Eind januari en begin februari in andere landen 1: >>11B


Ogham Kalender/ schrift en noordelijke landen, Ierland, Schotland en Groot-Brittannië, volgnummer 1>>

--------------

Colligny Kalender (ongeveer 150 nChr): De Colligny kalender is gevonden bij Lyon in Frankrijk. Deze kalender is half Gallisch en half Romeins en bestaat uit een grote koperen plaat met Latijn inschrift. Op deze plaat staan alle dagen vermeld met gaatjes ervoor waarin men de telling kon bijhouden. De kalender is gebaseerd op de maanmaanden en na 5 jaar werden 2 schrikkelmaanden ingevoerd zodat de maankalender gelijk liep met de zonnekalender. In totaal beslaat de kalender dus 5 jaar en bestaat uit 62 maanden. Elke maanmaand begon met de eerste kwartiermaan (zie Astronomie). De maanden met 29 dagen zouden gemerkt zijn met de letters ANM en de maanden met 30 dagen met de letters MAT. Hoewel de dagen meestal werden gerekend in nachten. Deze kalender is te vinden in het Gallo-Romeinse museum van Lyon. Een soortgelijk fragment van een kalender vinden we in Musée d' Archéologie du Jura in Lons-Le-Saunier. Een manier over hoe de Colligny Kalender wellicht was ingedeeld is te lezen in:

Deze periode is van De maand Anagantios/ Anacan. (nieuwe maand Steenbok (Zodiak F, zie hoofdstuk Zodiak).
Wellicht van voorouder; Frans: ancêtre (Engels: ancestor).

Wellicht de wintervrouw (als heks) Anaganti? Of Anna Perrena, godin van het voorjaar. Frans Annal: jaar en Géant: reus. Reus van het jaar. De meeste woorden zijn namelijk gewoon oude Franse woorden. Gant betekent ook handschoen. Dus het zou ook de hand van Ana kunnen betekenen.

In het Frans is An: een periode (dag, maand of jaar) zie 12a. In dit geval een maand. Mât staat voor mast of paal.

In het Iers betekent Maith; goed en in het Welsh is Mad; goed. Daarom denkt men dat MAT "goed" betekent. In het Iers is An Maith/ Welsh; Anfad; "niet goed". Dus zou dit ook voor ANM staan.

Mesopotamië 9c= Egypte/ Afrika 1b.

Vrijdag staat ook voor vendre: verkopen/ kopen (marktdag).

--

Het aftellied: 12 dagen van Kerst: Les Douze Jours de Noël: (The Twelve Days of Christmas). Zes ganzen leggen. Six oies pondant. Six geese a laying. Pondre: Ter wereld brengen.

--------------

België: 6 februari: Sint Amantsdag (Sint Amandus). Belangrijke heilige van België omdat hij ze bekeerd zou hebben. Later bisschop van Maastricht. Hij wordt afgebeeld naast de Draak
(symbool van het heidense geloof) en met een staf waarom een slang kronkelt. Op deze dag hield men een processie in Brugge in 1470 (nieuwe stijl 1471, nieuwe kalender). Ook hield men de zogenaamde Generale processie bij nood, honger, slecht weer of oorlog.
Hiervoor maakte men ook gedichten (door de Rederijkers). In 1479 hield men de Generale processie ook op 15 maart.

In Luxemburg viert men een feest ter ere van St. Blasius. Het feest lijkt heel erg op St. Maarten en staat precies boven het feest van St. Maarten (zelfde lichtsterkte). Kinderen gaan met lampions langs de deuren en zingen een liedje in ruil voor snoepgoed.


In Frankrijk viert men op Maria Lichtmis (40 dagen na Kerst) "Le Chandeleur". Men eet s'avonds crêpes (flensjes). Er worden voorspellingen gedaan voor het komend jaar. In Bazas viert men al 700 jaar op 15 februari "het feest van de vette os".

In Prats-De-Mollo in de oostelijke Franse Pyreneën viert men nog het oude feest van de beer (La Fête de L'Ours) op 2 februari op Maria Lichtmis wat zou staan voor Chande L'Ours. Vroeger leidde het de carnavalstijd in. Het stond voor de lente en het ontwaken van de natuur. Het is een vruchtbaarheidsfeest waarbij men vraagt om een vruchtbaar jaar. Vroeger kwamen de beren uit hun holen (in de vroege prehistorie pas in periode 1). Drie jonge mannen (waarvan 2 ervaren) kleden zich in een ruwe dierenhuid met hoge hoed/ muts van dierenvel (tegenwoordig schaapsvel). Zij smeren zich in met olie en roet zodat ze zwart worden. De donkere kleur staat voor de winter en de berenhol. Ze dragen een lange stok van de "berenhoeder". Elk van de drie mannen veranderd nu zogenaamd in een wilde beer en zij krijgen elk 5 jagers als begeleider en verzorger. Ze drinken veel wijn. De "beren" jagen nu in een spel achter iedereen aan vooral jonge meisjes. Het geheel wordt begeleid met oude blaasmuziek en zang. De beerman daagt iemand uit door een stok naar hem te gooien die wordt opgevangen en teruggegooid. Hierna werkt de beerman de persoon op de grond en maakt het gezicht zwart. Zo brengt hij zijn kracht en vruchtbaarheid over op de mensen. De jagers verzorgen en beschermen de beerman. Uiteindelijk komen de oudere mannen van het dorp gekleed in het wit. Zij worden de witte beren of kappers (Barbiere) genoemd. Ze dragen een wit lang hemd, een witte hoofddoek en een wit beschilderd gezicht. Zij moeten de beren vangen in een gevecht met hun kettingen op het plein en symbolisch scheren. Dit doen ze met worsten; die "scheermessen" voorstellen en wijn als "scheerschuim". Met de symbolische bijl wordt de berenhuid afgetrokken. Hierna schieten de jagers in de lucht en de mannen omarmen elkaar. Vroeger zou dit berenfeest ook rond de Middellandse zee zijn gevierd.

Duitsland: In Beieren viert men in januari en februari ook slederijden; Hornschlittenrennen. De sleden werden vroeger gebruikt voor het vervoeren van hooi en hout vanuit de bergen naar het dal in de winter. Hieruit is een wedstrijd onstaan vanaf hellingen. Dit doet men ook met Carnaval. Vroeger in het dirstrict Salza bij Meiningen werd een bepaald bot in het varken genoemd: "De Jood op de wan-mand/ zeef". Het vlees van dit bot werd gekookt op Vastenavond. Het bot werd geplaatst bij de as die men kreeg als cadeau op 21 februari. Deze werd gemengd met het zaaizaad om het vruchtbaar te maken. In Hesse, Meiningen en andere dirstricten at men bonensoep met gedroogde varkensribben op Aswoensdag of Kaarsenmis. De ribben werden dan verzameld en in de kamer gehangen tot zaaitijd. Ze werden in het zaaiveld gestoken of in de zaaizak gedaan tussen het vlaszaad. Dit zou beschermen tegen ongedierte en het vlas beter laten groeien. Zie ook het oogstvarken bij oogstfeesten.


Macedonië: Vroeger kwamen elk jaar grote scholen van kleine vissen uit het meer Bolbe (nu Volvi) afgezwommen in de Olynthiac rivier. Iedereen ging hierop vissen en zoutte ze in als voorraad. Ze dachten dat de vissen waren gestuurd door Bolbe, de moeder van de Olynthus. De vissen zouden ook nooit verder zwemmen dan de tombe van Olynthus langs de rivier. De vissen kwamen in deze maand Anthestèrion en de volgende maand Elaphebolion. De mensen van de stad Apollonia bij het meer, vierden hun feest van de doden in deze periode en men geloofde dat dit in verband stond met het verschijnen van de vissen. Olynthus was de zoon van Heracles en waternimf Bolbe.

In Litouwen was 1 februari vroeger "Dag van de slangen" (Kirmiai, Kirmeline, Kirmele). Op deze dag komen de slangen van het bos naar het huis. In Litouwen werden slangen vereerd en in huis en stal gelaten. Hier kregen ze voedsel aangeboden, als de slangen dit aannamen zou het een goed jaar worden. Ook godin Laima kon zich in een slang veranderen. Na invoering van het christendom is het feest als Krikštai neergezet op 25 januari. Op deze dag schudden de mensen hun appelbomen opdat ze meer vruchten gaan geven. Teven kloppen ze op de bijenkorven om de bijen wakker te maken.


In Bulgarije viert men op 1 of 14 februari "Trifon Zarezan", de druiven-snoei-dag ter ere van de god van de wijn (Dyonisos?). Men besprenkeld de wijngaarden met wijn van het voorgaande jaar en kiest ook een wijnkoning die op een kar word rondgereden. Daarbij drinkt men natuurlijk veel wijn. (De eerste jonge wijnfeest is 2 maanden eerder in begin december.)

In Bulgarije viert men in het begin van de vastentijd (7 weken= 49 dagen, voor orthodox Pasen) op vastenzondag "Sirni Zagovezni" een groot lentefeest gevierd. Voor het vasten word er nog flink gegeten en gedronken, en er worden grote vuren ontstoken waar overheen word gesprongen. (vroeger begin februari; op 1 of 14 februari?). Ook schiet men flinke projectielen af in de richting van het huis van een geliefde onder het roepen van haar naam.


Rusland: Volos of Veles is de slavische god van de aarde, water, bossen en onderwereld. Hij draagt een natte wollige harige baard en ook gekoppeld aan vee, oogst, muziek en welvaart. Hij komt terug bij de oogst. Ook werd hij soms vergeleken met de heilige Sint Blasius (3 en Orthodox: 11 februari), de herder van Cappadocië.


Hongarije:  In het 7e weekend voor Pasen of met carnaval gaan een groep verklede mannen rond: Busójárás. Ze dragen gevaarlijk uitziende maskers (ook met hoorns) dragen en schapenhuiden met koeienbellen . Ze blazen op hoorns draaien ratels en soms zwaaien ze ook met zwaarden. Ook steekt men een groot vuur aan en danst er rondom waarbij men er overheen springt. Later werd dit in verband gebracht met de Turkse vijanden die gevlucht zouden zijn na het zien van hun afzichtelijke maskers. Men eet traditioneel gevulde kool en aan het eind begraaft men symbolisch de winter door een grafkist te begraven. Het Schokatzen-volk in Hongarije viert dan het feest van Poklada (in Mohács); het feest van "verkleding of nieuwgeborenen".


Siberië: Gilyak volk: Berenfeest in januari/ februari (soms al in december). Zie ook het sterrenbeeld van de Grote Beer. Men maakte nu jacht op de beer en haar jong werd gevangen en opgevoed in het dorp (zie ook het volk van de Aino van o.a. Japan in deze periode en het berenfeest van de oogst in september/ oktober). De beer werd uitsluitend gevoerd met vis, traanolie en blauwe bosbessen. Als de beer 2-3 jaar is werd hij langs de rivier geleid opdat hij voor voldoende vis zou zorgen in de zomer en/ of langs het drinkwatergat in het ijs. Daarna werd hij door de huizen geleid waar vis, drank en andere dingen aan hem werden geofferd. Als hij aan het voedsel rook of er van at zou dit geluk brengen. Daarna werd hij beschoten met pijlen en gedood. Zijn hoofd werd eraf gehaald en aanbeden tijdens het feest op tafel. Het dode lichaam werd behandeld met vele taboes en werd niet door de deur in huis gebracht maar door een andere opening. Zijn vlees werd gegeten in speciale mooi versierde bakken en met lepels die alleen voor dit feest werden gebruikt. De schedel, bedekt met schaafsel en aanbeden, werd op een boom geplaatst. De plaats waar hij gedood was werd omringd door stokken/ palen waaraan schaafsel hing in krullen. De mensen zongen en dansten als beren in rijen. Soms maakte men ook een kleine berenpop met kleding om in huis te plaatsen. Als tegenhanger van de beer had men de afbeelding van een pad gemaakt van berk. De pad kreeg de schuld van het doden en slachten van de beer (zondebok). Na het feestmaal gaf een oude man met een sparrentak de feestgangers die vertrokken een lichte tik. Als straf dat ze van de beer hadden gegeten en wellicht ook als levensroede om ze vruchtbaarheid te geven. In de middag hielden de vrouwen een dans met een sparrentak of houten castagnettes. Sommigen sloegen op de balken van het huis als drum. Dit zou lijken op de berendans die ook door de vrouwen in Kamsjatka werden gedaan. Soms doodde men ook honden in koppels van man en vrouw. Ze zouden naar hun bosgod gaan op de hoogste berg om te reïncarneren als beren en de beer met zijn offers begeleiden. Ook het Goldi volk (buren van de Gilyaks) deden ongeveer hetzelfde en aten het vlees om een goede moedige jager te worden. Bij de Orotchis, een ander Tungusisch volk, deden tijdens het feest ook sportieve activiteiten. Het berenfeest is waarschijnlijk een uiting van de vele taboes die ontstaan uit angst voor de geest van het dier. Dat hij geen wraak neemt en reïncarneert en zich elk jaar opnieuw liet doden. Door het bedanken en behandelen met respect als een goede vriend(in). Met feest en dans eren. Vaak werden de schedel en botten apart gelegd buiten het bereik van de honden omdat men dacht dat de beer anders niet kon reïncarneren.


De Grieks-Atheense kalender: de maand Anthestèrion

Griekenland: 2 februari viert men Maria Lichtmis; Ypapantí.


In Italië draagt een man al een drakenkostuum op Vette dinsdag (de dag voor Aswoensdag). De kop is gemaakt van een langharige vacht met meerdere hoorns en een grote mond met meerdere tanden.

In Italië eet vanaf half februari vooral kreeft.

Op Sicilië viert men van 3-5 februari het feest van Sint Agata. Het enorme zilveren beeld wordt door 5000 man rondgedragen in een processie en men vraagt haar bescherming voor het komende jaar. Voor haar dood zou ze haar borsten laten verwijderen en daarom eet men als hapje den borsten; minni di Saint 'Aita. Van 3-12 februari viert men het Amandelbloesemfestival met natuurlijk amandelen.

Naar het volgende feest