Weegschaal, Schorpioen





WEEGSCHAAL/ Slinger:

De Balearen. Van het eiland Mallorca tot Algiers vormt een driehoek met naar links de kettingen. Al bewoond sinds 6000 voor Christus. Rond 2000 voor Christus begon men hier met de bouw van megalieten; de Talayots.

Het volk van de Balearen is al sinds de oudheid bekend en berucht als de slingeraars van stenen met touwen. Balerin betekent in het Grieks balwerpen of steenslingeren en hiernaar zijn de eilanden dus ook vernoemd. De weegschaal zou dus vroeger een afbeelding kunnen zijn geweest van een touw met twee stenen ballen. Ibiza en Formentera werden Pityusen genoemd en betekent eiland van de pijnbomen (zie pijnboom en knopentaal: de dubbele 8-knoop). In Formentera werd zout gewonnen dat door neptunusgras werd gefilterd. Mallorca en Menorca worden ook wel de twee ongelijke zusters genoemd (wellicht als verwijzing naar de weegschaal?)

De gedraaide riem (belt) in de vorm van een 8, komt in het noorden ook terug als tandriem-aandrijving (Engels: belt drive). Dus de riem die de draaiende beweging overbrengt van een rad/ wiel naar het andere rad/ wiel. In het noorden zien we de zeestromen (bælts) die hiermee worden vergeleken. Dus rond de eilanden (maar dan lokaal).

Eigenlijk bestond dit sterrenbeeld nog niet (zie Zodiak). De twee grote scharen van schorpioen gaan over de Middellandse zee naar sterrenbeeld Maagd. Zitten als het ware aan maagd vast. Zo wordt het sterrenbeeld van de Maagd weergegeven als "vrouwe Themis" (Latijn: justitia) met de weegschaal en het zwaard. Je zou het dus ook een scheepsroute kunnen noemen.

Het thema van "het oordeel vellen" komt ook terug bij de sterrenbeelden er omheen.

Het juk (yunta/yugo/ yoga) werd vroeger in Nederland (en China) ook gebruikt om twee emmers met water te dragen. Vaak gemaakt van Beukenhout. Het juk wordt veel gebruikt in beeldspraak.In zuid hoort de enkele 8-knoop bij het juk van de Stier/Os  dan ook bij sterrenbeeld Stier. De dubbele hoort bij Weegschaal/ Slinger

De slang die rond de wereld ligt. in 8-vorm die in zijn eigen staart bijt, hoort bij de Stier (zie juk) van Zuid. Wellicht is dit gebaseerd op de gordelstaarthagedis. Zij leven in het mijnengebied van Zuid-Afrika en hebben een hoge concentratie van allerlei mineralen in hun lichaam. De pantsergordelstaarthagedis (Ouroborus cataphractus), rolt zich bij bedreiging op en bijt zichzelf in de staart. Ouroborus: "staarteter", de slang of draak die zichzelf in de staart bijt. Hierdoor staat hij voor de kringloop van het leven. In China is het ook al bekend rond 4700 vChr. Egypte rond 1600 v. Chr. Het komt overal voor, ook voor bij de Grieken en Azteken, de Mayas en de Noord Amerikaanse Indianen. OOk het wiskundinge teken voor oneindig ∞ (Engels: Infinity )zou er van afstammen.

Een juk is ook een oppervlakte maat. In een dag geploegd door een span ossen (ongeveer 300 roeden, zie 6a gespan knoop). In de landbouwtijd bestond het juk van het ossengespan uit een houten balk.

Een juk werd later ook een klapbrug met contragewichten. En hierdoor komt de betekenis van balans en evenwicht weer naar voren.

---------------

September; Weegschaal (lucht) Libra ( ± 23 september tot ± 21 oktober). Vrij zwak sterrenbeeld.

Prehistorie: In de vroege Prehistorie deed men nog niet aan landbouw, daarom is dit een relatief nieuw sterrenbeeld. Vroeger lagen hier de scharen van de schorpioen. Het sterrenbeeld is waarschijnlijk tussen 3700-3000 vChr bedacht. In de tweede helft van de periode van Stier stond dit waarschijnlijk voor het wegen van de oogst of het betalen van belasting aan de heersers in natura. Een goede oorzaak kan ook zijn de verstedelijking. Hierbij vervreemden de mensen van elkaar. Men had angst voor misdaad. De onbekende misdadiger zou dan alsnog na zijn dood gestraft worden voor zijn daden tijdens het oordeel.

Na het verdwijnen van het sterrenbeeld van Slangen-drager (wellicht in de periode van Ram 2600-100 vChr) werd dit de nieuwe herfstequinox. . De dag en nacht zijn dan even lang en men eert de overleden zielen. Men gaat hierna nog voor de 2e keer zaaien in Noord Europa rond eind september.

In Zuid staat weegschaal voor zilver, zie zilvermunt maar ook voor purper. Zie de purperwinning onder weegschaal.

Denderah zodiak: een mooie weegschaal. Bovenop de weegschaal staat een cirkel met Latijn: Harpocrates, het kind. Hier bovenop staat de jakhals met daarboven nog een kleine zittende god (Thoth?). Verder ligt er een vervaarlijk uitziende leeuw (godin of sterrenbeeld Wolf; Lepus) onder die op een vak met water rust. En waarschijnlijk de god met de ploeg in zijn hand want nu kon men in Egypte beginnen met ploegen. Links van de leeuw staat nog een dier-mens figuur; (een kruising tussen leeuw, krokodil en nijlpaard). Onder staan goden met vogels bij hun namen. Zie Grieks: Kerberos. Zie weegschaal.

Grieks: Chelae; de klauwen (van schorpioen). De Griekse Ptolemeus beschreef het sterrenbeeld als Chelae en Libra.

In het Grieks was dit godin Themis of later Astraea (dochter van Eos) of Dike godin van gerechtigheid.

Griekse mythe: Ook aan de grote god Zeus werd voorspeld dat zijn zoon hem van de troon zou stoten. En zijn gezel Metis (godin van de scherpzin en list, die hem deze eigenschappen verleend) is zwanger van hem. Dus bedenkt hij een plan om zich van het kind te ontdoen. Hij stelt een wedstrijd voor aan Metis. "Wie van onse beide kan zich beter in iets anders veranderen?". Metis veranderd zich dus in een leeuw, wild zwijn, vlam en vlieg. Zeus prijst haar en vroeg of ze zich in nog iets kleiners kon veranderen. Dus veranderd ze zich in een waterdruppel. Zeus prijst haar weer en slokt haar in een keer op. Maar Metis neemt wraak en bezorgt hem de grootste hoofdpijn. Dan vraagt Zeus hulp van de god Hephaistos (god der smeedkunst, zie vulkaan de Etna). Hij slaat op het hoofd van Zeus met zijn hamer. Uit de gespleten schedel verrijst godin Athene (van de oorlog) in volle oorlogsuitrusting. Rhea, de moeder van Zeus, verbied hem om nog te trouwen. Zeus is boos omdat hij nu de hoofdgod is. Rhea veranderd zich in een slang en Zeus veranderd zich in een mannelijke slang. Hij slokt haar op. Daarna huwt Zeus Themis (godin van de gerechtigheid met de Weegschaal, zie sterrenbeeld Weegschaal). Bij haar verwekt hij vele dochters in drievoud (zie de 3 jaargetijden) Hierna gaat Zeus vreemd met vele godinnen en gewone vrouwen.  

Romeins: Libra: weegschaal. Oude benaming voor het pondgewicht en de munt (afhankelijk van de koers). Op formele wijze werd bij mancipatio als gewoonte een stukje kopergeld (as) tegen de weegschaal te slaan. Het staat ook voor paslood: ad libram: op gelijke hoogte. Libramentum: niveau. Maar in de naam zit ook: Libratus: met kracht geslingerd. Libro: waterpas maken. Slingeren. Zie ook de term libella: waterpas, schietlood. Een oude zilveren munt, gelijk aan 1 as. Romeins de bekende godin Justitia met de weegschaal en het zwaard.

Iugum: juk (van ossen) of een haam (van paarden), span ossen, paar, slavenjuk, echtelijk juk, last. Dwarshout van de dissleboom. Bij het leger: de overwonnen vijanden onder een juk uit 3 lansen gevormd, laten doorkruipen. Sterrenbeeld weeegschaal. Iugerum: 1 morgen land (1/4 hectare), veld.

Iers-Keltische naam voor weegschaal is Med, mythen van de steenslinger die het oog (voorhoofd) treffen:

Keltisch-Iers: Medb (of Maeve) was de grote krijger-koningin. Prins Forbai (zoon van Conchobhar Mac Nessa) had ontdekt dat ze regelmatig ging baden in de Galway vijver/bron. Hij mat de precieze afstand van de plek waar ze baadde en de kust en keerte terug naar het Ulster kasteel van
Emain Macha. Daar oefende hij met zijn steenslinger tot hij een appel van bovenop een paal kon raken op dezelfde afstand. Daarna schoot hij koningin Medb in het midden van haar voorhoofd met zijn slinger en nam wraak voor Ulster omdat zij de grote bruine stier had ingepikt en de held Cuchulainn gedood zou hebben.

Keltisch-Iers: Balor, de boze heerser van de Fomorii (zeegoden), liet zijn dochter Ethlinn in een kristallen toren opsluiten (Tory Island, noordwestkust) omdat voorspeld was dat zijn eigen kleinzoon Lugh Lámhfada hem zou doden. Met behulp van de vrouwelijke druïde Biróg, drong de held Cian de toren binnen om haar te redden hij verwekte drie zonen bij haar waaronder Lugh. Ook redde hij het kind Lugh die Balor in zee had laten gooien. Balor zou de kinderen willen laten verdrinken in een draaikolk bij Tory Island. Toen de 3 baby's door zijn hulpen in een laken werden gewikkeld viel hij er onderweg onopvallend uit. Hij zou opgevoed worden door de smid god Goibhniu ofwel door Manannan Mac Lir de zeegod. Lugh doodde later de eenogige Balor met een steen uit zijn slinger door hem de steen zo hard tegen zijn oogbal te gooien. Hiermee overwonnen ze (Thuatha De Danann) de zeemonsters (Fomorii) uit Ierland.

In de eerste oorlog van de Danann tegen de Fomorii zeemonsters (de oorspronkelijke bewoners van Ierland): Verloor de grote god Nuada (ook bekend als Nodens/ Llud in het Brits en Nudd in het Welsh) zijn hand, die tijdelijk werd vervangen door een zilveren en later weer voor een echte. In de tweede oorlog doodde het dodelijke oog van Balor (zoals de Griekse Medusa) zowel de god Nuada en Nemain. De zonnegod Lugh schoot met zijn slinger tegen het oog en zo overwonnen de Tuatha De Danann Ierland. Lugh werd ook wel "hij met de lange arm/ hand genoemd". Een uitdrukking die macht betekent (Wat ook door de Romeinen gezegd werd van de Perzen). Medusa is dus Med? De god Lugh stond zoals andere goden met de grote hand bekend als "de schoenmaker". Wat ook gezegd werd in Egypte van de eerste man die bekeerd werd.

In andere culturen vergelijkt men de hand met de zonnestralen van de opkomende en ondergaande zon zoals de Hindoegod Savitar prthupani ("van de grote hand").

Kerk: David gebruikte zijn steenslinger om de grote reus en vijand Goliath te doden. Hierna onthoofde hij hem met een zwaard.

Zie ook de speer van Centaurus onder weegschaal waarmee het oordeel werd geveld.

In de middeleeuwen vanaf 1200 nChr. Brachten twee engelen de zielen van de gestorvenen voor het gerecht van de christelijke rechter.

Hindoe: Tula. Ik moet ook denken aan het derde oog op het voorhoofd van Shiva (Shiva met 3 ogen). Godin Parvati huwde met Shiva, de liefdesgod Kamadeva schoot zijn liefdespijlen op Shiva af, waarop Shiva hem doodde met zijn derde oog. Parvati vormt een 3-eenheid met Sarasvati en Lakshmi.

Zo ook de 3 godinnen van het lot van de mensen die samen 1 oog moesten delen (zie de 3 jaargetijden). De 3 Gorgonen die met hun blik de mensen in steen konden veranderen zoals Medusa (zie sterrenbeeld Perseus). Om zich te beschermen tegen het boze oog (ongeluk etc.) draagt men vandaag nog de oog-stenen, zoals in de prehistorie.

Sri Lanka: Tula

Chinees: Paard



SCHORPIOEN:

Begint in Algerije en de kust van Spanje tot over de eilanden van Mallorca waarna de grote scharen gingen over de Middellandse zee naar sterrenbeeld Maagd (over haar benen). De schorpioen volgde de zonnelijn (zie volgende hoofdstuk). In Noord Afrika komen de grootste en meest giftige schorpioenen voor. Met de been van slangendrager volgde het ook nog de kust van oost Spanje. De schorpioen wordt al van oudsher vereerd (er zijn afbeeldingen gevonden in Göbleki Tepe zie Orion). Later toen de zonnelijn omlaag ging werd hij wellicht geheel in Algerije geplaatst. Het Schorpioen gebied werd door de Romeinen aangeduid als: Mauretania Caesarea rond 200 vChr.

Rond 200.000  jaar geleden diverse bewoning in noord Afrika.

Eratosthenes vertelt over de reuzenschorpioen: "Daar de schorpioen zo groot is, werd hij in twee tekens verdeeld; een deel in de scharen en een deel in het lichaam met de angel. Aan iedere schaar ziet men twee sterren, de ene helder, de andere donker. Vóór op de kop zijn 3 heldere sterren, 2 op de buik en 5  op de staart, 4 op de angel. Zij worden voorafgegaan door de schoonste van allen, de schitterende ster op de noordelijke schaar." Dat zal de ster betha van Weegschaal zijn geweest die de noordelijke schaar vormde. Toen helderder dan de ster Antares. (aangezien de beschrijving van Antaris genegeerd werd, gelegen op de buik). Bovendien werd de Antares ster door de oude astronomen onder een kleinere grootte gerangschikt en is later helderder geworden. Eudoxus, Aratus en Eratosthenes spreken nog steeds van de scharen van de schorpioen. De Egyptische priester Manetho zou verteld hebben dat de priesters de scharen in een weegschaal hebben veranderd (maar de vertaling van hem is dubieus).

Aangezien de slangendrager nu staat op de Schorpioen kan hij vroeger het bovenlichaam hebben gevormd van de reuzenschorpioen.

Sir John Herschel noemde de rode ster ten noordoosten van de ster Epsilon; "de bloeddruppel".

Opvallend van de schorpioen is dat hij een speciale liefdesdans uitvoert met het vrouwtje.

De grote kameelspin is geen echte spin maar familie van de schorpioen (ook windschorpioen of rolspin genoemd). (Solifugae: wegvluchten van de zon. slaat op het feit dat ze nachtdieren zijn). Doordat ze snel kunnen rennen, hoge geluiden maken en indrukwekkend zijn, werden ze vaak gebruikt voor schrikwekkende mythen.

Algerije is vernoemd naar zijn hoofdstad Algiers: Arabisch (Al Jazā'ir / الجزائر), Van ( الجَزار)(الجزار)al jazaar: de slager. (j=g). Berber: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ: Lzayer. Ook in lokaal dialect (دْزَايرْ)dzire of (دزاير)dzayer. Zou afstammen van het Berberse woord (تيزيري)tiziri dat "maanlicht" betekent.

De oude naam van de stad is onbekend. Ander namen zijn (مزغنة): mzgena(t)(البهجة، المحروسة والجزائر): Al-Bahja: vreugde, Al-Mahrousa: bewaakt en Al-Bayda: wit Al-Jazeera: witte algerije, vanwege de witheid en glans van de gebouwen. De fransen noemden het (ألجي)alji/algi. Of Catalaans Alguère.

. (in  (جزائرية وافتخر)jazayiriat waiftakhar: Algerijns en trots. Het oude deel van de stad is de kasbah.

Er wordt gezegd dat de Arabische naam is ontleend aan de eilandengroep die voor de kust van de stad lag, aangezien het meervoud van ( الجزِيرةُ)aljzirt: "eiland" Algerije is. Het eiland is een laagwatereiland: (التهذيب)Al-Tahdhieb. Het heet (الجوهري)aljawhari (van: het nodige, substantieel, essentieel, intrinsiek)(zie (جوهرة)jawhara(t): juweel, edelsteen, omdat het voor het grootste deel van het land is afgesneden.

Latere termen zijn de eilanden ( بني مزغنة)Bany Mzghana (naar de lokale stam).

--------------

Oktober; Schorpioen (water) Scorpius( ± 22 oktober tot ± 21 november). De staart wordt doorkruist door de Melkweg. De pijl van het naastgelegen sterrenbeeld boogschutter (Sagittarius) staat gericht op schorpioen.

Zie de Nieuw-Zeelandse mythe waarin de haak van sterrenbeeld Schorpioen gelijk staat aan de magische kaakbeen van grote godin Mahuika: Manaiakalani. In haar kaak zat grote wijsheid en was het symbool van spraak. Belangrijk omdat het sterrenbeeld de weg aangaf naar het thuis eiland. Mahuika gaf aan de held Maui de vishaak gemaakt uit haar kaakbeen. Zo kon hij met de reuzenhengel de eilanden: Te Ika o Maui, opvissen.

Zodiak E: Schorpioen (de klauwen, zie ook de klauwen van de struisvogel/emoe in de donkere gebieden van de Melkweg)

De scharen van de Schorpioen strekten zich vroeger zo ver uit dat het ook over het sterrenbeeld weegschaal lag en wellicht helemaal tegen het sterrenbeeld van maagd aan. Deze hadden ook een aparte naam: Grieks: chele, Latijn: chela(e).

Mesopotamië. Tijdens de periode van stier (zie prehistorie) was dit de herfstequinox. In Mesopotamië was de schorpioenman een belangrijke godheid. Zijn bovenlichaam bestond uit een man die een boog draagt en zijn onderlichaam een schorpioen met menselijke benen.

In Zuid staat Schorpioen voor goud. Wellicht vanwege de goudroutes vanuit Afrika, zoals vanaf de Goudkust.

Grieks: Orion werd gedood door een beet van Scorpius. De Schorpioen zou gestuurd zijn door Artemis, de godin van de jacht, die geen prijs zou stellen op de attenties van Orion. Of door aardegodin Gaea, omdat hij opgeschept had dat hij alle dieren op aarde kon doden. In een andere versie zou de jager Orion bemind werden door Artemis, godin van de jacht en maagdelijke zuster van Apollo (Romeins: Diana). Uit angst dat Artemis en Orion zouden samenkomen, zond Apollo een reuzen schorpioen op Orion af. Maar hij kon ontsnappen door in zee te springen. Met een List overhaalde Apollo zijn zus Artemis om Orion, die ze niet kon herkennen in de zee, te doden met een van haar eigen pijlen. Artemis was ontroostbaar en liet hem uiteindelijk aan de hemel plaatsen. Daar zou hij voor eeuwig worden achtervolgd door het sterrenbeeld Schorpioen. Wellicht een latere mythe.

Een ander verhaal gaat over de zonnewagen van Apollo waarin een sterveling Phaethon/Phaëton reed (die onervaren was). Hierbij zou hij door zijn wilde rit de Melkweg gevormd hebben. Waarbij de schorpioen hem tot stilstand bracht. (verhaalt door Ovidius). Latere mythe.

De hoofdster of hart van de Schorpioen heet Antares (Grieks: "Anti-Mars/ mededinger van Mars"), dus Mars staat wellicht voor Orion. Want hij staat ook aan de andere kant van de hemel ten opzichte van Orion en is rood van kleur. Dus een dubbele betekenis. In sommige landen hoorde vroeger ook het sterrenbeeld weegschaal tot de schorpioen (zie weegschaal). Antares vormt het hart van de Schorpioen.

Arabisch: Akrab: "schorpioen".

Ook vinden we de schorpioen terug op een oude zuil in het abdijmuseum van Souvigny uit de 12e eeuw. Hierop staan de maanden van het jaar en op de achterkant de sterrenbeelden. De schorpioen heeft hier echter de vorm van een soort krokodil.

Hindu: Vristachika/ Vrishchica/ Vrscika

Sri Lanka: Vrishchika

Chinees: Ram of schaap

Bij veel volkeren herkent men vooral de staart van de schorpioen omdat deze sterren helderder zijn. De staart wordt dan ook vergeleken met een vishaak.

Om het zuiden te vinden gebruikten de Polynesiërs de twee sterren Bèta en Delta (van sterrenbeeld Schorpioen) (gelegen op de kop van schorpioen). Hier trok men dan een denkbeeldige lijn door. (Deze lijn gaat eigenlijk verder door sterrenbeeld wolf, voorhoofd, of vroeger door het begin van zijn voorpoot, de alpha ster. D an gaat de lijn voor de hoef van Centaurus langs en door de rug van kameleon, op oude kaarten te vergelijken met de 30 graden lijn.) Ze richtten hun boeg van het schip naar deze lijn.