Zwaan, Lier/ Weefgetouw, Zomerdriehoek en het ei

En Pijl


ZWAAN: Groot-Brittanië, Het wordt gevormd door de vele mijnen die hier liggen, het is werkelijk bezaaid. Bovendien heeft het eiland zelf al de vorm van een zwaan (zelfs toen het half onder het ijs lag had het een vogelvorm en ook tijdens de ijstijd ervoor). Maar de zwaan staat niet op zijn kop maar rechtop.

Het sterrenbeeld Zwaan is één van de meest bewolkte sterrenbeelden van de Melkweg.

Vroeger lag de Noordpoolster ook in sterrenbeeld zwaan (zie Astronomie). In de prehistorie kon men er zo naar toe lopen en er zijn vele hangers in de vorm van zwanen gevonden in de prehistorie. Ook vinden we menselijke resten van 400.000 jaar geleden in Swanscombe (zwanenkam) in Groot Brittannië waar wel tienduizenden stenen handbijlen zijn gevonden als grootschalige productieplaats. Nu is er sinds kort een vroeg prehistorische afbeelding van een Ibis op haar nest gevonden in een grot (in de zwanennek), naast andere vogelafbeeldingen. Deze grot lag dus tijdens de ijstijd tegen de ijsgrens aan. Aangezien de raaf ook waarschijnlijk een valk voorstelt zou de zwaan wellicht vroeger een Ibis voorgesteld kunnen hebben. Maar de heilige kaalkopibis zou vroeger ook naar het noorden zijn getrokken. Opvallend is de oude grens die ongeveer gelijk loopt aan de Romeinse muur van Antoninus die Brittannië scheidde van Caledonië.

In de prehistorie kon de grote godin zich in een watervogel veranderen of in een kraanvogel, raaf of gier. Deze vogelgodin werd dan ook afgebeeld in vele vormen, in het Magdalenien in de rotskunst met een vogelbek en later ook als vaas met een snavel en borsten. Vooral de botten van deze watervogels en zwaan werd in de vroege prehistorie gebruikt voor het maken van fluiten. Vooral toen de helderste ster in Zwaan de toenmalige Poolster vormde. Nog steeds worden muziekinstrumenten in Europa versierd met watervogels. Ook in de Minoïsche cultuur. Dit gold ook voor de lier. In Griekenland was het als representatie van het zingen tegen de lier. (zie sterrenbeeld Lier). Het sterrenbeeld van Zwaan/ Zomerdriehoek zag men algemeen als vogel die diende als boodschapper tussen de mensen en goden of die de zielen van de mensen naar de andere wereld bracht. Ze vliegt naar het centrum (Plejaden) naar de hemelboom om haar kosmisch ei te leggen. Later de Griekse Hermes en daarna de Grieks-Romeinse Mercurius met zijn raven.

In Europa (Noord) ligt de zwaan in het schema rond de midwinterzonnewende. In Afrika (Zuid) ligt de zwaan in het schema rond de midzomerzonnewende maar heeft daar de vorm en betekenis van de Gier.

In de punt van de snavel vindt men de zeldzame mijn van zwarte amber (Jet). In Argyll heeft men ook een ketting van Jet gevonden uit Whitby uit 2150 vChr. Het is een speciale steen; warm, licht, brandbaar en kan elektrostatisch worden dus wordt het sinds oudsher gebruikt voor heilige voorwerpen. Bij de staartpunt (Cornwall) zijn de tinmijnen. De Romeinen kwamen hier al tin halen. Vooral bij Tintagel is een grote mijn. Rond 400 nChr. werd hier internationaal handel gedreven. Sporen van voorwerpen uit Anatolië en Afrika. Hierdoor ontstond bij Tintagel (Latijn: Teantagol) de latere mythe over koning Arthur (Latijn: Arturu) met zijn zwaard excallibur (Latijn:caliburno).

De vogel en haar ei komt tevens voor in vele mythen en staat afgebeeld op oude vazen. De zwaan staat in verband met muziek (Latijn: Cygnus Musicus). Men geloofde dat hij ging zingen als hij dood ging. Men kent ook het woord; "zwanenzang". De latere Griekse god Apollon (Romeinse Apollo) die veel later ook populair werd bij de Kelten en Galliërs, stond als zonnegod op een met zwanen bespannen scheepswagen. Zijn attribuut is de Lier (die hij kreeg van Hermes) en de haan (ook van Hermes, zie ook Mercurius bij Decans) en toevallig staat het sterrenbeeld lier vlak bij de zwaan. De Kelten van Zuid-west Britannië (punt) zouden de zonnegod Belenos vereren die ze gelijk stelden met de Romeinse god Apollo. Op de rotstekeningen in zweden zijn ook schepen met zwanenkoppen te zien. Zwanen werden al sinds de bronstijd afgebeeld op allerlei voorwerpen. De zwaan staat ook in verband met de mythe van de zomerdriehoek.

De Romeinen gingen graag naar de warme bron in Bath (in Somerset).

Als centrum van Groot-Brittanië werd door de Kelten Latijn: Oxonia(e), Engels: Oxford ("Ossenvoorde"). De rivier de Thames en de Cherwell komen hier samen en hier is een Holywell heilige bron) te vinden. Hier zou men al vroeg onderwijs hebben gehad in het Latijn in het kasteel van Oxford. En later zou de eerste universiteit van Engeland hier zijn gesticht. In het Latijn is Britannia: Groot-Brittannië. Britannicus= Brittannisch en tevens de zoon van keizer Claudius (uit Lyon) en zijn eerste vrouw Valeria Messalina. Tiberius Claudius Caesar Britannicus (12 februari 41 – 55). Britannicus werd geboren 22 dagen nadat zijn vader keizer was geworden. Hij kreeg zijn naam van de senaat naar aanleiding van de succesvolle invasie van zijn vader in Brittannië in 43. Opvallend is dat zijn moeder ook Valeria Messalina werd genoemd. Britannicus is de broer van Claudia Octavia, die later zou trouwen met zijn stiefbroer Nero. Er gaat ook heel wat gif rond in deze familie. Ook Ptolemeos in de 2de eeuw na Christus zou de term Brigantion hebben genoemd?

Zelf zoeken ze de term het liefst in een godin Brigit. Dochter van de Dagda. Zie ook Sint-Brigida (ook Bridget van Kildare) (Iers: Naomh Bhríde.) Zie 1 februari.

De Grieken noemen Groot Brittanië modern Engeland: Αγγλία: anglia. (Zie αγγελια, angelia: boodschap, bevel en angelies: bode, angelos: gezand, bode, engel).

Uit de opgraving van Must Farm in Engeland (rond 1000 vChr) blijkt dat er veel aan weven werd gedaan en dat men zeer fijne weefsels maakte. Deze werden ook verhandeld met andere landen.

Sommige liedjes verwijzen naar Groot-Brittanië als zwaan; "Witte zwanen, zwarte zwanen wie gaat er mee naar Engeland varen?". De oudste tekst gaat niet over zwarte zwanen maar over "Kroene krane, witte zwane. Kroenekraan: kraanvogel (1855). Duitse tekst (1808): "Ahne, Krahne, wickele wahne", gaat ook over de kraanvogel. De wilde zwaan en de kleine zwaan komen in Nederland overwinteren. Ze klinken met een melancholiek geluid. Van de kleine zwaan wordt dit "joelen" genoemd. Volgens de mythologie zingt een stervende zwaan zijn zwanenzang. In Engeland behoorden alle zwanen toe aan de vorst. Ook de kustplaats; Swansea is typisch.

Het lied van: The Twelve Days of Christmas, zou al uit de middeleeuwen komen. De patrijsvogel in de hemelboom als perenboom is duidelijk. Let ook op de 7 zwanen. De 7 zwanenparen leggen 7 eieren. Verwijzing naar het sterrenbeeld Zwaan, en de regenboogbrug.  

Voor Schotland zie; Het waterpaard




Zwaan/ Grieks: kykneios. Latijn: Cygnus/ cycneus: Deze ligt op de Melkweg. Het maakt deel uit van de "zomerdriehoek"

Oude beschavingen: Vogel, wellicht een Ibis. Soms werd de zwaan ook als een gier afgebeeld (Dit heeft zijn oorsprong in Afrika waar de gier als boodschapper van de goden diende). Sinds de periode van Stier werd er al een vogel-godin aanbeden (oa. in Macedonië en in de Vinca cultuur). Ook in Amerika en in Australië werd er een vogel in gezien.

Denderah: zwaan of gansachtige vogel (staat tussen boogschutter en steenbok).

Grieks: de magische tweeling van halfbroers Kastor en Polydeukes en latere Romeinse; Castor en Pollux (ook Dioscuren genaamd). Ze kwamen uit de eieren die gelegd zijn door de zwaan (zie sterrenbeeld Zwaan van de zomerdriehoek). Zij gingen ook mee met Jason en de Argonauten. Pollux was onsterfelijk (zoon van Zeus en Leda de zwaan) en mocht op de Olympus blijven. Van daaruit bracht hij echter om de dag een bezoek aan zijn gestorven tweelingbroer Castor (zoon van koning Tyndareus van Sparta en Leda) die in de onderwereld Hades verbleef. Of Ze blijven de ene dag in het rijk der goden (dag) en de andere dag in het rijk der duisternis (nacht). Castor was een goede paardentemmer en Pollux een goede bokser/ vechter. Ze hielpen de schippers met storm want ze konden de golven tot rust brengen. En verschenen als vuurbollen (later Elmsvuur genoemd). En ze verrichtten divers heldendaden, vochten mee aan de strijd tussen Athene en Sparta. Ook gingen zij mee met de Argonauten om het gulden vlies te veroveren. Castor en Pollux beschuldigde men ook wel eens van diefstal van vee, omdat men dacht dat de Melkweg die ernaast was een kudde koeien bevatte. Pollux wordt later afgebeeld met sikkel (waarschijnlijk vanwege zijn voorganger Heracles die de sikkel gebruikte) of met knuppel en Castor draagt later een snaarinstrument (lier) en een pijl met twee punten. De lier en de pijl zijn ook te vinden in de zomerdriehoek als sterrenbeelden.

Ook zouden er 4 kinderen uit de 2 eieren zijn gekomen als dubbele tweeling: Uit 1 ei kwamen Polydeuces en Helen en uit het andere ei kwamen Castor en Clytemnestra. Clytemnestra trouwde koning Agamemnon van Argos en Helen trouwde de broer van Agamemnon; koning Menelaus van Sparta. De twee vrouwen speelden een grote rol in de Trojaanse oorlog. (zie voor mieer informatie over dualiteit het sterrenbeeld Tweelingen)

Volgens een ander verhaal was Zeus verliefd op Nemesis. Hij veranderde zich in een zwaan en liet Aphrodite zich veranderen in een arend. Hij liet zich door de arend achtervolgen om het medelijden van Nemesis op te wekken en ze trapte in de val. De Romeinen maakten hier Jupiter van die Leda wilde verleiden.

De oude mythische Griekse dichter: Ψάπφω, Psappho van Lesbos met haar lier. De gouden kolibrie: quri q'inti (Latijn: Sappho sparganurus), Spaans: picaflor cometa, ook als "roodstaart komeet" en sapphokomeetkolibrie, zou naar haar zijn vernoemd (In Zuid Amerika is de kolibrie ook een symbool voor de Zwaan). Hipparchus en Ptolemaeus noemden het sterrenbeeld eenvoudig "de vogel". Manetho noemde het "de kip". Eratoshenes noemde het de Zwaan.

Keltisch; knappe godin Caer. Zij leeft een gedeelte van haar leven in de vorm van een zwaan. Ze was de geliefde van de Ierse liefdesgod Aonghus. Hij mocht alleen met haar trouwen als hij haar kon aanwijzen uit een groep zwanen die op "het meer van de drakenmond" zwommen. Gelukkig koos hij haar uit en mocht met haar trouwen, ze vlogen vervolgens samen weg.

Een andere mythe; Derbforgaille was een prinses die verliefd werd op de held Cuchulainn/ CúChulainn ( ook "de hond van Culann" of de "hond van Ulster" genoemd). Om hem te volgen veranderde ze zichzelf in een zwaan. Hij herkende haar echter niet en schoot haar neer met zijn slinger. Ze viel neer en veranderde terug in een vrouw en zoog de steen uit haar wond. Maar omdat ze nu verbonden waren door bloed mochten ze niet meer trouwen.

Ook de Keltische mythe van Midir (als zwaan) die verliefd was op Étain (The Wooing of Etain) en haar meeneemt naar de andere wereld.

Het verhaal half Keltisch-christelijk: The fate of the Children of Lir (Engels: Lear, Welsh: Llyr). De prinses, dochter van koning van Ierland Bove Derg, schonk Lir een tweeling waarna ze stierf. Hierna huwde hij met de tweede dochter Eva. Maar zij was slecht en veranderde de (4) kinderen van Lir in zwanen. Ze moesten drie maal driehonderd jaar zo blijven. Maar ze konden prachtig zingen en met hun feeënmuziek ieder in slaap brengen waarna ze weer verkwikt en zorgen vrij ontwaakten. Alleen de kerkklokken van de heilige Sint Patrick (die iedereen ging bekeren) zou de betovering kunnen verbreken. Lir ontdekte wat Eva had gedaan en de koning Bove Derg veranderde haar voor straf in een vogel. Niemand mocht meer op zwanen jagen en de kinderen kwamen uiteindelijk op het eiland Glora terecht bij Kemoc. De koning van Connacht probeerde ze nog te ontvoeren maar ze veranderden in oude mensen. Ze werden nog gedoopt en op hun graf werd een ogham-steen opgericht.

De Kelten geloofden dat de zwanen de doden tot leven konden zingen en de levenden in een diepe slaap. Vooral de zwanen van godin Rhiannon. Zie ook Pegasus. Door een vloek werden zij en haar zoon Pryderi veranderd in apen. Dit is van belang omdat de Kelten de Astronomie volgden en begonnen bij het sterrenbeeld Boogschutter (zodiak F). Zie midwinterzonnewende in andere landen en de spinster (Holda, Holle, Bes). Het veranderen van het duo in Apen zien we terug bij diverse volkeren in het voorjaar zoals de Maya's en Hindoes. Zie Hanoeman en Hercules bij het feest van de held en de draak.

Dus aangezien de Kelten de wintergodin tijdens de zonnewende voorstelden als de zwaan en de spinster (en de Boogschutter het jaar opent en het sterrensysteem uitlegt en de Plejaden). Kunnen we dit ook terugvinden in heel veel sprookjes met dezelfde thema's: Vrouw Holle, Repelsteeltje (zie ook de mythe van Gwarwyn-a-Throt) , Het meisje en de zwanenbroers (Plejaden), doornroosje (Plejaden). Soms als zeemeermin die haar lange haren kamt en in de spiegel kijkt (zoals de godin).

Tartaarse mythe: De held Kartaga vocht met de zwanenvrouw (bekend als godin of heks). Ze vochten voor vele maanden. Maar het gevlekte paard en het zwarte paard wisten het geheim waarom ze niet dood kon gaan. Onder de zwarte aarde vloeiden negen zeeën. Waar de zeeën samenkwamen om een zee te vormen, kwamen ze naar het oppervlak van de aarde. Bij deze plek verrijst een rots van koper. Het rijst op tussen hemel en aarde (zie Plejadenplaats). Aan de voet ervan is een zwarte kist, hierin zit een gouden kistje en hierin zat de ziel van de zwanevrouw. Deze bestond uit 7 kleine vogels. De paarden haalden de ziel op. Het gevlekte paard veranderde zich in een kale man en onthoofde de 7 vogels zodat de zwanevrouw stierf. In een andere mythe zou haar ziel in de midden van haar schoenzool zitten in de vorm van een 7-koppige gevlekte slang (zie ook het sterrenbeeld van het ei en de pijl).

Indonesisch/ Maleisisch-Polynesisch: 7 of 9 hemelse vrouwen gingen elke nacht naar de aarde als zwanen. Ze gingen baden (of vissen) en daarvoor gooiden zij hun vleugels af en veranderden in meisjes. Een man die toekeek nam de vleugels weg van de jongste en zij kon niet meer naar de hemel terugkeren. Daarom was ze gedwongen om zijn vrouw te worden en ze kregen ook een kind. Maar op
een dag nam ze haar kind mee terug naar de hemel. In Efate op de Hebriden eilanden zei men dat ze twee zonen kregen: Naka Tafaki en Karisi Bum. Nadat hun moeder haar vleugels weer gevonden had en teruggekeerd was naar de hemel
shoten de jongens met pijlen op de banyan boomwortel in de hemel. Zo maakten ze een ketting van pijlen tussen hemel en aarde. De broers klommen omhoog en ze vonden hun oma die de yams aan het koken was.

Arabisch: Albireo; "vogel of kip". Deneb; Danab ad dajaja; 'de staart van de kip'. De pre-islamitische Arabieren zagen er een kip in. Maar soms ook een "kuiken"!. Later werd "zwaan" algemeen. De Alpha ster: Deneb; "staart".  De Betha ster heet ook wel Albireo.

Opvallend is dat de Chinezen er ook een vogel in zagen (zie zomerdriehoek). Aangezien ze de Melkweg ertussen eksterbrug noemden. Bovenin de zwaan zagen ze ook een Chinese slang.

Later Christelijk; werd het ook 'kruis'/ 'Noorderkruis' of ' Sint Helena' genoemd (door J. Schiller in de 17e eeuw). Het kruis van Jezus gedragen door Helena de moeder van Constantinus.

Vlak bij de Zwaan, bij de ster Deneb, ligt de "Noord Amerika Nevel", zo genoemd omdat hij op Noord-Amerika lijkt.


De hemelvogel als gier met haar kosmische ei van Göbekli Tepe


HET EI: Het eerste ei zou kunnen slaan op het Doggersland (Doggersbank) zie de cirkel naast de snavel rechts. Tijdens de eerste ijstijd lag deze onder het ijs. Bij de tweede ijstijd kwamen zowel de onderkant van Ierland en Doggersland vrij te liggen. Maar de zeespiegel lag toen zo laag dat men van Groot-Brittannië naar Ierland kon lopen. Doggersland was echter veel makkelijker te bereiken en werd druk bewoond (het is nog niet bekend of het gebied rijk is aan grondstoffen). Onder de Doggersbank lag het Outer Silver Pit meer, een overwinterings en broedplaats voor vele vogels. Tijdens de zondvloed raakte de Doggersbank overstroomd. Pas van 7500 vChr zijn er sporen dat Ierland bewoond raakte. Dit gebied ligt vol met oude kopermijnen. Een afbeelding van de vogel en het ei staat al wel in de oudste gevonden stenen tempel van Gobleki Tepe (zie foto). Toen het ijs zich verder terugtrok en de rest van Ierland vrijkwam rond 4000 vChr heeft men waarschijnlijk een kuiken boven het ei gezien en toen is men pas begonnen met de landbouw.

Nu noemt Ierland zich letterlijk "de harp" (zie het sterrenbeeld Lier). Zie ook het ei van Aphrodite bij het sterrenbeeld van Vissen.

Het ei staat in veel culturen voor het kosmische ei waaruit de eerste god of meestal godenpaar uit worden geboren ( zie sterrenbeeld Tweelingen). Logischerwijs zou dit ei te vinden zijn bij het sterrenbeeld van de Plejaden op de kosmische heuvel of hemelboom. Maar de hemelvogel (sterrenbeeld Zwaan) kan ook via de Melkweg naar de Plejaden toe reizen.

Dit komt omdat de het sterrenbeeld vanuit het midden (Plejaden) 6 plaatsen is opgeschoven naar de rand.

De god(in) moest gedood worden opdat de levenscyclus zich kon herhalen. Het ei was de magische houder is van de ziel, hart of kracht van de god)in', later gezien als reus, heks of tovenaar. Dit ei zat goed verstopt op een magische plaats en een held moest deze zoeken. Het ei werd vaak gezocht in de herfsttijd in latere perioden. (mythen hierover van de gehele wereld zijn te vinden in: The golden bough, Part VII, Balder the Beautiful, Vol II, blz: 95-152)

In Afrika is het de struisvogel die het ei legt. In Australië de Emoe en in Nieuw-Guinea vereerden de Papua's de Kasuaris (Casuarius) loopvogel als vooroudervogel. De eerste mens zou uit haar ei zijn gekomen. De struisvogel is de naaste verwant van de dinosauriërs. De prehistorische mens kende echter ook nog de reuzenloopvogel. Te zien op rotstekeningen in Australië. Een grote loopvogel leefde ook op Madagaskar. Het grote ei werd ook als kruik gebruikt.

Bij de Kelten zou de slang of twee slangen (draken) uit het ei komen. De slang werd ook gezien als vruchtbaarheidssymbool. In vele mythen werd men na het drinken van heilig water met kleine slangen zwanger.

In India gaat het verhaal dat er zaad dreef op de oer-oceaan waaruit een gouden ei groeide. Uit dit ei werd de god Brahma Narayana geboren die zich splitste in man en vrouw. Uit de samenkomst van de laatste ontstond de hele kosmos. In de Rig Veda werd meer gesproken over zaad dat uit zichzelf een embryo werd.

Volgens de Orphici (al opgetekend rond 325 vChr in de Derveni-papyrus): Bij de schepping mengde zich water en materie waaruit modder ontstond. Uit de opgedroogde aarde ontstond de aarde. Water en de aarde werden verliefd op elkaar en baarden het monster Chronos-Heracles, een vervaarlijke slang met twee hoofden ( als symbool van dualiteit). Die met een stier en met een leeuw. Uit Chronos (of Tijd) kwam vervolgens: Aether, Chaos en Erebus. Hierna maakte Chronos in de Aether een ei waaruit de eerste van de goden: Phanes kwam (in een andere versie ontstond hij uit de twee helften van het ei; hemel en aarde). Phanes werd dan gezien als scheppergod (en onzijdig). De god met vier ogen, gouden vleugels, de stem van een stier en van een brullende leeuw. Phanes schiep de godin Nacht(zwartgevleugelde vogel die zijn partner werd. En hieruit zou dan weer Gaia (aarde) en Uranus (hemel) voorkomen. Deze goden waren dan weer de ouders van de Titanen zoals het duo Chronos en Rhea. Hierna gaf hij zijn scepter van Erikepaios weer over aan de godin Nacht (als teken van koningsschap). Hierna werd Phanes diverse malen opgevolgd (of gereïncarneerd) als bijvoorbeeld; Zeus, Protogonos, Metis, Dionysus en Eros. Zeus vraagt aan godin Nacht: "Hoe kan ik alle dingen één maar toch van elkaar gescheiden maken? Hierop antwoordt de godin: Omring alle dingen met de onuitsprekelijke Aether en plaats in het midden daarvan de hemel en in het midden de oneindige aarde en in het midden de zee en in het midden van alles de constellaties waarmee de hemel is gekroond".

Bekende gezegden: "Wat was er eerder de kip of het ei?" als Retorische vraag van de Griekse Aristoteles.

In een mythe over een elf die voor de gek wordt gehouden na het zien dat een vrouw water kookt in lege eierschalen in plaats van eieren in water te koken. Hierna zegt de elf; "Ik heb het ei gezien voor de kip en de eikel gezien voor de eik".

Zie voor het ei ook sterrenbeeld Beker en Kreeft.

--------


Zomerdriehoek:

Een duidelijk driehoek in de zomer aan het noordelijk halfrond, die gevormd wordt door de 3 sterren uit 3verschillende sterrenbeelden:

-ster Altair uit sterrenbeeld Arend/ Aquila

-ster Deneb uit sterrenbeeld Zwaan/ Cygnus

-ster Wega uit sterrenbeeld Lier/ Lyra

Grieks: De zomerdriehoek; zwaan, arend en lier, stellen wellicht de gevaarlijke vogels voor uit de andere wereld die Heracles moest vernietigen. De Stymphalische vogels genoemd met bronzen bekken, klauwen en vleugels die mensen opaten. Zo zou een van de pijlen die Heracles op ze afschoot het sterrenbeeld "pijl" zijn geworden die wellicht de arend heeft getroffen.

Chinees en heel Zuidoost-Azië: Het staat voor drie personen; "geluk, fortuin en langleven". Altair (Niu Lang) was de arme herdersjongen (met zijn toverkoe), Deneb de Taibai fee (soort chaperonne en dochter van de hemelkoningin) en Wega (Zhi Nu/ Zhinü); de wevende maagd (7e dochter van grote godin Guanyin/ Xiwangmu en de zonnegod). De herdersjongen was eenzaam en zijn koe stuurde hem naar de hemelrivier waar de drie feeën vanuit hun hemelse paleis komen om te baden. Hij moest een jurk pakken die de feeën langs de oever hadden achtergelaten. De jongste fee Zhi Nu kon nu niet meer terug naar het paleis. Ze werd verliefd op de herdersjongen en besloot te blijven. Zo gingen de jaren voorbij, ze kregen twee kinderen en de koe werd oud en ging sterven. Hierop zij de koe dat hij zijn magische huid moest bewaren voor noodgevallen. De koningin die eindelijk merkte dat haar dochter was gestolen greep boos Zhi Nu en haar twee kinderen mee naar de hemel. Niu Lang pakte snel de koeienhuid en vloog daarmee zijn vrouw en kinderen achterna. Maar de hemelkoningin zag hem op het laatste moment aankomen, pakte een haarspeld en trok een lijn tussen de twee geliefden. (In andere mythen was de zonnegod boos omdat Wega en Altair niet werkten). De twee geliefden waren nu gescheiden door de zilverrivier (de melkweg). Daarop zijn zij beide erg bedroefd en de koningin krijgt uiteindelijk medelijden. Elk jaar op de 7e dag van de 7e maand (tijdens tweelingen) vormde zich een brug over deze melkweg gemaakt van alle kraaien en eksters (de lichte en donkere delen van de melkweg). De herder stak met zijn 2 koeien (sterren) de brug over om zich tijdelijk te herenigen met zijn geliefde. Als het regent op deze dag komen de eksters niet en moet het paar wachten tot het volgende jaar. Zie de zevende maand.

In China werd het hemelse paleis (paarse paleis) voorgesteld als de sterrenbeelden die rondom de Poolster stonden. De drie dames woonden in het paleis en stonden in het sterrenbeeld dat wij Hercules noemen (zie Dunhuang manuscript uit 800nChr.)

Korea (het verhaal is afgeleid van China): De hemelse koning had een dochter Jiknyeo, de weefster van kleding. Ze werd verliefd op de herdersjongen Gyeonwu. Ze stonden tegenover elkaar gescheiden door de Melkweg. Uiteindelijk kregen ze toestemming om te trouwen maar hierna verwaarloosden ze hun werk. De koning werd boos en zei dat ze apart moesten leven. Een keer per jaar mochten ze elkaar ontmoeten op de zevende dag van de zevende maand. De kraaien en eksters maakten vuur hen een brug. Het was een trieste dag omdat ze elkaar maar even mochten zien. Daarom zegt men als het regent op die dag dat het hun tranen zijn.

Arend/ adelaar, Aquila: Het maakt deel uit van de "zomerdriehoek". Het ligt ten noorden van Sagittarius en hierdoor loopt ook de Melkweg.

Frans: Arend, adelaar: aigle.

Grieks; oppergod Zeus die zich in een adelaar 'Aquila'/ Ethon had veranderd om Ganymedes (Waterman) te ontvoeren. De adelaar is later symbool geworden voor koning op wapenschilden.

De god Prometheus stal het vuur van de goden en gaf het aan de mensen opdat ze metaal konden bewerken en meester werden van de techniek. Hij werd door oppergod Zeus voor straf aan een berg geketend (zie Plejaden, hemel op aarde). De adelaar at elke dag van de steeds aangroeiende lever van de gestrafte Prometheus. Hij werd uiteindelijk door heracles afgeschrikt (soms ook door zijn zoon Dionysus) of gedood met een pijl.

Romeins/ Latijn: aquila(e):  adelaar/ lammergier (Gypsaetus barbatus/ Gypaetus barbatus) of baardgier is een vogel uit de familie van havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Vultur barbatus in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. Eerst behoorde de soort tot de oude wereld gieren (Aegypiinae). Hij wordt ook grijpadelaar of berggier genoemd. De adelaar is ook een veldteken van het Romeinse Legioen.

Aquilo(nis): noordnoordoostenwind; het noorden. God van de wind. Vader van de tweeling broers: Calaïs en Zetes. Gelijk aan Grieks: Βορέας, Boréas, "de Noordelijke" (windgod). Calaïs. Oudgrieks: Καλάις, Kalaïs, zoon van Boreas, en Oreithyia, godin van de koude bergwind. Beide zonen namen deel aan de tocht van de Argonauten. Zij bevrijdden koning Phineus van de Harpijen. Phineus hielp hen toen bij de tocht naar Colchis. Ze worden hebben vleugels.

(Calais is een belangrijk oude havenplaats, gelegen aan het Nauw van Calais op zichtafstand van de Engelse kust. Frans: pas de Calais , Engels: Strait of Dover/ Dover Strait. Een strategische en gevaarlijke doorgang).

Keltische; De god Lleu die trouwde met de knappe magische vrouw Blodeuedd. Maar zij werd verliefd op een andere jonge jager Goronwy en samen probeerden ze Lleu te doden. Dit lukte niet en hij vloog weg als Arend in de hemel. Zijn vader Gwydion veranderde Blodeuedd voor straf in een uil. De vogel van de nacht. Daarna genas hij Lleu van zijn wonden en veranderde hij Lleu weer terug in een man.

Een andere mythe is van de vogelgod Nemglan. Hij was verliefd op Mess Buachalla die al verloofd was met de koning van Ierland. Hij verwekte bij haar ook een kind; Conaire Mor. Bijna doodde de jongen later zijn vader met zijn werpslinger omdat hij hem niet herkende tussen de andere vogels. De jongen werd koning van Ierland.

Groot-Brittannië: Een populaire mythe over de zomerdriehoek is het bekende Sjaak en de Bonenstaak: "Jack and the beanstalk". Hierbij gaat zaait een jongen een magische boon die hij geruild heeft voor zijn koe (lees hemelkoe) omdat het slecht ging met het land. Hieruit groeit een reuzen-bonenplant tot in de hemel (lees hemelboom). Hier komt hij in de andere wereld, in dit geval van de reuzen. Daarvandaan neemt hij de 3 zakken met geld, de magische kip of gans die gouden eieren legt (hemelvogel en ei). Vervolgens ook de magische zingende harp (sterrenbeeld Harp). Hij ontsnapt net op tijd naar de aarde en hakt de reuzenboom om (meiboom omhakken of de pompoen/ bietenoogst/ bonenoogst) zodat de andere wezens niet meer naar de aarde kunnen komen. De oorsprong van deze mythe komt waarschijnlijk van de Maya's (zie het jaar rond van Meso Amerika). De gans/ haan die de gouden eieren legt komt van oorsprong van de fabels van de Griekse Aesop (620-564 vChr). Hierna is het door diverse landen overgenomen zoals in de fabels van Jean de La Fontaine.

De zwaan met de gouden veren zou voorkomen in de boeddhistische Vinaya.

Romeins/ Latijn: Vultur Volans "Gier" (de lier wordt ook wel aangeduid met gier). Vulturius: gier, roofvogel, inhalig mens (Nederlands: gierig)

Arabisch; "de vliegende adelaar".

Hindoe; de god Vishnu rijdt op zijn vogel Garuda (vogel van de hoofdgod). Vanaf de 9 de eeuw krijgt Garuda menselijke kenmerken zoals armen. De zonnevogel zien we terug in het poppenspel van Zuidoost-Azië zoals in het wajangspel van de Ramayana. Hier stelt het de gier, Yataju voor (verwant aan Garuda). In Myanmar (Birma) heet de arend Galon. Hij komt daar voor in het poppenspel: ah-yoke-kyo-ka. Soms wordt de Garuda weergegeven met draken tanden of een een drakenlichaam.

In China zag men in de Ster Altaïr van de Arend de herder en verloofde van de tegenoverliggende ster Wega van Lier, de wevende maagd (zie zomerdriehoek).

Pijl; Sagitta zie ook Heracles/ Hercules

De magische pijl. Magisch gemaakt door toverkunst of van een heilige plant of boom.

Grieks: de pijl waarmee Heracles de arend trof die Prometheus kwelde. (Het staat ten noorden van het sterrenbeeld Arend). Of de pijl van Heracles naar de Zwaan. Sommigen denken dat het de liefdespijl is van Cupido.

Grieks: De jager Orion werd bemind door Artemis, godin van de jacht en maagdelijke zuster van Apollo. Uit angst dat Artemis en Orion zouden samenkomen, zond Apollo een reuzen schorpioen op Orion af. Maar hij kon ontsnappen door in zee te springen. Met een List overhaalde Apollo zijn zus Artemis om Orion, die ze niet kon herkennen in de zee, te doden met een van haar eigen pijlen. Artemis was ontroostbaar en liet hem uiteindelijk aan de hemel plaatsen. Daar zou hij voor eeuwig worden achtervolgd door het sterrenbeeld Schorpioen. Maar Apollo en Artemis zijn latere goden.

Perzisch: The Epic of Kings, Firdusi (Helen Zimmern): De dichter Firdusi vertelt van het gevecht tussen Rustem en Isfendiyar. Zerdusht had zijn lichaam betoverd tegen alle pijlen en was onschendbaar zoals een pantser. Maar Simurgh, de boodschappervogel van de God, verraade Rustem hoe hij zijn vijand moest overmeesteren. Hij reed achter haar aan en stopte niet tot ze bij de zeekust kwamen. Daar leidde ze hem in een tuin waar een grote sterke tamarisk boom groeide. De vogel zei dat hij een tak moest afbreken die lang en smal was en in een pijl moest maken. Ze zei: "Alleen door zijn ogen kan Isfendiyar gewond raken, je hoeft de pijl alleen op zijn voorhoofd te richten". Rustem deed alles en doodde zo Isfendiyar. Groot was de rouw om hem. Want men bleef wel een jaar voor hem rouwen (tot het volgende feest/ herdenking?). En voor de pijl huilden ze vele jaren bittere tranen. Ze zeiden dat de glorie van Iran weg was.

De pijl staat ook voor "vernieuwing". Vernieuwing kan een verwijzing zijn van het nieuwe jaarcyclus want het nieuwe jaar wordt geopend met de pijlen die geschoten worden vanuit sterrenbeeld Boogschutter. Dit zien we ook terug in Afrika bij de Bushmen. Tevens in Zuid Amerika. Vanaf Boogschutter aan de linkerkant gaan we langs de sterrenbeelden door het jaar naar rechts, en langs de jaarkalender. Tevens op dood en vernieuwing bij initiatie.

In een Tartaarse mythe vroeg men aan een leider genaamd Tash Kan waar zijn ziel was verborgen. Er zijn zeven grote populieren en onder de populieren een gouden bron. Zeven kaspische rode herten (Maralen) komen van het water drinken. De buik van een van de herten sleept op de grond. In dit hert zit de gouden doos, hierin zit een zilveren doos, hierin zitten zeven kwartels. Een van de kwartels heeft een gouden hoofd en zilveren staart. Dat is de ziel(houder) van Tash Kan. De held dood de 6 andere kwartels door ze te wurgen. Tash Kan kwam aanrennen en smeekte om zijn ziel vrij te laten. Maar de held dood hem toch (zie de mythen bij het magische ei). In een ander gedicht achtervolgt de held zijn zus die het vee had weggedreven. Ze waarschuwt hem dat hij haar niet mag volgen want ze had zijn ziel in een gouden zwaard en een gouden pijl verstopt. Als hij haar blijft achtervolgen dood ze hem door de gouden zwaard naar hem te gooien of de gouden pijl naar hem te schieten.


LIER/ Weefgetouw:

Eilandengroep Guernsey en Jersey; vroeger gevormd door een vulkaan, nu onderwater. (zie ook zwaan). In de ijstijd lag de zeespiegel hier droog en vormde het dus een soort eiland. De Neanderthalers gebruikten Jersey waarschijnlijk als hoog uitkijkpunt om uit te kijken naar de dieren op de vlakte zoals de mammoeten. In Guernsey en Alderney haalden zij hun vuurstenen.

37.700vChr/ 11.700vChr vormde de helderste ster de Noordpoolster. De Lier (en Harp) is echter een latere uitvinding ontstaan uit de boog. De oudste eenvoudige boogharp vinden we waarschijnlijk op een rotstekening in de Trois Frères grot in Frankrijk (13.000vChr). Later zette men verschillende bogen naast elkaar om verschillende klanken te krijgen. De oudste Lier/ Harp met meerdere snaren zijn gevonden in Mesopotamië in Ur (3000vChr).

Schotland en de eilanden: 30 november Sint Andrew (Apostel Sint Andreas): Tevens heilige Andri/ Frans: André van het eiland Guernsey wat onder de Noormannen viel. -Ey staat voor "eiland". Dus "Het eiland van Jers" ofwel "Guern". De Britten noemden het daarvoor de Lenur eilanden. Guernsey werd Sarnia of Lisia genoemd en Jersey; Angia. Saint Samson of Dol (van 28 juli, zou het eiland hebben bekeerd). In Schotland vereerd als belangrijkste Apostel met het kruisteken. In de Plaats Saint Andrew zouden zijn relieken zijn overgebracht. Hij was de broer van Peter (Simon Petrus/ Nederlands Pieter), "de Rots" genoemd, ook herdacht op 30 november. Simon Petrus had ook nog 22 februari en 29 juni als gedenkdagen. Dus ze waren een duo. Zoals het sterrenbeeld Tweelingen waar ze ook mee in verband stonden volgens de kalender. En we weten dat een van de tweelingen meestal een lier draagt. Zie sterrenbeeld Tweelingen.

De boogharp in Afrika gebruikt om regen te maken/ te genezen door de Bushmen en waarschijnlijk ook de KhoiKhoi (Hottentotten), zie Afrika 9.

Op Keltische voorwerpen werd een lier-achtig instrument al weergegeven sinds de 7de eeuw voor Christus.

De lier is het instrument van de Bard maar werd ook gekoppeld aan een van de tweelingen. De tweelingen stonden voor de hoofdgoden en vaak stichters van steden en ook Romulus en Remus van Rome.

De Iers-Keltische god Dagda (vergelijkbaar met Heracles), Zoon van Danu en Bilé. Heeft ook een magische harp. De muziek kon de mensen doen lachen, huilen of in slaap laten vallen. In de Táin Bó Cuailnge worden harpisten van Caínbile vermeld uit Aes Ruaidh. Dit zouden lieden zijn met grote kennis zoals zieners en tovenaars.

Opvallend is dat Ierland (zie het ei bij sterrenbeeld Zwaan) zich later "de harp" heeft genoemd. Het hoofd van de regering of eerste minister heet Taoiseach/ Taoisigh en het wapen hiervan is dan ook de harp. Het eerste koper uit deze regio kwam uit Zuidwest Ierland rond 2500vChr (County Kerry/ Ross Island). Dit werd toen naar Engeland geëxporteerd. De mijnen liggen op schuine evenwijdige berg richels die nu eindigen in zee wat wel wat weg heeft van snaren of touwen.

Ierland, Éire zou ook vernoemd zijn naar een godin, ze heeft ook twee zussen; Banba en Fotla. Iers-Keltische godinnen; Fódla, Banba en Ériu. Eriu of Erinn was een van de "Tuatha De Dannan" wat betekent; zij die de godin Dana vereren (en zij die later ondergronds gingen wonen). Eriu vroeg aan de invallende Milesians om het eiland Eriu te noemen. Daarom heet het eiland nu "Ierland". De Milesians of Mil, zouden uit Spanje afkomstig zijn.

Sommige volkeren zagen echter in de Lier een weefgetouw en het weven van stof is al zeer oud. Zowel de Lier als het weefgetouw zijn symbolen die bij de grote godin horen (vogelgodin in de vorm van het sterrenbeeld Zwaan). Zie ook de spinklos in het Ogham schrift/ kalender bij de midwinterzonnewende. En de mantelspeld of gesp. Het teken van koningen, leiders en hoogwaardigheidsbekleders. Ook de geweven stoffen zoals die in de Schotse gekleurde ruitpatronen waren belangrijk voor de identiteit van de verschillende stammen zoals vandaag nog bij de indianen volkeren van Peru in Zuid Amerika. Zij kennen ook het sterrenbeeld weefgetouw (zie de Nasca lijnen) verbonden met hun sterrenbeeld Zwaan (De Kolibrie).

Ierland kende ook drie magische eilanden. Naar de oude mythische Ierse koning Aengus is een prehistorisch fort genoemd dat gebouwd is op Inishmore van de Aran Islands (Dún Aonghasa). Aengus (Iers: Oíngus, Óengus) was een oude Ierse god. Wellicht de god der liefde. Zijn bijbehorend dier is de zwaan. Hij zou tevens van Britse afkomst zijn. Zie de Paasfeesten. Zie voor meer magische eilanden; De Plejaden-eilanden.

--------------

Lier; Lyra. Gelegen naast de Melkweg en de zwaan. Staat in verband met de Arend. Het maakt deel uit van de "zomerdriehoek". Ook genoemd cither of harp. Soms ook schildpad genoemd omdat de lieren van schildpadschild werden gemaakt.

De heldere ster Wega van lier was vroeger ook wel eens de poolster (zie Astronomie: Precessie)

Vroeger werd het ook beschouwd als een gier en later een gier die op de lier speelt. Het is ook de lier die vastgehouden wordt door een van de tweelingen in het sterrenbeeld Tweelingen.

Grieks; De lier had 9 snaren als hommage aan de 9 Muzen (zie de 3 jaargetijden). De Muzen vertelden ook als eerste het verhaal van de schepping.

Grieks; de lier die door Hermes uitgevonden werd en later in handen kwam van Orpheus (tevens een van de Argonauten, zie het schip). Orpheus was waarschijnlijk de zoon van Apollo (god van de muziek) en de muze Calliope. Orpheus groeide op bij de Muzen en leerde van het te zingen, schrijven en componeren. Hij kon de hele natuur met de harp betoveren. Zelfs de oude Eiken zouden zijn gaan dansen in Griekenland en zijn zo in hun dans bevroren. Hij zong over het ontstaan van goden en mensen. Orpheus hield van reizen en werd overal verwelkomd met bloemen en guirlandes. In Thessalië hoorde hij van de expeditie van Jason en de Argonauten om het gouden vlies te vinden van de ram. Deze zou in een eik zijn gehangen op een heilige plek aan het eind van de wereld in Colchis en bewaakt worden door een vuurspuwende draak (zie Plejaden en sterrenbeeld Ram). Jason had zijn twijfels over Orpheus, wat kon hij doen met alleen een lier? Maar Orpheus kalmeerde de stormen en de woede van de mannen en gaf maat aan de roeiers. Hij betoverde de draak met zijn lier opdat ze het vlies konden pakken. Hij overtrof de zingende Sirenes met zijn zang en lier dat ze op de vlucht sloegen.

Orpheus zou naar Egypte zijn gereisd en door de priesters in Memphis zijn opgenomen voor zijn heilige onderwijs. Daar bleef hij zo'n 20 jaar en ontdekte nieuwe initiatieriten. Hij hing daar ook de Egyptische goden aan naast zijn eigen Griekse goden (zoals de Grieken die in Egypte gingen wonen in werkelijkheid). Dan komt hij in strijd met de Griekse oppergod Zeus omdat hij zou vinden dat zijn religieuze aanhangers geen vlees meer moeten eten. Maar vlees eten en offeren hoorde van oudsher bij het politiek-religieuze systeem. Dan ontmoet hij de knappe bosnimf en Driade Erideke in het bos. Tijdens hun huwelijksfeest zijn de goden uitgenodigd maar de vlammen flakkeren onverwachts. Volgens de god van het huwelijk Humanaios zou dit een slecht voorteken zijn. Maanden later schrijft Orpheus onder een eik een gedicht. De nimfen dansen op de weide. Zijn vrouw Erideke/ Eurydice ging langs de rivier en liggen slapen tussen de anemonen (lente). Een jonge herder Aristaios vershijnt en is verliefd. Hij pakt haar maar ze wordt wakker en vlucht. Hierdoor zag ze de slang niet en werd gebeten door een gifslang. Hij besloot toen om haar uit de onderwereld Hades te redden. Hij zingt het klaaglied voor Persephone. Dit ging goed doordat hij iedereen betoverde met zijn lier maar dit lukte net niet omdat hij omkeek voor hij terug op aarde was. Orpheus werd later gedood door Dionysus (gelijk aan Hermes). Hij werd in stukken gescheurd door de Maenaden van Dionysus omdat hij weigert met hen te zingen en dansen. Maar zijn hoofd en Lier waren onvindbaar en gingen via een rivier naar de Egeïsche Zee waar ze aanspoelden op het eiland Lesbos. Alle dieren huilen en treuren om zijn dood. De vogels willen niet meer zingen . De eiken en linden verliezen hun bladeren (herfst), vele tranen laten de rivieren buiten de oevers treden. De muzen verzamelen zijn lichaamsdelen om ze aan de voet van de Olympus te begraven. Hiervoor werden zij beloond met de zangkunst. De Muzen/ Zeus zetten zijn Lier aan de hemel als sterrenbeeld. De hoofdster Lyr heet Wega of Vega. Deze vertaling is onzeker, vooral het deel over Egypte.

Ook de lier uit de schildpad gemaakt door Mercurius (opvolger van Hermes).

In een andere Griekse mythe is het de lier van de dichter en musicus Arion. Hij werd gered van verdrinking door de dolfijn (sterrenbeeld Delphinus). (Zie Arion van Lesbos). waarschijnlijk een latere mythe.

Grieks: De weefster; bekend onder vele godinnen zoals godin van het graan Persephone, Pallas Athena (zie ook de 3 jaargetijden).

Keltisch: Uaithne was de magische harp van de god Dagda en het volk die de godin Dana vereerden. Het werd gestolen door hun vijanden de Fomorii (zeegoden). Dagda riep de harp terug en deze doodde 9 van de vijanden. Uaithne was soms ook in de vorm van een echte harpist.

Arabisch: ster Wega "de neerstortende arend/ duikende arend". Het woord "Vega" zou afgeleid zijn van arend of gier. Waki <al-nasr-al-waki>: "de vallende gier".nasr: gier, beschermer, helper, bewaker, persoonsnaam; nasir, vrouwelijk; nasira.Nazir: titel: opzichter, persoonsnaam.

In China zag men in de ster Wega een weefster en in de tegenoverliggende ster Altaïr van de Arend haar verloofde. Een herder. Ze werden door een woeste rivier van elkaar gescheiden; de Melkweg.

Maya's van Zuid Amerika zagen een schildpadschild in lier. Opvallend is dat de Griekse lier gemaakt werd van een schildpadschild.

------------

Caledonië en de Waterdraak:

Aangezien Caledonië (nu ongeveer Schotland) niet bij de zwaan hoorde, dit tijdens de ijstijd onder het ijs lag, en dit gebied altijd zijn eigen cultuur heeft behouden kreeg dit ook zijn eigen figuur: "Het waterpaard" ofwel "Kelpie". Dit zien we terug in de vorm van het land en in vele oude mythen (Net als de Maori van Nieuw-Zeeland, zie Polynesië). Dit dier werd later door de Picten (verzonnen naam) op de door hun opgerichte stenen afgebeeld rond 600 na Chr samen met vele andere symbolen (kam en spiegel staan voor de godin, naar alle waarschijnlijkheid Venus zie ook Brigid, Het jaar rond, periode 11, andere landen en culturen). Soms gebruikten ze ook oudere staande stenen om hun symbolen in te kerven. Een Kelpie was een magisch wezen, een soort waterdraak die in het water woonde van wild stromende rivieren. Ze trokken schippers onder water aten ze op en zorgden voor rampspoed. Vooral de rivier van Ness was hierdoor bekend. De heilige St. Columba zou door het kruisteken te maken het monster hebben verdreven uit Schotland en bekeerde zo de inwoners. Ook in Frankrijk kent men zo'n waterdraak Coulobe (met vleugels) die in de wilde rivier Dordogne woonde. Hij werd ook gekruisigd en weggestuurd naar zee door de heilige Fronto.

Het Waterpaard was het heilige wilde paard dat gebruikt werd om naar de onderwaterwereld te komen. Gebruikt door zeegoden en waterwezens. Als onderwaterwereld kunnen we vooral het Plejaden-eiland of Plejaden-plaats (in de andere wereld) beschouwen die zich meestal verborgen onder water bevond. Vooral in de Mythen in Ierland, Schotland en Engeland. Het paard van de zeegod werd ook vaak gezien als een groot Zeepaard.

Een zeepaard of wiervis komt voor in kelpbossen. Deze kelpbossen groeien in grote getale op specifieke plekken. Het grootste kelpbos ligt voor de westkust van Noord Amerika
(zelfde plek), ook een groot bos bij Ecuador (zelfde plek, zelfde betekenis). Een zeepaard of wiervis immiteert de planten en is moeilijk te ontdekken. Ze hebben vele kleuren.

Hier zijn veel oude stenen versierde ballen gevonden van gelijke grootte. Hun functie is nog onbekend. Men denkt dat ze zijn gebruikt als kogellagers. Men heeft dit uitgeprobeerd met een experiment. Door ze in een rij van 2 houten balken met geulen te leggen. Waarop een vlot ligt met daarop een zware steen (zoals de grootste stenen van de steencirkel in Stonehenge). Zo konden de stenen vrij snel en met veel minder mensen of rond de 12 ossen gemakkelijk worden getrokken over grote afstanden.

Schiehallion (Scottish Gaelic: Sìdh Chailleann) is de heilige berg die als centrum van Calendonië werd beschouwd.

Wellicht is de grens waarop de muur van Hadrianus is gebouwd veel ouder. En opvallend is dat de mythische Romeinse keizer Hadrianus ook gekoppeld is aan het sterrenbeeld  Antinous/ Antinoüs: onder het sterrenbeeld van Aquila.

Kelpie: Schotse waterelf. Meestal in de gedaante van een jong paard, soms ook in de gedaante van een behaarde man. Leeft bij rivieren en beken. Na bestijging door een voorbijganger duikt hij in het water.

De Each-Uisge/ Iers; Aughisky. Leeft in meren en zeeën en is gevaarlijk. In het water zou hij zijn slachtoffers in stukken scheuren en opeten (behalve de lever). Hij zou wel getemd en bereden kunnen worden maar de geur of zicht van zeewater zou de dood betekenen voor zijn berijder.

Nuckelavee: Paard met benen die voor een deel vinnen zijn, enorme muil en 1 oog. Uit rug groeien lengen armen. Het heeft een enorm hoofd en geen huid. Leeft alleen in zee.

Grieken: De Grieken kenden ook waterpaarden. Bekend als de paarden van de zeegod Poseidon en de nimfen. (De Romeinen kennen hem als Neptunus)

Zie ook het sterrenbeeld Dolfijn.

De naam Schotland zou ook teruggaan op een vrouw (godin) Scota. Volgens de legenden de dochter van een Egyptische Farao. En ook weer getrouwd met een Mil. Cingris of Nectanebus. Maar hier lopen Egyptische, Keltische en Christelijke mythen door elkaar heen. Schotland zou Ierland hebben bekeerd.

De oude heilige bouwsels op de Orkney eilanden: veel kwamen hier helemaal naar toe voor een speciale steen die alleen hier te vinden is!