De Nasca Lijnen, het jaar rond van Zuid Amerika en de sterrenbeelden:   >> kaart


Vlak bij Lima zijn grote lijnen en figuren te vinden in de woestijn. Rond 10.000 jaar geleden was dit een groen en vochtig gebied. Ze zijn gemaakt door de donkere stenen te verwijderen en weg te krabben van de lichtere ondergrond. Ze zijn ongeveer rond 400 voor Christus gemaakt maar er zijn ook nog oudere petroglieven te vinden op de rotsen (meer dan 2000 jaar oud, maar ik denk nog veel ouder omdat de sterrenbeelden vele plaatsen zijn verschoven door de precessie).Een deel wordt ook toegeschreven aan de oudere Paracascultuur, zoals de dansende figuren in de heuvels ten noorden er van. De meeste figuren zijn van 0-450 na Chr. Eind 600 na Chr. was er ook een extreem droge periode (onderzoek sediment afzettingen van de rio palpa rivier). Hierna zijn ook veel tekeningen gemaakt zie zodiak F. Dr. Maria Reiche heeft veel moeite genomen om deze op te tekenen en dankzij haar zijn deze grote tekeningen bewaard. Destijds heeft men haar toen al verteld dat het een kalender was. Met een vliegtuig worden er steeds meer tekeningen ontdekt, ook in de rest van Zuid-Amerika. De figuren van allerlei dieren, geometrische vormen en ook planten zijn ook sterrenbeelden maar we moeten wel uitgaan van hun wereldbeeld op dat moment. Niet te vergeten bevindt Peru zich op het zuidelijk halfrond. Als je goed kijkt zie je dat de sterrenbeelden eigenlijk op de kop staan. Men kijkt van het noorden naar het zuiden. De figuren zijn ook als processiewegen en dansplaatsen gebruikt en zijn aangestampt. Verder zijn er steenheuvels, stenen altaren met offers gevonden zoals schelpen en stekeloesters en lange palen. De tekeningen komen ook voor op het aardewerk en op textiel.

Lima ligt op 12 graden Zuiderbreedte, dit betekent dat ze ook alle sterrenbeelden van het noordelijk halfrond nog konden zien. Maar zij hadden verschillende vormen en betekenissen dan die van Europa en Azië omdat de seizoenen op de Andes anders zijn. Ze hebben echter veel overeenkomsten met de betekenissen uit Afrika en Australië op het Zuidelijk halfrond omdat de seizoenen daar ongeveer gelijk vallen (en omdat het van vroeg-prehistorische oorsprong is).

In het Andesgebied begint het regenseizoen rond 21 december (op het zuidelijk halfrond is het dan midzomer zonnewende) dus dit was een belangrijke datum. Daarna volgde begin maart wat de piek vormde van het regenseizoen, hierna werd de regen minder en van mei/ juni tot december was de droogte. Men moest dus zaaien of planten voor 21 maart (op het zuidelijk halfrond; herfst equinox) anders kon men niet meer oogsten vanwege de droogte.

De noord-zuidlijn is aangegeven met de "naalden-figuur", zie de kaart via de link boven. De tweede noord-zuidlijn en belangrijkste meridiaan en loopt over het uitzichtpunt op de heuvel naar de begraafplaats. Een opvallende zichtlijn is de lijn vanaf de Hummingbird (kolibrie) naar de Loom (weefgetouw) en wijst naar de zonnewende. De sterrenbeelden bewegen zich op het zuidelijk halfrond van links naar rechts dat wil zeggen dat ze elkaar opvolgen van links naar rechts. De zenit, zonnelijn ligt tussen de lama's en tussen de meeste figuren langs de lijnen en gaat van West naar Oost.

De vergelijking die ik gemaakt hebt met de betekenissen zijn aan de hand van de zodiak van Ram (E) als basis. Het vormt de jaarkalender van de indianen van Zuid-Amerika met de sterrenbeelden (zie de kaart op de volgende pagina):

Voor een beter overzicht en meer uitleg, zie ook; het jaar rond van zuid Amerika.

1 Links liggen als eerste de twee guanaco's die naar elkaar kijken. Deze kunnen we plaatsen op 21 december in Peru (midzomer zonnewende). In Chili is het hoogzomer en warm. Dit zou de kosmische strijd zijn tussen man en vrouw, bekend en onbekend, goed en kwaad. Gelijk aan de betekenis van sterrenbeeld Tweelingen. Gelijk aan het teken Boogschutter van Europa van het sterrenbeeldensysteem, hiervan gaat men naar rechts langs de sterrenbeelden. Men gaat na dit feest het land bewerken. De Zuid- Amerikaanse indianen waren veehouders en hebben de wilde guanaco's (wilde lama's) gedomesticeerd. Deze wilde guanaco's kunnen op alle hoogtes leven en komen voor tot aan de kust en langs heel zuid-Amerika. De geboortetijd van guanaco´s ligt rond december. Dit is ook de tijd waarin de indianen vroeger op de wilde guanaco's jaagden, net als de poema's en vossen. De huid werd gebruikt als kleding en pas later ging men de wol gebruiken om te spinnen. De eventuele foetus werd bewaard voor ceremonies. Deze foetus staat voor wedergeboorte.(zie ook de pinata/ piñata onder, hoofdstuk 13 Het jaar rond, Driekoningen in andere landen en de Pinata in Mexico). Ook de latere Alpaca met zijn kostbare fijne wol, vroeger alleen voorbehouden aan de elite, komt hier voor.

De tamme lama wordt ook gebruikt als lastdier.

In de prehistorische grottekeningen in Zuid Amerika vinden we vaak de guanaco (deze tekeningen zijn van rond 10.000 voor Christus). We vinden ook de twee zwangere guanaco's/ lama's terug op de rotskunst bij San Pedro in Chili. Deze guanaco's waren ook erg belangrijk voor de Atacama indianen. We zien de afbeelding van de 2 lama's veel terug in de kunst van Zuid-Amerika. Zie de quechua kalender en knopenschrift 9a, gelijk aan de start getal 1 en het woord guanaco!


De indianen in Chili vereren rond kerstmis de Virgen del Rosario (heilige maagd en beschermgodin van de mijnwerkers; La Chinita; "de kleine dienares") van 23-27 december met als hoogtepunt 26 december. Met zowel een processie als uitbundige dans en muziek (vooral in La Serena). Dit feest zou al rond 1580 worden uitgevoerd.

De Inca's vierden tijdens de midzomer zonnewende het feest van Capac Raymi. Hierbij vierde men de inwijdingsriten van de jonge mannen van de leidende klassen. Als bewijs dat ze mannen waren kregen ze grote oorbellen in. Ze hielden rituele gevechten en hardloopwedstrijden. Waarschijnlijk ook om de nieuwe leiders vast te stellen.


Ook de moedergodin Pachamama zou zich in een guanaco veranderd hebben, opdat de mensen niet meer van de natuur zouden nemen dan nodig (volgens een indiaanse mythe in Patagonië).

De Inca's zagen een guanaco in het donkere deel van de Melkweg (De Huarochiri zagen hierin een Lama). Net zoals de Toba hier een Nandoe in zagen en de Australische Aboriginals hier een emoe in zagen. Het begint in Boogschutter (staart of poot) dan verder onder Schorpioen, Scorpius en eindigt onder Centaurus. Het oog is de ster Alpha Centauri van Centaurus. De Inca's noemden deze donkere vlek de lama; Yacana. Als men het sterrenbeeld van de Lama zag verdwijnen om middernacht dacht men dat ze het water dronk van de aarde en hierdoor de grote vloed zou tegenhouden. Lama's werden vaak geofferd op de bergtoppen bij nieuwe maan.

Andere donkere vlekken als sterrenbeelden van de Quecha's/ Inca's: Grote lama, kleine lama (baby-lama), de Yutu-yutu ( de Tinamou een soort patrijs-achtige vogel), de vos, de pad en de slang. In het zelfde gebied van de Grote donkere lama in de Melkweg, zagen anderen de volgende sterrenbeelden van links naar rechts: De kleine condor, de kleine herder, de kleine lama, klein schildpad en de kleine slang.

Bij de Mochecultuur aan de kust van noordwest Peru zou de decemberzonnewende, de start van de regentijd weegeven. Dit zou samenvallen met de symbolische strijd tussen twee groepen die oorlog met elkaar voerden in de periode ervoor. Dit zou vergeleken worden met de strijd tussen de zeearend (Mocha's) en de kolibrie ( Nasca's) (zie hemelvogel). Hierbij maakten ze vele krijgsgevangenen die ze daarna konden offeren. Afgebeeld als een poema of jaguar die de nek doorsnijdt van een slachtoffer (dit deed men met de tumi, sacraal mes). Het bloed zou vergeleken worden met het vele rivierwater die naar zee stroomde. Vaak afgebeeld is een hoofdkrijger die bloed drinkt uit een beker. In het bloed zwemmen de kikkervisjes
(sperma?). Ook de orka zou hier bij horen.

Boven zien we de vogel, een kolibrie. Gelijk aan de zwaan van Europa, het heeft ook de vorm van de zomerdriehoek. In de meeste culturen stelt dit een vogel voor. De kolibrie komt in grote getale voor in Zuid Amerika en leeft van de nectar van bloemen.


Kleine afbeelding vormt de ware positie. De Zwaardbek-kolibrie van Ecuador heeft een snavel die langer is dan zijn lichaam.


Bij de Moche kultuur in Peru werd de koning/ god ook afgebeeld met kolibries rond zijn hoofd. Zoals op de scepter van de heer van Sipán

Voor de Quechua stond de Zomerdriehoek voor de Wamanpallpa: Buizerd. Vooral de Galápagosbuizerd omdat de Galápagoseilanden heilig waren en ten noordwesten van Peru liggen.

"De bloed eilanden" Zie  7a.

De Azteekse oorlogs- en zonnegod Huitzilopochtli wordt ook wel de kolibrie genoemd. En in andere culturen van Zuid-Amerika heeft hij andere namen. Zijn feest wordt gevierd op de midwinterzonnewende in december waarbij hij symbolisch opnieuw zou worden geboren tijdens of na de zonnewende (zie ook 6 januari; koningsdag). Dit feest is een zeer belangrijk feest in Zuid Amerika. Dit geboren worden van de zonnegod tijdens de zonnewende zien we ook terug in de vele zonnegoden van Europa. Opvallend is dat de blauwe zicht lijn die voor de snavel langsloopt ook precies uitlijnt naar de zonnewende. Kolibries kunnen fel tegen elkaar vechten en gebruiken hun snavel als zwaard. Zowel de kolibrie als de Quetzalcoatl kunnen we vergelijken met de hemelvogel van de Azteken. De Azteken geloofden dat ze als ze sneuvelden in de strijd reïncarneerden als kolibries. Alleen koningen mochten mantels dragen van kolibriehuiden.

Bij de Maya's was de kolibrie de boodschapper van de belangrijkste god Itzamnaaj. Hij wordt soms geassocieerd met oorlog. De kolibrie is ook "De wever". Hij weeft zijn nest van spinnendraad. De blauwe lijn die schuin van het weefgetouw naar de kolibrie loopt is een speciale draad (eigenlijk is het de rode draad). Het is de schuine precessie draad van sterrenbeeld Tweelingen in 7 stappen (zie regenboogbrug bij het zodiakschema). In Colombia staat de kolibrie in verband met de maan en de gans, op wiens rug hij mag reizen.

Opvallend is dat de Inca's in het sterrenbeeld Lier een godheid zagen in de vorm van een rijk gekleurde lama (Orqo-Cilay) die over de koninklijke groep van lama's waakt (combinatie van Lama en zomerdriehoek).

Rond deze tijd komt in sommige jaren "El Niño" ("De kleine jongen" in Peru genoemd, tegenwoordig gekoppeld aan het kerstkind). De Passaatwinden keren door dit verschijnsel om en waaien dan van oost naar west. Hierdoor komt er warmer zeewater voor de kust van Peru. Dit betekende kans op flinke buien en het einde van het visseizoen in januari. In extreme jaren kan dit leiden tot zware regenval in het Andes gebergte en heeft aardverschuivingen en modderlawines tot gevolg. Vandaar dat de komst van een eventuele El Niño werd gevreesd.




3 Dan gaan we naar Rechts en we zien een aap vrij zuidelijk. Tijd van 2e keer zaaien en planten in januari. Maar de aap kan ook vallen rond de periode februari-maart, gelijk aan Afrika (aapgod). Zoals de oogst en zaai van coca zaad en de zaai van maïs of pinda. En het planten van Maniok (Cassave). Dit hing ook af van de stand van de maan etc. In Zuid Amerika komen veel apensoorten voor, het zou een kapucijnaap kunnen voorstellen of een spinaapje (vooral een Spinaap). Ze worden bejaagd door de Andespoema en de Harpij. De aap gaat de trap op. Let vooral op de krul in de staart.Wellicht vergelijkbaar met de krul hiëroglief in Egypte, het teken voor 100. Zie de spiraalvormige putten/bronnen: puquios.

De periode van februari tot maart staan ook in het teken van vruchtbaarheidsriten. Tegenwoordig wordt Carnaval nog uitgebreid gevierd. Februari-Maart is de tijd van de grote fruitoogst (Peruaanse mango/ Chileense guava). Braziliaanse mango. Om het iets giftige fruit te verteren komen de dieren samen in het oerwoud bij de plaatsen met speciaal leem. Zo ook de apen, wilde zwijnen en papegaaien. Wellicht staat dit voor de jacht op apen (voor de regen). De apen zijn makkelijker te bejagen omdat ze dan jongen hebben. Ook komen ze eten van de fruitbomen en komen dichtbij genoeg om ze te kunnen schieten uit de bomen. De apen komen ook terug in de mythe van de Maya heldentweelingen. Dit is niet toevallig want het komt voor over de hele wereld. Zo valt dit gelijk met de Sumerische mythen van Gilgamesj en zijn wilde broer Enkidu, later weergegeven als Heracles/Hercules, de wildeman in Europa en gelijk aan de Hindoe aapgod Hanoeman. Dit gaat ook terug naar de apen in Afrika.

Door de Maya's werd het spinaapje (Ateles geoffroyi) vaak geassocieerd met clowns waarbij de apen alle verboden en misdragingen van de mensen uitbeelden. Hierdoor zijn ze ook aanwezig op het Carnavalsfeest (Chamula Tzotzil). Maar ook met de periode van jacht (zie Meso Amerika).

Llama Ñawi: Alpha Centauri, felste ster van sterrenbeeld Centaurus: "Lama-oog": paartijd Llama's/guanaco's.


5 Dan zien we de vis gelijk aan maagd van Europa. Vis zou kunnen staan voor de piek van het regenseizoen in maart. In Chili is de beste vistijd op zalm en forel rond maart, dus rond deze tijd. (Het beste zeevissen seizoen begint in Peru rond januari en februari). Om welke vissoort het precies gaat is nog niet bekend. De meerval is van belang bij de Mochecultuur. Wellicht de haring zie 3a, De aap staat voor de haven en wellicht ook de visser zelf. De wilde matroos die als een aap kan klimmen!

Zie Sterrenbeeld Vissen 3a febr/maart en visserij bij 9a.

Van 24 maart tot 12 april vierde men het feest van Tozoztontli. Hierbij droegen priesters mensenhuiden (ook van kinderen?) die ze later in grotten plaatsten. Dit symboliseerde de huid rond de maïskolf. Tegenwoordig valt dat gelijk met het Paasfeest. Het paasfeest is gelijk aan het dodenfeest op het noordelijk halfrond in de herfst. Het dragen van mensenhuiden die de goden vertegenwoordigden werd gedaan omdat men dacht dat het een soort vernieuwing was of reïncarnatie. Men dacht zo alle kracht en eigenschappen van de goden over te nemen en over te dragen.

De ster erboven. Op 15 april keek men in de stad vanaf het plein in Cuzco (Ushnuo) naar het rijzen van de sterren van de Plejaden. Men zag ze tussen twee stenen pilaren (huaca) op een berg ten westen van de stad. In het verlengde lag de ceque bij de heilige bron; Catachillay, een andere naam voor de Plejaden. Maar het sterrenbeeld van de Plejaden werd ook Collca genoemd; "de maïsberg/ de graanschuur". De Inca's noemden de Plejaden ook Pirua wat zowel maïsberg/ graanschuur als maïsgodin betekende. In Peru noemde men het ook wel Oncoy. De bewaarders van het zaad en de landbouw. Het stond in het teken van het voorspellen van het landbouwjaar en de voortplanting van dieren. Tevens het voorbereiden en riten van het heilige zaai-maïs en de graanschuur (zie de Azteken die dit op 7 april deden). Maar door de Precessie verschuift het rijzen van sterren zoals de Plejaden ook, de datum werd eind mei/ begin juni rond Corpus Christi (63 dagen na Pasen) wanneer de Inca's hun grote feest vierden. In hun tempel in Cuzco hadden ze grote hallen; een voor de zon, een voor de maan, een voor planeet Venus, een voor de Plejaden en andere sterren. Ook andere indianenvolkeren van Zuid-Amerika kijken naar het rijzen en dalen van de Plejaden (Het dalen stond bij hun gelijk aan de regentijd).

Inca's; Tijdens de maand april (Ayrihua) werden ceremonies gehouden voor de leidende klassen symbolen. Een witte lama kreeg een rood shirt en werd geleerd om cocabladeren te eten en chicha (maïsbier) te drinken. Het dier symboliseerde de eerste lama die verscheen na de grote vloed.


KatvisDeze wordt pas gevangen vanaf juli. Maar onder de spin staat een lijn die naar de vissen loopt. En de spin ligt rond augustus.

6 Paddenstoel ongeveer rond leeuw van Europa (eind maart begin april herfst-equinox, het is nu herfst en (de tijd voor paddenstoelen zoeken klopt) de lijn hiervoor wijst naar de Noordpoolster. Ook de bessen zijn nu rijp. Dit is precies gelijk aan Afrika en Australië. De paddenstoel werd ook als hallucinogeen middel gebruikt tijdens feesten. Zie de paddenstoel van de rode aarde bij 5a en 2a. De stoel verwijst ook naar troon. Zie Stier en Orion.


7 De 6-benige vogelhoofd (periode 5 22 april-21 mei De Chileense Flamingo's en Andes Flamingo's komen massaal vanuit het zuiden; Bolivia en Chili naar de grote meren (zoals in de Laguna Colorada dat ijsvrij is door geisers). Hier houden ze hun synchronische paringsdans waarbij ze in groepjes tegelijk dansen. Nu zijn er veel meren opgedroogd tot zoutmeren maar deze bevatten nog veel krill als voedsel voor de vogels. Deze flamingo's werden door de indianen zoals de Aymara's en Tehuelches, met bola's bejaagd (nu nog steeds). Het sterrenbeeld van de Flamingo's komt ook voor in Afrika.

Eind April is ook de grootste bonenoogst van de Huarangaboom (zie doorns), een tweede kleinere oogst is in oktober. Dit vormde een belangrijke voedselbron voor de bewoners. Dit geldt ook voor de zaden van de prehistorische Araucaria boom (Slangenden) die in Chili rond maart-april werd geoogst. Zie ook de acaciazadenoogst in Afrika en Australië.

Quechua kalender: 10a: pawcarmit'a/pawqarmit'a: lente (letterlijk: lente-seizoen), pawqar waray killa: maart, maar vertaald: pawqar: lente, Warak': slinger (het slingerwapen, zie sterrenbeeld Weegschaal) en killa: maand (maand van de lente slinger) verwijzing naar maart van de Nasca kalender.


Hierna kwam het meifeest op 1 mei. Dit was ook een belangrijke dag want deze dag was 40 dagen na de herfst equinox. De datum is ook uitgelopen naar 12/13 mei die ook herinnerd aan de feestdag. Later werd dit feest Pinksteren genoemd.

De Inca's noemen het maïsfeest Aymoray. Hierbij trokken de adellijke jongeren rond het grote plein van Cuzco waarbij ze zingend een gekleurd koord droegen. Tegenwoordig viert men op en rond 1 mei nog het feest van het kruis. Bij dit feest versieren de indianen het kruis opnieuw, men brengt offers aan het kruis ter ere van Pachamama (aardegodin) ook de gedroogde foetus van de lama speelt hierbij een belangrijke rol. Het is een oogst dank ritueel en tevens vragen om voorspoed en geluk. In plaats van de jaguar-man in het noorden kende men in Zuid-Amerika de poema-man. Beide goden staan in het teken van de start op de hertenjacht in de herfst. Men hield dan ook hertendansen. De poema-klauw stond voor de 5 puntige berg-god. Bij de Moche draagt de poemagod (ook landbouwgod) ook twee trofee hoofden (symbool voor vruchtbaarheid, en het koppen snellen?).

In mei zou men ook een feest houden ter ere van het schoonmaken van de kanalen (Coco Challa). Mei is de rond Lima de oogsttijd van quinoa, vruchten, maïs en aardappelen. Moederdag valt ook in deze tijd. Midden mei viert men het waterfeest ter ere van het schoonmaken van de kanalen in Laraos (Nor Yanyos Cochas gebied). De mannen dragen met bloemen en vruchten versierde kruizen naar de bronnen om rituelen uit te voeren opdat de hoogste kanaal van de bron ritueel wordt geopend. Nu kan het water weer over de vele terrassen naar het dal lopen. Drie speciale mannen zijn versierd met oogst, bloemen en offergaven. Een van hen draagt een vlag en is de "waterrechter". De andere twee dragen versierde rieken. Als het water vrij komt rennen zij zo snel mogelijk naar beneden naar een speciale rots. Want als het water hier eerder aankomt dan de mannen zou dit een teken zijn voor een slecht en droog landbouwjaar. Hierna volgt opnieuw een ceremonie en muziek. Men bedankt aardgodin Pachamama, de bron, en de berg. Hierna volgt het dorpsfeest waarbij de vrouwen en meisjes in een cirkel dansen rond de drie "watermannen". Dan een feestmaal zoals soep met alpaca/ lamavlees en gestoofde groenten.


In de hooglanden van Peru is eind mei het einde van de regentijd. Hierdoor kan men beginnen met het oogsten van het zout. Begin mei houdt men hiervoor een offerceremonie gewijd aan de aardgodin Pachamama en Viracocha (scheppergod).


Men vierde feesten gewijd aan Venus (aardgodin Pachamama) in juni en de oogstfeesten vallen nu nog steeds rond mei-juni. Tegenwoordig vinden we dit nog terug in het feest van Virgen del Carmen of Mamacha Carmen op 15 en 16 juni. Tijdens het feest (wat valt op heilig Sacramentsdag na de Pasen; Fronleichnam) droegen de Inca's vroeger de mummies rond van de koninklijke familie op draagbaren en zij werden vereerd als goden. Dit gebruik zien we nog terug in het Inca feest "Inti Raymi" in Cuzco waarbij het beeld van Maria en 15 heiligen wordt rondgedragen in processie onder begeleiding van dans en muziek. Het eten van maïs was bij de Inca's overigens alleen toegestaan voor de aristocratie. Het gewone volk at quinoa (ganzenvoet zie onder), aardappelen en bonen.

In de Nascacultuur stond de onthoofding waarschijnlijk ook voor de oogsttijd. Zie het jaar rond.

Eind mei: manta's springen massaal uit het water (manta's werden vereerd). De Maya's gebruikten de stekelrog voor hun rituelen bij de Plejaden.


Nasca: Fregat vogel, ongeveer gelijk aan de grote beer van Europa (24 juni midwinterzonnewende; begin van de droogte en wintertijd in Peru, in Chili is het van mei-september juist nat) . Tegenwoordig viert men rond 21 juni het Inca feest van Inti Raymi; het feest van de zon. Het is een soort oogstdankfeest ter ere van de zonnegod Apu Inti. Hierbij werd een lama geofferd en aan de ingewanden kon men de toekomst voorspellen. Zie ook de Condor. Voor het feest gingen alle mensen 3 dagen vasten, men mocht geen seks hebben en geen vuren aansteken in de hoofdstad Cuzco. Men ontstak een heilig nieuw vuur als teken van hergeboorte van de zon. Dit deed men door de zonnestralen op te vangen via een holrond glanzend gepoetste plaat als een spiegel die het licht weerkaatste en centreerde op katoenpluis. Met het nieuwe vuur werden de lama offers geroosterd. Vroeger werd er geofferd op de heuvel van La Marca en tegenwoordig viert men dit feest in Cuzco. Het heilige vuur werd overgebracht naar de zonnetempel en het huis van de heilige maagden waar de vlam het hele jaar brandend werd gehouden en het een slecht voorteken zou zijn als het vuur doofde. In juni probeerde men ook de komende El Niño te voorspellen aan de hand van de soorten schelpen en mosselen die aanspoelden aan het strand. Vooral de heilige schelp Spondylus Princeps diende fijngestampt als offer aan de goden. Tegenwoordig viert men de midwinterzonnewende ter ere van de christelijke heilige San Juan (net als bij ons; Sint Jan). Bij de Huanacauriheuvel bij Vilcanota (huis van de zon), komt de midwinterzon op. De Tempel in Cuzco was gericht op de midwinterzon rond 21 juni. De Keizer zat in een goud en juwelen beklede nis, waar hij de eerste zonnestralen ontving (als zoon van de zon). Wellicht was er een pelgrimsroute vanaf Vilcanota via Cuzco naar het heilige eiland van de zon in het Titicacameer. De Fregat vogel was ook overigens ook heilig voor de bewoners van Paaseiland.

Begin juni zijn er feesten in de heilige Vallei boven Cuzco: Op 11 juni viert men het feest ter ere van de heer van Choque quilca in Ollantaytambo . Dit is tevens het feest van het kruis (het kruis van de Vilcanota rivier). Ook de plaats Misminay in de Andes is op de hemel gericht waarbij de Vilcanota rivier de Melkweg voorstelt en de huidige kapel letterlijk "het kruis" in het midden van de plaats het centrum vormt van de 4 delen.

Tijdens midwinterzonnewende (vanaf begin juni) wordt ook het feest gehouden bij Cuzco op de Qolquepunku gletsjer ter ere van Cujoriti (geest van de gletsjer). Vele groepen verklede pelgrims vanuit Peru en Bolivia als ook uit het Amazone oerwoud, trekken hierheen met kruizen en kaarsen om te bidden voor gezondheid en geluk voor de kinderen. Dit doen ze aan de berggeesten; Apu's of Achuchuchinja's waarna de zon wordt begroet op de ochtend van de midwinterzonnewende met zang, muziek en dans. Het kruisteken speelt een belangrijke rol (zie het Zuiderkruis of "Valse Plejaden") naast bloemmotieven. Een belangrijke rol speelt ook de Ukuku figuur. Een soort clownesk figuur, vaak met gestreepte kledij, wit gezicht, rode ogen, neus en mond. Met opvallend gekleurd haar en kleding en hoed. Vaak met een witte beren-cape (gezoogd door een beer). Hij blaast ook vaak op de hoorn of schelp. Deze figuren verbinden de geestwereld met de mensenwereld. Ze zorgen voor recht en orde. Ze beschermen de heer van Cujoriti en springen en maken grappen met het publiek. Vroeger droegen ze grote blokken gletsjer ijs mee op de rug naar het dal (Omdat de gletsjers zijn gesmolten nu niet meer en men eet alleen kleine stukjes ijs). Deze clownsfiguren kennen we ook bij de andere indianen en volkeren van zowel Noord- als Zuid-Amerika (Zie Noord Amerika periode 10, Koshare). Tijdens het feest worden de nieuwe jonge mannen symbolisch ingewijd/ geïnitieerd in de groep door ze licht te slaan met de ceremoniële zweep. Dit valt gelijk met de initiatieriten in Afrika en Australië.

De Fregatvogel is een grote zeevogel. In juni starten ze hun balts in deze streek (zie Galapagos eilanden); de mannetjes blazen hun grote rode keelzakken op om indruk te maken op de vrouwtjes waarna ze gaan broeden. De Fregatvogels vertellen de zeevissers waar de visrijke gronden zijn. Vroeger waren hier dan veel sardines en inktvissen te vinden waarop andere grotere vissen afkwamen zoals duivelsroggen, marlijnen en zwaardvissen. Helaas zijn de grote marlijnen en veel andere vissen inmiddels uitgestorven voor de kust. Op het zuidelijk halfrond is periode 7 meestal gelijk aan de beoefening van het vissen.


Hond met lange fallus, waarschijnlijk ergens als donkere vlek in de Melkweg (wolf?/ vos) maar het kan ook staan voor het sterrenbeeld van De Grote Hond (periode 6 22 mei-20 juni. Want de Sirius ster was erg belangrijk voor het Zuidelijk halfrond. De indianen van Noord Amerika kennen het sterrenbeeld van De Grote Hond ook als een hond/ wolf behorende zie ook het sterrenbeeld Wolf. Begin donkere tijd en koude winter. In de bergen is het zonnig maar koud. De hond als begeleider naar de onderwereld. De vos was een heilig dier van de Conchucos in Peru, nadat deze werd gedood werd zijn huid opgevuld en opgezet. Wellicht de kortoorvos zie 6a.



Condor, gelijk aan Orion van Europa. Zijn snavel wijst naar de Melkweg (onderwereld met de hond of wolf/ vos). Er is ook een heuvel gevonden die vanuit de lucht de vorm heeft van een condor die ook naar de Melkweg wijst (zie boven, tempel van de vos, waarbij de vos ook in de Melkweg zou staan, dit zou dan ook weer de hond kunnen zijn). De Condor was de meest heilige vogel en symbool voor het spirituele in de Andes. De Andes Condor is de grootste vogel ter wereld met een spanwijdte van drie meter. Hij is geboren uit de sterren en keert terug naar de sterren via de Melkweg. Tijdens het bloedfeest van de Quechua Indianen van origine gevierd op 15 juli of de laatste week van juli (afstammelingen van de Inca's) vereert men de condor waarbij deze vogel wordt losgelaten. De manier van vliegen voorspelt de toekomst van het komende jaar. Na de invoering van de stier door de Spanjaarden werd dit feest anders gevierd. Het heet nu het Yawar fiesta of Toro Pucllay en volgens de Spanjaarden was het " Fiesta del Patrón Santiago" (de heilige uit Santiago de Compostella). Men vangt een condor door hem te lokken met aas waarna hij drank als offer krijgt aangeboden. Hierna wordt de condor op de rug van een stier gebonden waarna de stier moet vechten tegen een andere stier. De condor eet van de stier tijdens het vechten en dit wordt wederom gezien als offer aan de condor en aan moeder aarde. Later gooit men bloemen op de dieren en wordt de condor vrijgelaten. Soms laat men de stier genezen door cocabladeren op de wond te leggen tegen de pijn. Het feest wordt tegenwoordig op een andere datum gevierd. Wellicht gebruikte men vroeger een lama in plaats van een stier. In de mythologie van de noordkust werd Orion gezien als de man die werd geofferd aan de gieren die hem omringden. In de Mochecultuur werd een vrouw levend aan de gieren geofferd. De condor brengt de zielen van de gestorvenen naar de andere wereld. Hij staat in contact met de voorouders en de andere wereld en dient zo als tussen figuur. De condor is beschermer van het huis, vertelt je lot. Met de veren geneest men ziektes.


Begin juni zijn er feesten in de heilige Vallei boven Cuzco: Op 11 juni viert men het feest ter ere van de heer van Choque quilca in Ollantaytambo . Dit is tevens het feest van het kruis (het kruis van de Vilcanota rivier).

Rond Pisac viert men het grote aardappelfeest (Quechua indianen) want eind mei is de oogst van aardappels in de hooglanden van Peru. Aardappels waren een belangrijk voedsel van de Inca's in Peru en nog steeds kent men in Peru vele verschillende soorten. De aardappels (vooral gevriesdroogde bewaaraardappels) uit de hooglanden worden geruild tegen bonen, maïs en groente in het laagland. Voor het feest offert men hiervoor aan de 4 heilige bergen en aan de berggeesten en Pachamama (moeder aarde). Men verzameld de aardappels uit alle dorpen en legt ze op een grote hoop bedekt met stro (na 25-30 dagen zijn ze eetbaar). Op deze berg zet men een bloemenkruis als bescherming. Eromheen legt men een dik touw om symbolisch de geest van de aardappel vast te houden en voor een goede oogst voor het volgend jaar. Als offerande geeft men bloemen, chicha bier en wierook. Alles wordt begeleid met muziek en dans. Men draagt hierbij ook het kostuum van de condor en houdt de condordans. Ook blaast men op grote schelpen. Lama's zijn ook aanwezig bij deze ceremonie.


8 Zeewier, plant, gelijk aan tweelingen van Europa (juli) Land bemesten of eten van zeewier? In Chili is soep met zeewier gebruikelijke winterkost. In juli komen de dolfijnen langs de kust van Peru en planten zich hier voort. Oogst zie 10A. Er zijn 2 zeewierplanten te vinden. Nr 1, onder de fregatvogel 1, nr2, boven de condor.

Insect, betekenis is nog onduidelijk, waarschijnlijk een bij als teken van begin van de honingoogst.




9 Spin en bloem, gelijk aan de stier van Europa (augustus). In Afrika en heel Amerika (en zelfs bij sommige volkeren van Europa) zag men een Spin in het sterrenbeeld van de Plejaden. Dat wil zeggen de Plejaden op aarde. Dit is ook heel logisch gezien de vorm en de plaats van dit sterrenbeeld als centrum van de meridianen. Ook de Moche Cultuur aan de kust van Peru heeft het symbool van de spin in de maan-tempel. Men heeft ook een gouden ketting gevonden met afbeeldingen van een spin-god. Voor meer over de Pleyaden zie periode 5.

De spin zou een capucijnspin voorstellen uit het Amazone regenwoud. De spin zou symbool staan voor water want dit is de droge tijd.

Achter de spin begint een trapeziumvorm met aan het einde een grote spiraal.

Onder de spin beginnen twee lijnen waarvan de een naar de vis (visseizoen katvis?). Vanaf half juli is de tonijnvangst. De andere lijn verwijst naar de condor (Zuiderkruis of "Valse Plejaden").

Bloem, de steel hiervan wijst naar de equinox, begin van de bloeitijd van vele bloemen. Midden Amerika kent ook verschillende bloemgoden. De bloem staat tevens voor de Plejaden.

De Quechua indianen noemden de Nasca lijnen waarschijnlijk: T’ika k’arachiq: "bloemdieren". (In Europa waren bloemdieren  (anthozoa) bekend als "zeeanemoon, zeeanjelier, zeedahlia, koraal en kwal).


Spiraalcirkel erboven, gelijk aan de Plejaden. De Plejaden wordt in Peru ook "het kruis" genoemd, Catachillay; "de bron" of Collca; "de graanschuur" (een ronde graanschuur). Ook hier stonden de Plejaden in verband met het zaaien.


Boom of struik (waarschijnlijk de levensboom) (eind september lente equinox, begin lente zie periode 9). Betekenis als bij ons de lenteboom en de latere Maya's zagen de maïsplant als levensboom (naast de cacaoplant).

In september is de zaaitijd van de Quinoa (Ganzenvoet) in Peru en hierbij hield men ook een ceremonie, de oogst valt dan rond mei-juni. Dit is een soort struik waarvan de zaden eetbaar zijn en men kweekte dit op hoge plaatsen boven de 4000 meter waar mais niet wil groeien. Daarom vormt dit het belangrijkste gewas van de Inca´s en de bewoners van Peru, Bolivia en Ecuador. Ook wisselt men dit gewas af met de Andische Lupine boon: ChoCho. Begin september viert men nog veel wilde feesten ter ere van Maria (zie het jaar rond).


(Rond half september is het zaaitijd van maïs in Chili. Dit is mogelijk in droge gebieden door de aanleg van waterkanalen vanaf een rivier. Hiervoor houdt men in Chili (door de Aymara's) een ritueel waarbij de waterkanalen door de gemeenschap worden schoongemaakt en geopend; "Limpieza de los Canales". Hierbij offert men cocabladeren en drank aan aardegodin Pachamama om haar water en voorspoed te vragen. Ook blaast men hierbij op een stierenhoorn en slaat men de watermeester symbolisch met een minizweep gemaakt van lama).

De afbeelding van de handen met fallus zou kunnen verwijzen naar initiatieriten van jongen naar man.


In september vierden de Inca's het Coya Raymi feest. Een zuiveringsceremonie waarbij men een fakkeloptocht hield. Men hield afwassingen in de rivier. Zie het Situa feest van de reiniging.


Een belangrijk Incafeest op 21 september tijdens de lente equinox was Alasitas ("koop van mij"). Het is het feest van overvloed waarbij veel werd gegeten. Later door de Spanjaarden verplaatst naar 24 januari en ter ere van de dwerggod van geluk en overvloed; Ekeko. Ook god van de liefde en vruchtbaarheid. Men gaf de god miniatuurspullen van wat men wou zoals maïs of lama's. Vroeger dansten de meisjes als Moreno (duivels), nu als diablesa op modernere muziek. Zie het Situa feest van de reiniging.


11 Hagedis , reuzenhagedis of krokodil, gelijk aan vissen (eind september of begin oktober). Zie Iguano/ leguaan.


Flamingovogel? gelijk aan Andromeda, wellicht de vertrektijd van de Chileense Flamingo's. Zie 9a/10a (Moderne naam reiger, Engels: Heron). De nek bestaat uit een zigzagpatroon.


Linksonder een spiraal en een leguaan. Verder zien we nog een vogel (fregatvogel 2) en een dier, ook een vogel?. Rechts ligt Delta (schelpen).



Delta (schelpen) en pelikaan gelijk aan Pegasus. In september/oktober begint de Peruviaanse pelikaan te broeden (en meeuwen) en men zal wellicht de eieren hebben verzameld en ook de vogels hebben bejaagd. Dit geldt ook voor de Magelhaenpinguïns die massaal komen broeden vanaf september tot april langs de kust van Chili en Patagonië. Ook de andere pinguïns komen terug in september. Zie De Humboldt pinguïn bij 10a.Want de ansjovissen komen rond oktober langs de kust van Peru. Vroeger ging men ook de vogelmest (Guano) halen op de eilanden tijdens het broedseizoen van de vogels om het land te bemesten. Zie 9a/10a. Tegenwoordig verzamelt men de mest in juni-november buiten het broedseizoen. Men zal aan de kust ook schelpen hebben verzameld. Van de botten van de pelikaan maakte men al in de oudheid fluiten (gevonden in Karal).

Orka/ zwaardwalvis (Engels: killer whale): Gelegen rechts boven Delta en pelikaan. Gelijk aan sterrenbeeld Steenbok en op de plaats van Steenbok:

In de Paracascultuur weergegeven op stof als een samengesteld wezen (zoals bij ons de Steenbok) Met vogelvleugels en insektenvleugels, vossenoren, giftanden en de poten van een aap. Hij draagt een trofeeschedel in de hand. (Tijdens rituelen zouden jongeren onthoofd zijn). Zie periode 12. Eind november tot de decemberzonnewende.

Begin september vierden de Inca's ook nog een Sitwa feest.



Helemaal onderaan Hagedis:  de mensfiguur (ook uilman genoemd) sjamaan of godheid. Het wordt ook de "Reus van Atacama" genoemd (Moderne naam: de astronaut). Want deze mensfiguur ligt ook in Noord-Chili 960 kilometer ten zuiden van Nazca in de Atacamawoestijn. In oktober viert men het feest ter ere van "Onze heer van de wonderen"; Senor de los Milagros. Dit is de god van de aardbevingen en er werd aan hem geofferd ter voorkoming van de vele aardbevingen in Peru en omgeving. In begin oktober zien we ook nog veel Mariafeesten. In Ecuador is Pachamama (moeder aarde) de beschermster tegen vulkaanuitbarstingen.

In oktober lieten de Inca's speciaal uitgekozen zwarte lama's verhongeren zodat ze symbolisch tot de goden zouden huilen om regen.


Walvis; Bij Ecuador en aan de kust van noord Peru komen de bultruggen van augustus tot oktober om te paren en jongen te baren. Wellicht werden ze toen ook bejaagd. De Chango's van de kust van Chili bejaagden vroeger de walvissen met hun boten die bespannen waren met zeehondenhuid. Ze hadden zelfs opblaasboten gemaakt van zeehondenvel. Ook in Patagonië zijn in oktober en november de meeste walvissen te vinden zoals de zuidkaper. De Quechua indianen kenden de walvis als sterrenbeeld. Zie baleinwalvis 9a. Onder de walvis liggen ook nog wat lijnen.


Condorbaby?


Naar de geboortetijd, in Peru is het dan lente op het zuidelijk halfrond) wellicht tijd voor het rapen van eieren in oktober. Hoewel de vogels het hele jaar door eieren leggen in Zuid-Amerika is er een hoogtepunt in oktober. Met name de eieren van de Nandoe waren geliefd. Deze grote loopvogel lijkt op een struisvogel en werd veel bejaagd door de indianen van Zuid-Amerika (tegenwoordig nog met bola's, de Gaucho's gebruiken hiervoor de " boleadora "). Van oktober tot december legt deze vogel wel 30-40 grote eieren.

De Inca's noemden de 8e maand (zie het jaar rond) Ayamarca; land van de doden. Men vierde ook 1 en 2 november. De geest (Athun Ajayu) zoekt zijn familie op en wordt gevoerd opdat hij zijn reis vervolgt tot hij reïncarneert. Hiervoor maakte men een ladder om af te dalen naar de mensenwereld en kleine broodpoppen. Deze poppen zouden de familieleden van de dode voorstellen. Ook maakte men broden in de vorm van een paard als vervoermiddel van de geest. Deze poppen werden in een nis in huis gelegd met offers als snoepjes, bloemen uien en suikerriet. Vooral zoetigheid zou de overleden geest nodig hebben en de offers zouden ervoor zorgen dat de geest in het goede huis terecht kwam. Verder legde men het favoriete eten en drinken van de dode erbij (en niet te vergeten; maïsbier). Later werd het geheel verplaatst naar het graf voor een tweede ceremonie. Meestal deed men dit drie keer na het overlijden van een familielid.

De aalscholver is de heilige vogel die reist naar de wereld van de doden. Hij zou nu ook in de lente arriveren. Bij de Moche indianen speelden de muskus eend en de valk een belangrijke rol.


11 Papegaai? gelijk aan Waterman in Europa (november eerste regen in Peru en Bolivia). Op 1 en 2 november viert men in Zuid Amerika de dag van de doden (net als in Europa en Azië). Op het zuidelijk halfrond staat dit echter in het teken van de kinderen (zoals de meifeesten op het noordelijk halfrond). Oogst van cacaobonen. Oogst van Camu Camu (Myrciaria dubia) kleine vruchten in het Amazone woud van Peru. Papegaaien eten graag vruchten. Q'illu wakamayu: Geel-blauwe Ara (Ara ararauna) zie 12a


Het weefgetouw (rechtsonder op de Nasca kalender) is een belangrijk kenmerk van de Zuid-Amerikaanse landen. Lang geleden weefde men al katoen. In de kleinere plaatsen maakt men nu nog mooie gekleurde traditionele patronen. De wol van lama's, alpaca's en vicuna's (afstammelingen van de wilde guanaco) wordt geverfd met natuurlijke grondstoffen. Het weefgetouw is uitgericht, verbonden, op het sterrenbeeld Kolibrie: ofwel Zwaan (net als in Europa). Ieder volk had zijn eigen weef en kleurenpatroon wat de identiteit aangaf.

De kolibrie is ook "De wever". Hij weeft zijn nest van spinnendraad. De blauwe lijn die schuin van het weefgetouw naar de kolibrie loopt is een speciale draad (eigenlijk is het de rode draad). Het is de schuine precessie draad van sterrenbeeld Tweelingen in 7 stappen (zie regenboogbrug bij het zodiakschema).

Zie 12a: Q'ipi: Aguayo (Spaans Awayu): veelkleurig geweven mantel om de rug te bedekken of om spullen op de rug te dragen. Zoals een kind. Q'ipi staat ook voor bundel. q'ipina: rugzak.

q'isa: vogelnest/ nest (het weefsel, zoals het nest van de kolibrie van spindraad)

12 Vroeger keek men naar de sterren van Alpha en Beta Centaurii van het Europese sterrenbeeld Tweelingen die door de inwoners van Peru "ogen van de Lama" werden genoemd. Als deze boven de horizon kwamen voor de ochtend in laat november en december; de lama's hun jongen zouden krijgen (volgens de Quecha's). In december, wanneer de avocado's rijp worden hielden de indianen van Peru het feest van Acatay mita (zie het jaar rond). Er liggen meer lama's in het landschap rond de nasca lijnen.

--------------------

Bij Ica kennen we ook nog de "Kandelaar van de Andes". Deze zou overeenkomen met een rotstekening in Cleveland National Park en een gestileerde doornappel (Datura Stramonium) of cactus voorstellen (kandelaar-cactus). Tevens hemelboom. Van beide planten worden hallucinogene middelen gemaakt die gebruikt werden door de sjamanen. (bron Frank Joseph).

Naar de kaart

Naar het jaar rond Zuid Amerika >>