Waterman, Zuidervis



Venus van Laussel uit de Franse Dordogne uit Laussel.
25.000-20.000 vChr.
Zwangere vrouw met hoorn waarop 13 kerven/ strepen: De Watervrouw. Wellicht van Grieks Τύχη: Tyche: geluk (Latijn Fortuna).


Grieks figuur als Waterman.
Het water wordt gevormd door een slang. Tevens een ring daaronder en de Zuidervis.

WATERMAN:

Pakistan en stukje India, eventueel ook Afghanistan en stukje Tadzjikistan. De "kruik" vanwaar de Indusrivier stroomt, is het hart van het edelstenen en mijnen gebied. De Indusvallei is de bron van de rijke Induscultuur. Later werd deze zogenaamde "kruik"de hoorn des overvloed genoemd. De hoorn des Overvloed (Griekse Copia en Romeinse Cornucopia) is het attribuut van de Griekse riviergod Achelous. Heracles vocht met deze riviergod om de dochter van de koning. De riviergod veranderde eerst in een slang en daarna in een stier. Heracles brak zijn stierhoorn af. De waternimfen behorende bij de riviergod, vullen de hoorn eerst met bloemen. Heracles won het gevecht en trouwde met Dejanira en kreeg vele kinderen (dit zou dus het eindpunt zijn van zijn reis). Als de naam Achelous staat voor de Indus-rivier is Hercules werkelijk van de ene kant van de wereld naar de andere kant gereisd om zijn 12 werken te voltooien. De hoorn wordt afgebakend door de petroglieven langs de Ak-Jilga rivier in Tadzjikistan. De berg aan het begin van de Indusrivier wordt ook Stier genoemd. De bron zou erg heilig moeten zijn want deze wordt vergeleken met de bron van Venus. In india kent men wel een andere heilige berg die als bron zou zijn voor de vier rivieren waaronder de Ganges. De kruik loopt eigenlijk over in het enorme gebergte van de Himalaya. Daarboven loopt de mijnenroute naar China (steenbok) en deze hoort ook nog bij de Waterman.

Opvallend is dat er prehistorische graveringen zijn waarbij een Venus godin een grote hoorn in haar ene hand vasthoudt. Op de oudste hemelglobe wordt Waterman weergegeven die een lange slang in haar handen houdt als de rivier.

Ook de Helmand rivier lijkt uit de kruik te stromen (Afghanistan). Deze rivier is al sinds oude tijden bewoond en hierlangs zijn ook mijnen te vinden. In Noord Afghanistan in Sari-i-Sang zocht men in de mijn al sinds 8000 vChr. naar de blauwe steen Lapis Lazuli. Rond 2500 vChr. vaarden de Indusschepen naar Mesopotamië om handel te drijven (zie sterrenbeeld Phoenix en Eridanusrivier).

Bij de Pre-Indus cultuur: De Sarasvati rivier en de Yamuna rivier (de rivierlopen hebben zich meerdere keren gewijzigd) waren het belangrijkste.

De Induscultuur (2500-2000 vChr, na het opdrogen van de Sarasvatirivier): De verering van de Indus rivier. Zoals de de Sutlej, de Ganges rivier, en Brahmapoetra rivier. Zie de heilige berg van Meru/ Kailash. Zie ook India, Tibet en Nepal. Bij de bovenloop van de Indus werd goud gewonnen en er zijn rotskuntst en megalietgraven te vinden.

Zie noord periode 2c: Zuiden Indusrivier Sindh. Feest van Cheti Chand door de Sindhi Hindoes. Op de eerste dag van het jaar van de Sindhi maand van Chet (Chaitra). Eren van de riviergod/ heilige Varuna die zij ook aanbidden als Uderolal.
De vissers noemen zich zonen van de Moro (een mythische Sindhische visser die door een walvis werd verslonden). (Zij vereren ook de heilige Pir Datar als heilige van de delta die op zijn sterfdag wordt vereerd.

Uderolal, de riviergod/heilige van de Indusrivier staat gelijk aan Jhule lal. En deze is bekend onder de algemene naam Zindapir (Jind(a) pir door de Boeddhisten). De geboortedag van Zindapir is op de dag van Cheti Chand. In het heiligdom in Uderolal is er een grote markt. De bron van Zindapir is gewijd aan de moeder; Mata. Er is ook een heilige boom die ontstaan zou zijn uit de tandenpoets tak van de heilige. En er is tevens een tombe voor de Moslims te vinden van de heilige Sjeik Tahir/ Lal Shahbaz Qalandar/ hindoe: Raja Bhartari. In Sukkur is een klein eilandje waar de riviergod/ heilige tevens wordt vereerd (helaas zijn de oudere tempels weggespoeld). Zindapir (sterrenbeeld Waterman) berijdt de rug van de Pallas vis (sterrenbeeld Zuidervis) of Makara (sterrenbeeld Steenbok, als viswezen).

Ten noorden van Pakistan aan de voet van de Himalaya groeiden de eerste citroenbomen. Deze citroen is waarschijnlijk al meegenomen door de Perzen. Het werd beschouwd als een heilige vrucht en nog steeds gebruiken de Joden deze vrucht tijdens hun Loofhuttenfeest. Het is goed mogelijk dat de citroen ook gezien werd als "de gouden appel" aan de heilige boom die bij de bron van de heilige rivier ( Indusrivier) stond. De ooievaars en andere vogels trekken in het voorjaar van midden India ook langs de Indusrivier over de Himalaya heen naar Siberië (naar sterrenbeeld Cassiopeia).

Langs de Indusrivier kon men 2 keer per jaar oogsten; graan en rijst. Wellicht werd dit land daarom ook wel als zeer vruchtbaar gezien (zoals in India); het land van melk en honing ofwel van overvloed. Voor de kalender en de sterrenbeelden zie het jaar rond.

Zowel de Indusbewoners als de Grieken die er woonden offerden hun haren aan de rivier.





------------------

Januari; Waterman (lucht); Aquarius (± 22 januari tot ± 21 februari). Het is een vaag sterrenbeeld waarvan eigenlijk alleen de y-vormige groep sterren die de waterkruik voorstellen kan worden herkend. Soms wordt het sterrenbeeld afgebeeld als onzijdig.

Het is gekoppeld aan het sterrenbeeld de Zuidervis.

Mesopotamië : Bekend voor 1000vChr als iemand die vloeistof uit een kan schonk. Tijdens de periode van Stier (5900 vChr) was Waterman de winterzonnewende. Het water stroomt van zijn beide schouders en vissen zwemmen erin. Hij vormde later een paar met een godin. Later tijdens de periode van Ram (2600 vChr) gedegradeerd tot waterdrager of watervat.

Grieks: Het 2de werk van Heracles: Het doden van het watermonster: Λερναῖα Ὕδρα, Lernaîa Hýdra. Dit zou ook een kind zijn van de monsters van Afrika12b. Het was een meerkoppig monster die zich snel kon regenereren en giftig bloed bezat. Dus de afgeslagen koppen groeiden weer aan. De vriend van Heracles, Iolaus, raadde hem aan om de afgehakte koppen dicht te schroeien met vuur. Toen Hera zag dat hij aan de winnende hand was stuurde ze een grote Krab maar Heracles plette deze onder zijn grote voet. Om het laatste hoofd af te hakken kreeg hij een gouden zwaard (of sikkel) van Athena. Hij plaatste het nog levende hoofd onder een rots op de heilige weg in Griekenland tussen Lerna en Elaius. Hij doopte zijn pijlpunten in het gif van het monster. In een andere versie doopte hij zijn zwaard in het gif om de andere hoofden niet te laten teruggroeien. Later zou het monster aan de sterrenhemel staan als de waterslang Hydra, de krab zou bekend staan als Krab (Griekenland zelf, zie 7b). In Griekenland is Λέρνη: Lerna een regio van bronnen en een heilig meer. Het is verbonden met de god Poseidon: God van zee en water, aardbevingen en paarden, Ofwel sterrenbeeld Waterman)

Griekse mythe: Chronus (zoon van hemelgod Uranus) is getrouwd met Rhea. Zijn moeder Gaia (godin van de aarde) voorspelt dat een kind hem van de troon zal stoten. Dus slokt hij al zijn kinderen op. Rhea vlucht als ze zwanger is naar het eiland Kreta. Hier bevalt ze op de heilige berg Ida van de grote god Zeus. Gaia en de nimfen voeden hem op. Rhea geeft Chronus een als baby in doeken gewikkelde steen die hij in een keer opslokt. De wieg van Zeus ligt in een grot in de berg Ida. Het werd beschermt door de Koreten (een soort demonen). Zij maakten zoveel lawaai door wild met hun speren op hun schilden te slaan terwijl ze dansten opdat Chronus het huilende kind niet kon horen. Ondertussen groeit Zeus op met ambrosia en nectar. Met speciaal voor hem gemaakte honing en met de melk van de geit van nimf Amalthea. Hiervoor zet Zeus als dank aan de nimf haar in de hemel als sterrenbeeld Steenbok. Hij geeft de andere nimfen de hoorn des overvloeds die nooit leegraakt met eten en drinken (zie sterrenbeeld Waterman). Zeus wil als hij groot is zijn broers en zusters bevrijden uit de buik van zijn vader. Dit doet hij met de godin Metis. Zij adviseert hem een braakmiddel op te halen bij Gaia. Na het bevrijden van de broers en zusters begint de grote oorlog tussen de Titanen (reuzen) en Europeanen (goden van de berg Olympus). Zeus bevrijd de cyclopen uit de hel. Met hulp van Gaia smeden zij een bliksemwapen (zie de berg Etna). Na vele jaren begint de tweede oorlog van de giganten tegen Zeus. Dit maal door Gaia zelf veroorzaakt. Zeus vind een speciaal kruid tegen de giganten (sterrenbeeld Centaurus?), maar Gaia voorkomt de werking hiervan. Alleen een sterfelijke zou kunnen helpen tijdens deze oorlog. Dus verwekt Zeus bij Alkmene de heldenzoon Heracles. Samen met Zeus kan Heracles met zijn pijl en boog de giganten doden (sterrenbeeld Boogschutter?). Zeus plaatst de steen die Chronos had opgeslokt (De Omphalos) in het heiligdom van Delphi als navel van de wereld en centrum van het universum (zie Plejaden). Gaia verwekt bij Tartarus het monster Typhon. Het bestaat uit diverse dieren en heeft een lichaam van een slang. De goden van de Olympus vluchten naar Egypte waar ze zich in dieren veranderen (Dit kunnen we zien als een vermenging van de Griekse met de Egyptische goden). Zeus gooit uiteindelijk de vulkaanberg Etna op Typhon en het monster is gevangen (zit vast als Sterrenbeeld Hydra, de waterslang, met als kop het eiland Kreta). Chronos werd weergegeven als oude man met lange grijze baard. Hij draagt in de kunst de zandloper en zeis en soms vleugels. Dus als god van de dood. De Grieken vergeleken hem dan ook met de gelijknamige landbouwgod Kronos met zijn zeis. Het Griekse woord voor "tijd" is Chronos. In Nederland voorgesteld als "Vadertje tijd". Deze ging samen met "moeder natuur" rond als echtpaar. Ook het Nederlandse woord "kroniek" en "chronisch" zou hiervan zijn afgeleid.

Grieks; De Trojaanse prins Ganymedes was zo knap dat Zeus hem ontvoerde in gedaante van een adelaar. Hij wou hem hebben als persoonlijke wijnschenker tot ongenoegen van zijn vrouw Hera. Daarna stuurde Zeus zijn boodschapper Hermes naar de ouders met een gouden wijnstok gemaakt door Hephaestus (brenger van kennis, gelijk aan Dionysus ). Zie ook sterrenbeeld Beker.

Een andere Griekse mythologie is van Deukalion, de zoon van Prometheus.

Hebe was een Griekse godin van de jeugd, ze was de bekerdrager voor de goden en de hemelse vrouw van Heracles.

Bij de Grieken werd op vazen ook de Aarde godin weergegeven met de hoorn des overvloed en een jong kind opgericht in de armen. De graangodinnen Demeter en Persephone staan er achter en de nieuwe graangod Triptolemus in zijn wagen staat erboven.

Een andere nieuwkomer was het kind Plutus (Ploutos: rijkdom) die afgebeeld werd met de hoorn van overvloed (oogstproducten). Hij zou zijn verwekt door Iason die met aarde en graangodin Demeter samen lag in een drie keer geploegd veld. Diverse Griekse godinnen staan afgebeeld met het "heilige kind" op de arm. Hij zou verbonden zijn met de god van de onderwereld Pluto die ook voor welvaart en rijkdom stond.

De held Achilles vocht met de riviergod Xanthos of Scamander.

Zie voor godin Athena de Zuidervis onder. De Griekse naam voor sterrenbeeld Waterman is Hydrochos: "de man , die water uitgiet". De Romeinse/ Latijnse naam is Aquarius, met dezelfde betekenis.

Arabisch: Sâkib-al-mâ: "de man , die water uitgiet".  Maar men noemde de groep door alpha en omega gevormd (bovenin) ook wel: Sadalmalick; "het geluk van het koninkrijk". En de groek door β Bèta en ξ Ci gevormd (rechts bij steenbok); "De gelukkige gebeurtenissen. Deze sterren voorspelden geluk, zij kwamen op, als de koude eindigde en de vruchtbaarheid begon. :أحداث سعيدة: 'ahdath saeida: gelukkige gebeurtenissen (kan ook vertaald worden als happy hollidays). Saeida is de vrouwelijke vorm van de persoonsnaam Said en betekent ook "gelukkige".

Arabisch; de hoofdster wordt: Malik: "Koning" genoemd (zie prehistorie), en de tweede ster "geluksster".

Er is ook een sterrenbeeld Raaf die waterdrager is.

Hindoe: Het teken Waterman heet Kumbha (soort kruik). Kumbha Mela is het grote reinigingsfeest in India en wordt gevierd als de planeet Jupiter (Brihaspati/ Guru in het teken van steenbok komt). Makara Sankranti (Overgang van sterrenbeeld steenbok" Makara", naar het nieuwe sterrenbeeld waterman "Kumbha". Dit valt nu tijdens sterrenbeeld Kreeft. In noord India is het een speciale dag voor ritueel baden. In Tamil Nadu en Andhra Pradesh wordt het Pongal genoemd, en in Punjab; Lohri. Het wordt ook om de 12 jaar in Allahabad gehouden; "de Maha Kumbha Mela" met een massaal ritueel bad.  

Volgens de Rigveda is Aditya zowel moedergodin als de naam van de mythische rivier en de bron van alle wateren. Zoals godin Ganga (Gangesrivier). Vergelijkbaar met godin Danu
(zie river de Donau/ Danube) in Europa.

Sri Lanka: Kumbha

Birma: kruik

China: In het zuidoostelijke deel van Aquarius zag men het leger van Yu Lin. Waterman stond gelijk aan het teken van Hond.

ZUIDERVIS:


Deze afbeelding van een zalm is gevonden in Abri du Poisson in Gorge d' Enfer in Frankrijk. Gemaakt rond 23.000vChr en zou op een plaats staan waar de zon op schijnt gedurende het visseizoen.

De Barramundi zee-baars (Lates Calcarifer) (benaming van de Australische Aboriginals) als sterrenbeeld Zuidervis. Afgebeeld in de rotskunst.


7800 vChr. Begin van Landbouwcultuur. En werd het sterrenbeeld vissen de winterzonnewende.

Pre-Indus beschaving of Mehrgarh Cultuur (6500vChr). In Udaipur is aangetoond dat de mijnen al uit 3000vChr werden gebruikt door de Induscultuur en de meeste steden zijn rond 2000vChr. Het Westen en midden van India is al een oud vulkanisch gebied sinds de vorming van India. India is namelijk gevormd in de Oceaan waar vulkanisch gesteente uit de aarde wordt gestuwd en is daarna als Eiland naar boven geschoven.

Rond 2500 vChr. vaarden de Indusschepen naar Mesopotamië om handel te drijven (zie sterrenbeeld Phoenix en Eridanusrivier).

Er is bewijs van handel met Cyprus en Syrië uit 1500 vChr gevonden bij Bet-Darwa (gezonken stad Darwa). Hoofdstad waarschijnlijk Maheshwar (toevallig vieren ze hier ook elk jaar een feest ter ere van het sterrenbeeld steenbok) en oude stad Patna. Bij Bhopal zijn prehistorische rotstekeningen te vinden. Het is ook de basis van de god en held Bhima; hij draagt een knots (net als Heracles).

Door de Precessie is de betekenis van Waterman ook naar Vissen verschoven.

De Zuidervis drinkt van de Sarasvatirivier en later Indusrivier (uitgegoten door de Waterman) Dit gebied stond bij de zeespiegelstijging gedeeltelijk onder water. Het was waarschijnlijk een heel belangrijk sterrenbeeld en wellicht vormde de helderste ster van de mond (Fomalhaut) een belangrijke oude stad (de Ring?).De vis bevat ook de Vinhya range (bergketens). Dit zou  een belangrijke zuidelijke grens vormen van de Aryavarta. Ook de Yamuna rivier, en de Narmada rivier die verbonden zijn met de Ganges rivier, komen uit in dit gebied. Het gebied zou ook een plaats zijn van demonen en goden zoals Shakti, godin Kali/ Durga. In de mythologie zou dit gebergte concureren met de Plejadenberg Meru/ Kailash
(wellicht voor de zuidelijke volkeren).

Bij de mond van de vis boven Surat liggen mijnen van carneool. Deze rode stenen werden gebruikt door de Mesopotamiërs voor het maken van o.a. sieraden in de vorm van granaat-appels.

De carneool uit de Himalaya heeft een soort oogpatronen en wordt daarom ogenkraal genoemd. Op Madagascar (Eiland van de maan) in de Mahajanga provincie vindt men carneool met zwarte vlekken. Carneoolmijnen zijn ook op andere plekken te vinden zoals op Sri Lanka.

In algemene zin staat het sterrenbeeld van de Zuidervis voor de vis der wijsheid. De migrerende vis die elk jaar de rivier opzwemt tegen de stroom in om te kunnen paaien. De vis brengt
niet alleen voedsel maar ook vruchtbaarheid.

Een slimme vis is de dolfijn, zie ook rivierdolfijnen zoals de Indusdolfijn(Bhulan), Ganges dolfijn (Susu) en de uitgestorven Chinese rivierdolfijn (Baiji). De dolfijn volgt de karper en katvis. De lange snuit van de dolfijn zal mogelijk ook wel vergeleken zijn met een olifantensnuit.
De Indusdolfijn is blind door het troebele water (zie de vergelijking met uitgestoken ogen). Zie ook sterrenbeeld: Dolfijnvis/ Dorado

Quechua indianen van Zuid Amerika: phujpuri: dolfijn zie de rivierdolfijn: Bukya (klinkt als "boek" zie de wijze vis, Zuidervis). Phuj (blazen/ fluiten) puriy van reis/richting en ook de rivier zelf.

In India in de Brahmaputra rivier gaan de vissers samen met de rivierdolfijn vissen op meerval/ baars vlak voor de moesson van begin juni. Dit zal ook in de andere grote rivieren zijn gebeurd.

De Palla vis (Tenualosa ilisha) ofwel Pulasa/ Palasa/ Pallas genoemd in Pakistan en India. (zie voor andere namen fishbase.org). Een soort haring. Deze vis is populair en veel gevangen in de Indus rivier (vroeger). Deze heeft ook een opvallend grote vin voor op de rug. Hij komt ook voor in andere grote rivieren zoals de Eufraat en de Tigris. Ook een belangrijke vis in Bangladesh (Padma Ilish).
Zoals de haring ook een belangrijke rol speelt in Europa. In het Grieks zou pallas voor de godin Athena zijn gezet en ook "lans" betekenen.

Dit is niet toevallig want de Griekse Alexander de Grote kwam in 327 vChr (200 jaar na Darius de Grote van Perzië) bij de Indus. Hij dacht dat zogenaamde
goudrivier de bron van de Nijl moest zijn en aan Afrika vast zat. Hij zocht naar de bron van de Indus, de berg Meros (de mythische berg Meru) en de Plejadenplaats Nysa in het gebied tussen Hund en Pirsar (Wellicht naar verhalen die hij hoorde in Mesopotamië).
Bij de Kaladaka; "zwarte bergen" (hier groeit ook de steeneik). Onderweg in de bergen kreeg hij een pijl in zijn been geschoten.
De mensen zouden ook Dionysus riten houden en ter ere van hem zouden hij en zijn manschappen kronen hebben gemaakt van de himalaya klimop en feest hebben gevierd (ring als kroon?). Het gebied is bekend om zijn opium. Hij richtte daar een altaar op ter ere van Athena, zijn geliefde godin.
Ook zou Heracles hier zijn geweest omdat het vee gemerkt zou zijn met het knots wapen van Heracles. Bij Pirsar zou hij de grote rots hebben neergelegd. Alexander die
zichzelf als Zeus en Heracles beschouwde zou een handafdruk van 2 meter hoog op de rots hebben aangebracht. Daarna probeerde hij India te bereiken maar dat lukte niet vanwege de
overstroomde rivieren rond de zomerzonnewende. Later ging hij via de Indusrivier weer terug naar Babylon. (Nadat hij geofferd had aan zeegod Poseidon). Daar zou hij wellicht zijn vergiftigd (Sommigen beweren doordat hij zichzelf als god beschouwde en dat de Arabieren, die ook in Dionysus geloofden, daar niet op zaten te wachten vooral niet omdat hij ze wou aanvallen). Lang werden de goden Dionysus en Heracles er vereerd rond de Indusrivier. En nog steeds wordt Alexander vereerd. In de kunst van Gandhara van 200-100 vChr.
zijn beelden bekend van ivoren riviergodinnen die op het waterwezen Makara (of Pallas vis?) staan.
Dodin Ganga (van de Ganges rivier) werd afgebeeld op de Makara of op de dolfijn! Zie ook de bijbehorende Griekse mythe bij sterrenbeeld Dolfijn!

300 vChr. werd Swat het centrum van het Boeddhisme en de Grieken die er woonden hadden ook invloed op de vormen van de beelden. Men zou zelfs eerst geen beelden hebben van Boeddha, alleen een voetafdruk en/of symbool. Ook keizer Asoka die veel invloed had van zijn Griekse voorouders (en vrouw)
maar zelf Boeddhist was, verbood rond 255 vChr vrouwen om nog feestelijke ceremoniën te houden.

Deze visvorm kan tevens in verband staan met de eerste incarnatie van de grote god Vishnu. Hij is dan Matsya de vis: afgebeeld als vis-man met een staart van een vis of half in een vis, die de Vedic hymnes en alle wezens van de zondvloed redt. (Daarna werd hij geïncarneerd als schildpad). Mythe van Matsya; op een dag vond een man Manoe (Manu) de vis Matsya . De vis groeide snel en werd steeds groter. Hij werd zelfs zo groot dat Manoe de vis naar zee bracht. Toen begon de vis te praten en zei dat hij een boot moest bouwen zodat hij zichzelf kon redden van de zondvloed. Toen de zondvloed kwam en al het land overstroomde maakte hij de boot vast aan de vis en die trok hem naar het Himalaya gebergte waarvan de toppen boven de zee uitstaken. Nu was de man de enige overlevende dus hij bad aan Vishnoe om een vrouw die hij uiteindelijk ook kreeg. Ook de Toearegs vertellen over de voorouders van de mens die uit zee waren gekomen. (Net als het eerste vis op het land was gekropen uit de oerzee).

De vis is ook te vergelijken met de goudkarper uit China. Hindu staat in het Perzisch voor de Indusrivier zoals de Indische priesters de Indusrivier Sindhu noemen. De Grieken lieten de letter H vallen en noemden de rivier Indika, zo ontstond de naam India.

In het zuiden van de Indusrivier noemen de Sindh de Indus: Purali; "wispelturig". Het woord Pura betekent in Hindi "compleet/ alles omvattend". Of Samunda; "oceaan". De Balti's noemten het ook Gemtsuh; "grote vloed".

"De vis der wijsheid" komt ook voor in Keltische mythen: De zalm (Linn Feic) at de heilige vruchten (noten) van de negen hazelnotenbomen (of beuken?) (hemelboom) die in de bron van Seghais in de andere wereld waren gevallen. Hierdoor verkreeg de vis grote wijsheid. De gevangen zalm werd gevangen en gekookt. De held Finn mac Cool raakte de vis aan met zijn vinger en werd wijs. Als hij zijn kennis wilde gebruiken of een voorspelling wilde doen stak hij zijn vinger in zijn mond. Zie ook Keltisch: Eas; "waterval".

In China heeft de Karper een belangrijke betekenis.

Waarschijnlijk plaatsten de Grieken of Romeinen, als ze het bestaan van de sterrenbeelden kenden, de Steenbok (vanuit China) in India op de plaats van de Zuidervis. Omdat ze niet verder reisden dan de Himalaya. De staart lag dan half in het water bij Darwa.

De belangrijkste heilige rivier van vandaag is de Ganges hij is vernoemd naar de Godin Ganga. Het stelt de melkrivier (Melkweg) voor en zij is uit de hemel neergekomen (door koning Bangerati) naar India. Hij ontspringt bij de gletsjer die wordt gezien als de "muil van de koe". de god Shiva legde zijn hoofd bij de stad Patna (Palimbothra) om de rivier minder wild te maken, zijn haren verdeelden de rivier in kleinere stromen. De Ganges neemt zoveel vruchtbare slib mee dat de mensen wel 4 keer per jaar rijst kunnen oogsten (in Griekse tijd was dat 2 keer per jaar). Het water bezit speciale bacteriën die het water schoon (en vers) houden en reinigend werken en het water bevat veel zuurstof. Hierdoor is het heel erg vruchtbaar, er komen vele en bijzondere dieren voor. De Grieken noemden dit land ook wel rijk aan goud, edelstenen, parels, koper, fruit, melk en honing. Ook vermelden de Grieken dat ze een god kenden die gelijk was aan Heracles met de knuppel. En volgens de Grieken had de god Dionysus (of een veroveraar uit Perzië) het land al geleerd wijn te maken en graan te telen. De Indische pauw werd ook al als tam dier gehouden op het koninklijk hof en ging de koningstronen versieren zoals bij de Perzen.

India is bekend om zijn slangenverering (cobra) zie de god Shiva en Manasa zijn dochter. De stad Varanasi/ Bénàres is beroemd omdat er al sinds 1000vChr pelgrims komen baden in de Ganges. Ook legden zij hun doden in de Ganges maar later werden zij er naast verbrand (anders werd het aantal ook teveel). De stad stond bekend als deur tussen hemel en aarde.

Elk jaar komen duizenden Indiërs samen op het eiland Sagar waar de Ganges rivier in de zee stroomt. Hier vieren ze het feest Makarsankranti wanneer het sterrenbeeld steenbok verschijnt. Het is ter ere van godin Ganga (Gangesrivier). De zielen die in de Ganges zijn gekomen (doordat ze hun doden erin gooien of ernaast verbranden) worden dan bevrijd en men dankt de rivier voor de rijke oogst. Men gooit tegenwoordig munten als offer in het water. Maar het belangrijkste vormt de gezamenlijke duik in het water. Het lijkt op de reinigende nieuwjaarsduik gebruik en ook staat de steenbok voor het brengen van de zielen naar de hemel.

Het belangrijkste oude heilige feest in India is het Kumbh Mela feest. Het wordt bezocht door 30-70 miljoen mensen. Er zijn vier steden waar het feest gehouden wordt. Waar het gevierd wordt hangt af van de stand van zon, maan en de planeet jupiter in relatie tot de sterrenbeelden schorpioen, ram, stier en steenbok. De belangrijkste is wanneer de zon in stier staat en Jupiter in het sterrenbeeld steenbok. Men viert dan het grootste feest in de heiligste stad Allahabad waarbij men een ritueel bad neemt in de Ganges rivier. Hierbij geeft men ook eten aan de armen en geestelijken.

De beginletters van Jezus Christus, Gods Zoon en Redder vormden in het Grieks het woord "Ichtus", wat "vis" betekende in het Oudgrieks. De vorm van de letters vormden samen het teken van vis wat een herkenning vormde voor aanhangers van het vroege christendom. Maar dit zou tevens een verwijzing kunnen zijn naar de vis der wijsheid. Vooral rond de midwinter zonnewende eet men tijdens het kerstfeest vaak vis zoals karper als verwijzing naar Christus.

------------------

Zuidervis; (Latijn: Piscis Austrinus): Vis die op zijn rug ligt aan het water drinkt uit de kruik van sterrenbeeld waterman. Vooral de felle ster Fomalhaut (Fum al Hut; "mond van de vis") was belangrijk.

Afgebeeld alsof het op zijn rug ligt en het sterrenbeeld waterman water in zijn bek schenkt. De twee vissen van Pisces zouden zijn nakomelingen zijn omdat zij vroeger nog geen vissen voorstelden.

Denderah: de vis die van het water drinkt van de waterman

Arabisch; "Al Hut al Janubiyy": "de Grote Zuidervis". Of fom-al-hût: "de bek van de vis", is later veranderd in de naam Fomalhaut. Ook :فم السمكة الكبيرة:

fom alsamakat alkabira: "mond van de grote vis". Want de mond vormt de sterkste ster. Het sterrenbeeld Zuidervis stond in het noordelijk halfrond van september tot november aan de hemel.

Wellicht zou deze vis ook kunnen staan voor de god die half vis half man was, de god van het water (zelfde als de waterman). De eerste incarnatie van de grote god Vishnu. Hij is dan Matsya de vis. Ook in andere culturen komt de watergod met de vissenstaart voor zoals de watergod Olokun uit Nigeria.

Keltisch; dit zou de zalm van wijsheid kunnen voorstellen die in de heilige rivier zwemt. Fintan was de man van de kleindochter Cesair van Noah. Fintan zou de grote vloed overleefd hebben door zich in een zalm te veranderen. Deze mythe zou een vermenging kunnen zijn van de eerste Christelijke monniken die de Keltische mythen noteerden. De naam Fintan is ook de naam voor de zalm van wijsheid die zo genoemd werd omdat hij de noten van een hazelnotenboom had gegeten die groeide boven het water van de heilige bron van Nechtan (de Ierse Watergod, man van Boann, de watergodin). De noten die in de bron vallen vormen de kringen van inspiratie. Op Nechtan's heuvel was een heilige bron van alle kennis. Hier woonde Nechtan met zijn drie beker-dragers. Toen Boann de bron vond, steeg het water zo hoog dat de bron overstroomde en de heilige rivier de Boyne vormde. Finn is verwant aan de god Lugh.

Ook in het Hindoese verhaal Manu werd hij door een grote vis van de vloed gered. De zalm Fintan staat ook in de kalender symbool voor wedergeboorte.

Peru: Huaca Taska: De gouden vis