen , en νίκη (nikē): overwinning. Dus "draagster van de overwinning". Er was een priesteres van graan godin Demeter in Lete rond 350 v.chr met de naam Berenike.

Op sommige sterrenkaarten draagt de berenhoeder een sikkel in de linkerhand, en herdersstaf in de rechter(en is hij de oogster). Hiermee zou hij het graan snijden wat dan naar beneden valt als het haar van Berenice (Venus) zie sterrenbeeld Maagd. Afgebeeld op een houtsnede in 1485 door Hyginus als een garve korenaren. En door Bayer in 1603 als een garve korenaren.

-------------

Haar van Berenice: Coma Berenices Vaag sterrenbeeld. Dit sterrenbeeld was al bekend bij de Griekse astronomen maar werd ingedeeld bij het sterrenbeeld Leeuw. Ptolemeus had deze groepen getekend als cluster van ongevormde sterren. Het werd een afzonderlijk sterrenbeeld in 1551 toen Gerard Mercator deze op de Globe plaatste maar werd vooral Cincinnus genoemd. Opnieuw vastgesteld door Tycho Brahe in 1572 en geplaatst in de sterrencatalogus van 1602. Hij noemde het naar een Griekse mythe. Bedacht ter ere van de echtgenote van de Egyptische farao Ptolemaeus III (haar broer Ptolemaeus Euergetes). Dochter van koning Ptolemaeus Philadelphos. De Egyptische prinses of koningin Berenice zou in 245 vChr. haar goudblonde haar aan de goden (Aphrodite of Venus) geofferd hebben om de behouden thuiskomst van haar echtgenoot, die op veldtocht was tegen Seleucus II, koning van Syrië, af te smeken. (staat boven sterrenbeeld maagd). Toen het haar uit de tempel was verdwenen (gestolen door een priester) dreigden de koning en koningin de priesters hiervoor ter dood te veroordelen. Hierop zei de astronoom Conon van Samos ( 247 voor Christus) dat het haar nu aan de hemel stond als sterrenbeeld en zo werden de priesters niet gedood. En stond het op de globe van Alexandrië getekend. De naam werd "haren" of "hoofdhaar" genoemd. Ook door Ptolemaeus.

Al Sûfi noemde ze: al-dhafira: "de haarvlecht". :ضفيرة:dafira: "vlecht".

Pas door Tycho-Brahé werd het "hoofdhaar van Berenice" genoemd.

Ook te vinden op:, de gravure van Thomas Hood uit Londen 1590, de gravure van John Blagrave uit Londen 1596, Astrolabium Uranicum Generale.

De Arabieren zagen in de tiende eeuw ook wel een reuzachtig sterrenbeeld van een reuzenleeuw. Ze noemden Praesepe (de krib, van sterrenbeeld kreeft "het midden van de neus" en de twee sterren hierna: gamma en delta, de beide neusgaten van de leeuw.  Ook werden de sterren met de nevelvlek wel de bek van de leeuw genoemd. De eerste sterren van de Maagd en het hoofdhaar van Berenice vormden de poten en de staart van de reuzenleeuw. Eratosthenes zei; "De leeuw bevat 17 sterren en nog 7 donkere, die men de haarvlechten van Berenice noemt. De rest van het lichaam werd gevormd door het bekende sterrenbeeld leeuw.

Alluminium: kalium aluminiumsulfaat, bekend als Aluin. Dubbelzout van fosfaten. De romeinen gebruikten dit als beitsmiddel om verf beter te laten hechten zoals purperverf.

Alluminium is te vinden boven Maagd (bij Genua, Italië) in de "pruik/ haren" van Maagd (godin, zie Corsica en Sardinië).

Egyptisch zie de mythische vrouwen Berenice van de mythische koningen Ptolemaeus met allen dezelfde naam. Rond 283 voor Christus en de kalenderwijzigng in 237/ 238 in Egypte. In verband met Berenice als Egyptisch jaarbegin. Het zou kunnen verwijzen naar het "haar" of "de pruik" van godin of een oudere godin zoals de Nijlpaardgodin. Zie Afrika periode 9. Ook was er een havenpoort met deze naam.

De populaire naam Berenice (of Mariamne) komt ook veel voor in de bijzondere stamboom van Antipater en Cypros (Agrippa). Ook koning Herodes de Grote, de tegenstander van Jezus Christus in de christelijke bijbel.

Volgens sommige volksverhalen van de Grieken lag de kracht van een man in zijn drie gouden haren op zijn hoofd en bij Scylla op zijn borst. Zoals de kracht zou liggen in de drie duiven in de buik van een wild zwijn. En de kracht zou liggen in de pompoen die uiteindelijk moest worden geoogst. (zie ook de mythen over het sterrenbeeld ei). Zie ook de gouden haren van het mythische wilde zwijn van de noorse cultuur (zwijn/ varken stond voor de oogst).

De inuit van Groenland geloofden dat wanneer er geen dieren waren om te jagen deze werden vastgehouden in het haar van godin Sedna. De sjamaan moest dan naar de onderwereld in de zee reizen om haar haren te
kammen en de dieren te bevrijden.

In Europa dacht men dat de kracht (hart en ziel) van de godin zat in haar haren. In de middeleeuwen was dat de reden om bij vermeende tovenaars en heksen hun haren werkelijk af te knippen of ze volledig kaal te scheren. Zie The golden Bough, Part VII, Balder the Beautiful, Vol II, Blz: 158-159. Dit deed men ook in sommige andere landen zoals in India.